Stacks Image 12
Logon

Stacks Image 7

BLOGS VAN DECEMBER 2019

Dinsdag 31 december 2019 – Bloggen, Westlands Bloemenhuis en Sittard.

De nacht ben ik weer goed doorgekomen, maar het opstaan is een probleem.
Mijn nek en schouders blijven pijnlijk en maken bewegen tot een moeilijke opgave.
Met mijn benen gaat het elke dag beter. Er zitten nu overal korstjes op en als je het zou zien zou je denken dat ik een enge ziekte heb gehad, haha.
We gaan naar beneden en terwijl Marij de kattenbakken schoonmaakt, ga ik de afbakbroodjes in de oven leggen.
Dek de tafel en geef ook Lotje en Noortje hun ontbijt, tonijn.
Samen ontbijten is en blijft gezellig.
Na het ontbijt ga ik kort bloggen, want door die pijnlijke nek en schouders is lang zitten achter de laptop uit den boze.
Dan is er natuurlijk een cappuccino, lekker.
Wordt tijd om ons te gaan douchen.
Na het douchen stappen we in de Peugeot en rijden naar Westlands Bloemenhuis, kopen door twee bossen en twee plantjes, klavertje vier.
Weer thuis ga ik zowel bij Hans als bij Giel een klavertje vierplantje afgeven met onze beste wensen voor 2020.
Bij Giel doen we er dan nog een paar Cubaanse sigaren bij.
Wordt zeer op prijs gesteld deze geste van ons, leuk.
De rest van de middag kijken we samen naar een krimi en drinken cappuccino’s.
Tegen half vijf zetten we de katten in de hal, geven ze te eten en rijden met de Peugeot naar Sjaak en Marianne in Sittard.
Is helaas wat mistig en dat rijdt niet zo fijn.
Toch zijn we er, zoals afgesproken, om vijf uur.
Ze hebben al alles klaarstaan voor een lekkere en gezellige oudejaarsavond.

We praten het eerst wat bij en dan gaan we aan tafel, gaan plaatgrillen.
Marianne en Sjaak hebben veel om tafel staan, ik denk teveel voor ons vieren.
Ik ken dat, doen we ook altijd als we gasten hebben, bang dat er te weinig is, haha.
Het smaakt heerlijk en dus zitten we ruim 2 uur aan tafel, maar dan zitten we ook goed vol.
De tafel wordt afgeruimd en dan gaan we voor zitten, praten, drinken, eten en kijken tv tot twaalf uur.
Sjaak trekt dan een fles Duitse Sekt rosé open en dan toosten we op het nieuwe jaar.
Tot een uur blijven we nog en dan gaan we naar huis.
Marij rijdt ons veilig naar huis, rustig want op plaatsen is het goed mistig.
Weer thuis geven we de katten nog te eten en dan gaan we naar bed, kijken terug op een fijne en gezellige oudejaarsavond.

Maandag 30 december 2019 – Rustige dag thuis.

Na een redelijke goede nacht voel ik dat ik nog steeds last heb van de nek en schouders.
Vervelend, maar wat doe je eraan?
Opstaan en dan ga ik de tafel dekken, broodjes afbakken en thee zetten.
Marij maakt de kattenbakken schoon en geeft de katten te eten.
Samen ontbijten is gezellig en fijn, maar nu kan ik er niet zo van genieten, jammer.
Na het ontbijt ga ik bellen met de leasemaatschappij, ga eind januari de Peugeot inleveren en die moet voor die tijd geïnspecteerd worden op schades.
Gaat snel en goed, half januari komen ze bij ons thuis voor die inspectie.
Is beter zo, want het afgelopen jaar heb ik ervaren dat ik eigenlijk geen auto nodig heb, de Peugeot stond meestal 5 dagen van de week stil en werd alleen gebruikt voor het wekelijkse ritje naar de school en de boodschappen. Gaan we het doen met 1 auto, de Fiat 500X, geen probleem.
Als ik de auto nodig heb, zoals op de maandagmiddag, dan breng en haal ik Marij.
Marij gaat weer de nek en de schouders behandelen en vandaag heeft ze wat meer succes.
Tegen de tijd dat we honger krijgen, ga ik een pizza maken met champignons, paprika en kaas, lekker.
We kijken tv en eten de pizza op de bank.
Marij zorgt weer voor de afwas, lief.
Kijken weer tv omdat ik niet veel anders kan.
Tegen zeven uur maak ik de tweede pizza klaar met dezelfde ingrediënten erop, lekker.
Marij wast weer af en daarna behandelt ze weer mijn schouders en nek.
De rest van de avond kijken we tv en ook vanavond ga ik weer met een pijnstiller naar bed.

Zondag 29 december 2019 – Rustig aan.

Bij het wakker worden is het al duidelijk, mijn nek en schouders doen vreselijk zeer.
Stijf en pijnlijk is elke beweging die ik maak.
Voorzichtig opstaan, opfrissen in de badkamer en dan naar beneden.
Marij verzorgt weer de kattenbaken.
Ik dek de ontbijttafel en geef de katten te eten.
Beweeg me langzaam en daar moet Marij om lachen.
Na het ontbijt smeert ze mijn nek en schouders in met midalgan, hopelijk helpt dit.
Ik kan helaas niet veel doen en dus moet Marij opruimen en stofzuigen.
Nee, ze vindt het niet erg om dit alles alleen te moeten doen, ze weet dat het effe niet anders kan.
Tegen twee uur ga ik ons eten klaarmaken.
Doe twee schnitzels in de pan, maak de spruiten schoon en zet alles op de gaspitten.
Na een half uurtje smullen we van een heerlijke maaltijd.
De afwas neemt Marij weer voor haar rekening.
Daarna worden mijn nek en schouders weer behandeld.
De rest van de middag en avond kijken we tv en tussendoor behandeld Marij mijn nek en schouders, zonder al teveel resultaat.
Met een pijnstiller ga ik naar bed.
Kijken samen nog kort tv en gaan dan slapen.

Vrijdag 27 en Zaterdag 28 december 2019 – Laatste dag in Varadero, vlucht Varadero naar Düsseldorf, taxi naar huis, uitpakken, boodschappen en katten ophalen.

Het is zonnig als we tegen zeven uur wakker worden. We blijven nog wat liggen en staan dan op.
Marij gaat douchen, maar door de vele wondjes op mijn benen, enkels en voeten, kan ik dat niet, ik was me ouderwets aan de wastafel.
Gaat ook prima.
Vervolgens worden mijn benen, enkels en voeten verzorgd. We hebben niet genoeg pleisters meer, die zijn hier gewoonweg niet te koop. Nou ja, dan plakt Marij alleen maar de grootste af.
We gaan ontbijten en wandelen door de mooi aangelegde tuinen van dit resort. Het is bewolkt en dat vinden we prima.
Na het ontbijt gaan we naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino, internetten en praten.
Dan naar de kamer, we gaan onze spullen inpakken.
We leggen de koffers op bed en dan wordt een koffer gevuld met de gebruikte kleren, ondergoed, badhanddoeken, schoenen.
In het andere koffer doen we de kleren die niet meteen in de was moeten.
Zo, dat is klaar en we hebben nog een zee van tijd voordat we worden opgehaald voor de vlucht naar huis.
We wandelen weer naar de Lobby Bar, drinken weer een cappuccino en komen aan de praat met een Duits stel.
Na een tijdje gaan we wandelen, nu naar Marina Varadero, haven en winkelcentrum. Een wandeling van een kwartiertje.
Is prettig wandelen want het is nog steeds bewolkt. Natuurlijk heb ik last van die wondjes op mijn voeten en enkels, maar daar trek ik me nik van aan.
We zien weer een aantal oude Amerikaanse auto’s rijden, altijd leuk om te zien.
Aangekomen in de Marina gaan we bij de haven op een bankje zitten, kijken en praten. Ja, dit is gewoon fijn.
Helaas begint het te miezelen. We gaan schuilen totdat het droog is.
Duurt niet gek lang en dan kunnen we weer verder.
Kijken nog wat rond en wandelen dan terug naar het hotel.
Het is elf uur geweest en daarom gaan we naar de kamer, bellen de kofferboy en gaan met de koffers bij de ingang staan van het gebouw. Het is drie verdiepingen hoog en op elke verdieping zijn er 10 kamers links en 10 rechts van de lange gang.
Na een paar minuten komt hij eraan met de grote “golfkar”, legt onze koffers erop en rijdt ons naar de lobby.
Geloof me het is te ver lopen met die zware koffers van onze kamer naar de lobby!
Onze koffers worden tot ons vertrek in een kamer gezet waar alle gasten die kwijt kunnen tot hun vertrek.
Gaan ons dan uitchecken en drinken nog een cappuccino en internetten.
Om een uur gaan we lunchen en die lunch is ok.
Tot tien over drie zitten we in de lobby en dan is de transferbus er.
We moeten nog een aantal andere hotels af om gasten op te pakken. Helaas gaat dit bij twee hotels niet zo snel als zou moeten, want mensen staan niet klaar of zijn al op een andere manier naar het vliegveld gegaan zonder dit te melden. Zo zijn we ruim een anderhalf uur onderweg voordat we eindelijk aankomen bij het vliegveld.
Gaan als eerste onze laatste peso’s opmaken, kopen daar sigaren voor.
Dan naar de incheckbalie van Eurowings. Omdat we premiumstoelen geboekt hebben hoeven we niet aan te sluiten bij de lange rij die er bij de Economy Class staat, maar worden meteen geholpen bij die balie voor Premium en Business Class. Tot onze grote verbazing krijgen we niet onze gereserveerde premium stoelen, maar twee in de Business Class. Wat blijkt, de Economy Class is overboekt, maar alle mensen moeten mee en dus schuiven tal van mensen op in het vliegtuig van de ene Class naar de andere. Zo komen wij dus in die Business Class terecht.
Gaan naar de douane en daar mag je aansluiten in een rij en op je beurt wachten.
Dan nog door de beveiliging en dan zijn we eindelijk waar we zijn moeten, in de vertrekhal.
Gaan op zoek naar Michael en Martina en vinden ze bij Gate 2.
Staan met hun gezellig te praten tot het tijd is om te boarden.
Om half zes op deze vrijdagmiddag is het zo ver, we gaan aan boord.
We hebben de stoelen 1A en 1C en zitten dus helemaal vooraan. Wat een ruimte en luxe hier, dit wordt een fijne vlucht.
Installeren ons en krijgen meteen een glas champagne als welkomstdrankje. Je zou Marij moeten zien genieten, geweldig!
Met een twintig minuten vertraging stijgen we om zeven uur op.
Op vluchthoogte aangekomen wordt het eten geserveerd en hoe, alsof we in een restaurant zitten, geweldig.
Het eten smaak prima en als alles is opgeruimd door de stewardessen, gaan we ons klaarmaken voor de nacht. De lichten gaan nu ook uit in het vliegtuig.
De stoelen kunnen in een slaapstand en dus gaat Marij slapen, kussen erbij en deken over heen en kort daarna is ze al vertrokken.
Ik kan dit helaas niet. Zet de stoel wel in een heerlijke ligstand waarbij ik nog naar een film kan kijken.
Als die is afgelopen zet ik klassiek muziek op en doezel zowaar een tijdje weg.
Marij slaapt tot we nog anderhalf uur vliegen van Düsseldorf zijn.
De lichten gaan weer aan in het vliegtuig en het ontbijt wordt geserveerd.
Kort daarna landen we op zaterdagmorgen om tien uur in Düsseldorf de vlucht heeft 9 uur geduurd.
Komen we met alleen ons vest aan uit het vliegtuig in de vrieskou, dat is koud.
Gelukkig is het in luchthavengebouw warm.
Door de douane en dan onze offers ophalen.
We hoeven er deze keer niet lang op te wachten, ze zijn bij de eerste koffers die op de band aankomen.
Dan naar het Meeting Point, daar treffen we onze taxichauffeur, mooi.
Hij rijdt ons snel en veilig naar huis.
Weer thuis maak ik als eerste de verwarming aan en dan maak ik twee cappuccino’s.
Pas daarna beginnen we met het bekijken van de post en het uitruimen van de koffers.
Marij gaat meteen de wasmachine vullen.
Nog een cappuccino en dan gaan we boodschappen halen. Eerst naar de Lidl.
Werken ons boodschappenlijstje af en dan door naar AH, waar we de laatste spullen kopen.
Weer thuis ruimen we alles op en dan gaat Marij zich douchen.
Ik ga dit later doen, kan nu niet uit de schoenen, dat is te pijnlijk.
We drinken nog een cappuccino en dan stappen we om vier uur in de auto, gaan de katten ophalen.
Ik wil graag rijden, maar had ik beter niet kunnen doen. Dan rijdt Marij de weg terug, is beter.
De katten zijn blij ons te zien en gaan gemakkelijk de vervoermanden in.
Onderweg ruiken we dat een kat een probleem heeft, we ruiken plas en kots.
Komen we thuis aan, zien we dat het Lotje is. Misschien kunnen katten ook wagenziek worden?
Ik ga meteen het eten maken, friet met vissticks, lekker. Geef ook de katten te eten, hun lievelingseten, tonijn uit blik.
Na het eten opruimen en dan ga ik me douchen.
Geloof me, het is geen pretje, douchen met wondjes.
Voelt wel fijn als ik klaar ben.
Beneden verzorgt Marij de wondjes en dan gaan we tv-kijken.
Lang houden we dit niet vol, we zijn moe.
Om half tien gaan we al naar bed en gaan meteen slapen.

Donderdag 26 december 2019 – Varadero/Cuba

Heb ook vannacht niet goed kunnen doorslapen vanwege de jeuk, maar er zijn geen nieuwe muggenbulten bijgekomen.
Om half acht staan we op en gaan op ons terrasje zitten. De kat hoort ons, komt en springt meteen bij Marij op schoot.
Een uurtje zitten we zo gezellig te praten en dan gaan we ons opfrissen en ontbijten.
Het is erg rustig in het buffetrestaurant, blijkbaar zijn al veel gasten vertrokken.
Na het ontbijt gaan we in de Lobby Bar voor een cappuccino en om te internetten.
Marelin, de Canadese zit bij ons aan tafel en zit weer te gokken op internet, haar man Clayton is er nog niet.
Wij gaan na een tijdje naar onze kamer, pakken de strandtas en gaan naar het strand.
Tot elf uur is het schitterend zonnig weer, maar dan komen plots en snel donkere regenwolken vanuit zee opzetten en moeten we vluchten voor de regen.
Leggen de strandspullen op onze kamer en gaan naar de Lobby Bar, daar vervelen we ons nooit.
Gaan kort na een uur lunchen. Een sambaband en dansers komen het restaurant in, heel leuk.
Na de lunch gaan weer richting strand.
Bij het Cubarestaurant tegenover het strandpad is die sambaband aan het spelen en er is een mooie geklede en geschminkte groep, geweldig mooi.
Tegen twee uur is het afgelopen en gaan we weer naar het strand, maar niet lang, de zon wordt weer verdreven door regenwolken.
Gaan terug naar onze kamer, gaan op ons terrasje met een Cuba Libre.
Tegen zes uur gaan we douchen en gaan dan naar de Lobby Bar.
Zitten daar aan de tafel bij het Canadese stel tot we gaan eten, gezellig.
Na het eten gaan we naar het pleintje, drinken daar een cappuccino en gaan dan pas naar de Lobby Bar.
Een jonge vrouw speelt schitterend viool, we genieten van onze cocktail en de muziek.
Er komen een paar steltlopers, schitterend gekleed en geschminkt. Ik maak natuurlijk foto’s. Zij zijn een mooie afsluiting van onze laatste avond in dit hotel.
Om half elf gaan we naar onze kamer, Marij verzorgt weer mijn voeten en benen, want er zijn ook weer de nodige muggenbulten bijgekomen.
Marij gaat slapen en ik werk het dagboek bij, lees het 5e boek uit en ga dan ook slapen.

Woensdag 25 december 2019 – Varadero/Cuba – 1e Kerstdag

Jammer, maar weer geen beste nacht achter de rug door die muggenbulten, wat een ellende.
Paar keer wakker geweest en nu om half zeven weer, kan niet zeggen dat ik heerlijk uitgerust ben.
Marij is ook al wakker, maar we staan nog niet op, blijven een tijdje liggen en praten, gezellig en fijn.
Tegen acht uur trekken we weer onze zwemkleren aan want het ziet er weer mooi zonnig uit.
Gaan ontbijten en erna natuurlijk voor een cappuccino en om te internetten naar de Lobby Bar.
Kort na negen uur zijn we al op het strand. De zon is er, maar er waait een harde koude wind. Marij heeft daar niet veel last van, die ligt in de zon.
Het is druk op het strand, alle ligbedden zijn bezet. Bij de ingang van het strand wordt van alles opgebouwd, benieuwd wat het gaat worden.
Om twaalf uur is het zo ver, er komt een band en dansers, die spelen en dansen, leuk.
Niet lang daarna komt de Kerstman op stelten, schitterend. Hij deelt bonbons uit en gaat met tal van dames op de foto, natuurlijk ook met Marij.
Bij het kleine podium wordt gezongen en gedanst, de Kerstman spoort de badgasten aan om mee te doen en menigeen doet dat ook, leuk.
Weet je, als je al die badgasten ziet dan is er veel te zien, we geven onze ogen de kost en hebben natuurlijk veel commentaar op wat we zien, haha.
Om half een gaan we lunchen, dat is te vroeg want het buffetrestaurant gaat pas om een uur open. Weten we, maar we willen eerst nog internetten op het pleintje.
Na de lunch gaan we terug naar het strand. Marij gaat zonnen en ook de zee in, ik lig in de schaduw en lees, ook fijn.
Om vier uur gaan we terug naar de kamer.
We douchen en dan kan Marij weer mijn benen en voeten verzorgen. Gelukkig hebben we nog pleisters, anders zou ik de sokken en broek helemaal besmeuren met de zalf.
Om half zeven gaan we naar Martina en Michael. Die hebben de laatste week gebruik gemaakt van de mogelijkheid om te upgraden en zitten nu in het Royal Service gedeelte van het hotel.
Ja, deze kamers zijn echt top, maar ze moeten er wel bijna 700 euro voor bijbetalen. Dat hadden wij er niet voor over.
We gaan met z’n vieren naar het specialiteitenrestaurant Miramar, dat ligt niet ver van hun kamer.
Aan een tafeltje voor vier bestellen we drinken en een 3 gangen menu en dan heeft Michael het hoogste woord. Hij vertelt van zijn werk als begrafenisondernemer en vrijwilliger bij de plaatselijke brandweer. Ja, hij heeft aardig wat te vertellen en doet dat met veel humor, leuk.
Het diner valt me tegen, in mijn bief zitten teveel harde stukjes en er zit me ook teveel vet aan, nee, niet echt lekker, jammer.
We tafelen wel nog een tijdje gezellig na en gaan dan naar onze kamers.
Terug op onze kamer praten Marij en ik nog wat na en dan gaat Marij slapen.
Ik werk het dagboek bij, lees nog wat (ben al aan het 5e boek bezig) en ga dan ook slapen.

Dinsdag 24 december 2019 – Varadero/Cuba - Kerstavond

Word wakker na een hele slechte nacht, heb namelijk heel veel last gehad van die muggenbulten.
In de slaap blijkbaar het laken afgegooid en ja, dan zijn er weer tal van muggenbeten bij, ruim boven de honderd, niet te geloven.
De jeuk is dan ook moeilijk te verdragen.
Om zeven uur sta ik op en ga op ons terrasje zitten. Marij is kort daarna ook wakker en komt erbij zitten.
We krijgen bezoek van een kat die zich al heel snel bij Marij op schoot nestelt, leuk en lief.
Omdat het mooi weer is doen we de zwemkleren aan, frissen ons op en gaan tegen negen uur ontbijten.
Na het ontbijt gaan we uiteraard naar de Lobby Bar voor een cappuccino en om te internetten.
Zo, nu kunnen we naar de kamer, onze strandspullen pakken en naar het strand wandelen.
We vinden een mooi plekje op het strand met een parasol erbij. Marij gaat zonnen en ik ga lezen.
We amuseren ons prima en kijken en praten ook, want er is genoeg te zien, haha.
De zee is mooi blauw en rustig. Mensen gaan het water in en spelen met de golven, leuk.
Tegen half een gaan we naar de Lobby Bar voor een cappuccino en om te internetten.
Daarna gaan we naar het buffetrestaurant voor de lunch.
De jonge dokteres komt ook binnen en als ze ons ziet komt ze meteen naar ons en vraagt hoe het met mijn benen gaat.
Ik vertel dat het goed gaat, maar dat er weer meer muggenbeten bij zijn gekomen. Ze wrijft bemoedigend over mijn schouder en wenst me sterkte, lief en attent.
Na de lunch gaan we nog snel reserveren voor het kerstdiner van vanavond. We hebben vanmorgen pas gehoord dat dit moet.
Is zo gebeurd en we hebben een tafeltje bij de 1e zit om half zeven.
Helaas is het nu weer bewolkt. Marij haalt onze spullen van het strand, legt die op onze kamer en dan komt ze me oppikken in de Lobby Bar.
We gaan wandelen, we gaan naar de Marina, een kleine haven en winkelcentrum kort in de buurt van het hotel.
Is een wandeling van 10 minuten en ja, het is de moeite waard, leuke haven met mooie gebouwen en schepen.
We blijven een tijdje en dan wandelen we terug naar het hotel, zijn net op tijd terug voor de Kerstpoolparty, zang en dans bij het zwembad.
Twee mannen zijn in het zwembad met twee rubberbootjes, de ene volgeladen met plastic glazen en de ander gevuld met flessen cider op ijs, geweldig.
Iedereen krijgt een glas met cider en dan wordt getoost op de Kerst, leuk.
Een band speelt en zingt en een dansgroep laat zien wat Cubaans dansen is. Is geweldig wat ze weer bieden.
We zitten op een prima plek en genieten volop.
Om vijf uur, de party gaat nog door, gaan we naar onze kamer, douchen en dan verzorgt Marij mijn benen.
Aansluitend gaan we naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino, internetten en dan is het tijd voor het kerstdiner.
We zijn een van de eersten die het restaurant binnen mogen en we kijken onze ogen uit, geweldig zoals het eruit ziet. Natuurlijk maken we foto’s van de feestelijk aangeklede buffetten.
Ja, indrukwekkend wat er allemaal staat en ligt om te eten. Er is zelfs kaviaar en dat gaan we natuurlijk ook proeven.
Het eten is heerlijk en natuurlijk geven we na afloop van het diner een fooi.
Na diner gaan we naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino, praten met het Canadese stel en gaan tegen negen uur naar het pleintje.
Daar treffen we Michael en Martina, bestellen te drinken en luisteren naar de muziek.
Het is jazz en ja, daar moet je van houden.
Lang houden we het niet vol en dan gaan we met z’n vieren naar de Lobby Bar. Het is er rustig, we drinken wat en praten en gaan tegen half elf naar onze kamer.
Marij gaat meteen slapen, ik blog en lees nog voordat ik ook ga slapen.

Maandag 23 december 2019 – Varadero/Cuba

Vanmorgen word ik weer als eerste om zeven uur wakker. Sta stilletjes op en ga op ons terrasje zitten te lezen.
Marij wordt om acht uur wakker en komt bij me zitten.
Het is weer droog en we hopen dat het zo blijft.
Gaan douchen en dan ontbijten, nemen de paraplu mee.
In het buffetrestaurant staat bijna alles, behalve gewoon brood of broodjes en ja, dan mis je toch wat, haha.
Marij wil muesli en ja, dan is het zoeken naar een kom, want ze hebben hier in Cuba, door de Amerikaanse boycot, heel veel tekorten, ook in het serviesgoed.
Maar ze wordt geholpen, een van de obers gaat een kom voor haar halen uit de waskeuken, heel lief.
Zoals op elke morgen na het ontbijt is de eerste gang naar de Lobby Bar omdat we daar kunnen WhattsAppen en internetten.
Om half elf zit ik weer bij de dokter, die kijkt goed naar de wondjes op de onderbenen en voeten en is tevreden over wat ze ziet, er zijn namelijk geen ontstekingen te zien en daar was ze toch bang voor.
De verpleegster maakt vervolgens weer alles schoon, jodium en dan zalf erop en ik mag weer gaan.
Natuurlijk heb ik veel bekijks als ik zo met al die plukjes zalf rondloop, maar dat kan me niets schelen, het helpt!
Het is geen denderend weer en dus gaan we terug naar de Lobby Bar, drinken cappuccino’s en internetten.
We gaan terug naar onze kamer, maar kijk, die wordt net gepoetst en daarom gaan we tot we kunnen lunchen terug naar de Lobby Bar.
Omdat onze beide internettegoeden bijna zijn afgelopen, ga ik nieuwe kaarten kopen, weer voor elk een uur voor 1 peso (= 1 euro) per uur.
Als je alleen maar inlogt om wat te doen of te WhattsAppen, kun je best lang met dat uur doen.
Om een uur gaan we lunchen in het buffetrestaurant.
Jammer genoeg regent het weer als we klaar zijn met lunchen, dus gaan we maar weer naar de Lobby Bar en verbruiken internettegoed, haha.
Tot drie uur houden we het vol en dan gaan we naar onze kamer, want door het regenachtige weer is het druk in de Lobby Bar en veel gasten zijn ons te luidruchtig geworden.
Dan maar weer naar onze kamer, gaan op ons terrasje zitten met wat frisdrank erbij. We praten, lezen, puzzelen en kijken, kortom, we vermaken ons toch wel.
Ook van het zitten op ons terrasje heb ik er weer muggenbeten bij gekregen, echt erg.
Mijn benen, armen en nek, overal hebben die onzichtbare kleine krengen me gestoken, trekken zich niets aan van de Deed die we op onze huid smeerden.
Kort voor acht uur wandelen we naar het pleintje, treffen daar Michael en Martina, we gaan eten bij het Oosterse specialiteitenrestaurant.
We bestellen drinken en een driegangen menu. Ik neem kippensoep en kip in satésaus met groente.
Tot het eten komt zitten we gezellig te praten, maar een van de vrouwelijke obers zet de airco aan en die staat recht achter ons, we worden weggeblazen.
Roepen de ober, want de veroorzaakster van het ongemak is al verdwenen en vragen hem de airco weer uit te zetten. Dat doet hij natuurlijk, fijn.
Marij en Martina die ook een voorgerecht hebben besteld krijgen dat, maar ik krijg geen kippensoep.
Als de ober hun bordjes ophaalt, wijs ik hem erop en met excuses komt de soep alsnog.
De soep val tegen, lauwwarm en de reepjes kip en groente erin zijn zo dun dat je ze nauwelijks ziet en proeft.
Het hoofdgerecht komt meteen als ik de soep op heb.
Maar dat is niet de satésaus die wij kennen, dit is gewoon een dun sausje van ketjap, denk ik, echt teleurstellend, omdat het niet zo lekker is en ook omdat het vlees niet echt warm is.
Het meest laat ik dan ook staan. Het dessert, ijs met een koekje is wel lekker, gelukkig.
Na een voor mij mislukt etentje, gaan we naar het pleintje, vinden nog een tafeltje voor vier en kijken en luisteren naar Cubaanse muziek en dans.
Om kwart over tien is het afgelopen gaan we naar onze kamer.
Marij verzorgt weer mijn benen en voeten, die zijn net het Limburgse Heuvelland met zeker honderd bultjes en dan gaat ze slapen.
Ik ga nog mijn dagboek bijwerken, lees nog wat en ga dan ook slapen.

Zondag 22 december 2019 – Varadero/Cuba

Ik voel de hand van Marij op mij schouder en daardoor word ik pas wakker, het is acht uur.
We staan op en gaan weer op ons terrasje zitten. Gelukkig, het is droog en de zon schijnt.
Dus frissen we ons op en gaan ontbijten.
Na het ontbijt willen we in de Lobby Bar een cappuccino gaan drinken en WhattsAppen, maar de boel staat blank, een waterleiding is gesprongen.
Ok, dan maar naar de kamer en dan naar het strand.
De stormachtige wind van de afgelopen 3 dagen heeft veel zeewier het strand opgedreven en dat ligt er vreselijk te stinken.
Maar de ligbedden liggen er ver vanaf en dus kunnen we gaan zonnen en lezen.
Gaan na verloop van tijd naar een plek op het strand waar geen zeewier opgehoopt ligt, gaan daar de zee in.
Het zeewater is kouder en dat is effe doorademen als we erin lopen, haha.
Moet ook zeggen dat al die wondjes op mijn benen en voeten heerlijk gaan branden in dit zoutwater, dus maar niet meer doen ook al is het reinigend.
Jammer genoeg komt er na een tijdje weer bewolking opzetten.
Toch is het nog aangenaam liggen en blijven we tot half twee, dan gaan we lunchen.
Na de lunch terug naar het strand, maar lang blijven we niet, de zon is weg en het waait weer hard, niet fijn.
Tegen half vier pakken we onze spullen en gaan naar de kamer.
Ik zet twee mokken thee en dan gaan we weer op ons terrasje zitten, gezellig.
Douchen doen we kort na zes uur en daarna gaan we naar de Lobby Bar waar het waterprobleem is opgelost, gelukkig.
We drinken een cappuccino, internetten en gaan kort na zeven uur in het buffetrestaurant eten.
Daarna weer terug naar de Lobby Bar, zitten daar een tijdje met het Canadese stel te praten en om negen uur komen Michael en Martina erbij zitten.
Tot ruim na tien uur zitten we gezellig te praten en te drinken en dan gaan we naar onze kamers.
Marij verzorgt, als we terug zijn op de kamer, mijn benen en voeten en gaat dan slapen.
Ik ga bloggen en kijk daarna naar de voetbalwedstrijd Barcelona tegen Deportive Alavés, mooie wedstrijd en ga dan ook slapen.

Zaterdag 21 december 2019 – Varadero/Cuba

Pas om acht uur worden we wakker, horen het hard waaien en regenen. Toch staan we op, gaan op ons terrasje zitten, praten en kijken.
Na een tijdje ga ik bloggen, had ik gisteravond niet meer gedaan.
Over een regendag valt niet veel te vertellen, maar de avond was wel de moeite waard.
Gaan ons douchen en dan ontbijten.
Na het ontbijt gaan we naar de Lobby Bar voor een cappuccino en om te WhattsAppen.
Twee Canadese oudjes komen bij ons aan tafel zitten. Hij een grote forse havenarbeider en zij een tenger goedlachs vrouwtje altijd bezig met internet gokken, ze komen uit Vancouver.
De man is druk en grof in de mond, maar weet wel waar hij over praat, leuk zulke spontane ontmoetingen.
Tegen half elf is het droog en gaan wij wandelen op het resort. Komen op het grote grasplein dat ligt tussen de vier gebouwen met kamers voor de gasten, waaronder ons gebouw. Langs het pad dat over het grasveld loopt, staat een bank en daar gaan we op zitten. We praten, kijken en fotograferen ons terrasje, leuk.
We willen weer verder en nu naar het strand, maar een tropische regenbui gooit roet in het eten. Gelukkig hebben we de paraplu meegenomen en zo komen we droog bij onze kamer.
Dan zit er niets anders op dan op ons terrasje te gaan zitten. Marij gaat puzzelen en ik ga lezen.
Tegen twee uur, het is dan effe droog, gaan we naar het buffetrestaurant voor de lunch, daarna weer naar onze kamer.
Tegen half acht kleden we ons om en wandelen naar het pleintje. Daar treffen we Michael en Martina, we hebben met z’n vieren een reservering bij de Japanner.
Zitten met 5 stellen aan een soort van bar die aan drie kanten rond een grote braadplaat staat.
We krijgen om te beginnen een Prosecco en daarna als voorgerecht suchi’s, die ik meteen doorschuif naar Marij.
Kort daarna komt de kok en ja hoor we krijgen weer zo’n Japanse kookshow met veel messengedoe, haha.
Leuk om te zien en het flamberen van het vlees vlak voordat het wordt opgeschept is spectaculair.
Jammer dat hij dan de groente en de rijst gaat klaarmaken waardoor het vlees lauw op je bord komt.
Ik vind bijna koud vlees niet lekker, maar Michael wil het wel hebben, mooi, krijgt hij het.
De inktvisringen schuif ik door naar Martina, heb ik nu geen zin in.
De rijst met groente eet ik zelf op.
Het toetje, ijs met een koekje en ananas is heerlijk en ook dit wordt geflambeerd met rum, leuk.
We gaan na het eten nog naar de Lobby Bar, drinken nog wat en praten, gezellig tot de Russen aan de bar zo luidruchtig worden dat er geen goed gesprek meer kan, jammer.
Dus stappen we op en gaan naar onze kamers.
Maar gaat meteen slapen en ik blijf nog een tijdje bloggen en lezen voordat ik ook ga slapen.

Vrijdag 20 december 2019 – Varadero/Cuba

Konden beide gisteravond niet in slaap komen, hadden teveel last van al die muggenbulten.
Bij mij zijn die op de onderbenen en voeten geen bulten meer, maar grote blaren gevuld met pus.
Het is zes uur als ik wakker word. Blijf stil liggen, maar hoor al snel aan het ademhalen dat Marij ook wakker is.
We staan op en gaan buiten op ons terrasje zitten, kijken naar de opkomende zon en de aanstormende regenwolken.
Ga twee mokken thee zetten, die drinken we op op ons terrasje kijkend naar de tropische regenbui.
Tegen acht uur gaan we ons douchen en gaan ontbijten, het is gelukkig effe droog.
Vinden voor de 1e keer een tafeltje op het buitenterras van het buffetrestaurant, maar dat is maar van korte duur, een tropische regenbui jaagt naar binnen, jammer.
Na het ontbijt gaan we naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino, WhattsAppen en internetten.
We wachten op de reisleider van Schauinsland en die is weer te laat, het beroemde Cubaanse kwartiertje.
Er zijn mensen voor ons aan de beurt en dus wachten we bij de Coffee Bar op onze beurt.
Eindelijk is het zo ver en kunnen we bij hem de geboekte dagexcursie naar Havanna schrappen. Als hij mijn benen en voeten ziet begrijpt hij dat ik echt niet kan gaan, kan geen schoenen aan.
Hij annuleert de boeking en zorgt ervoor dat het betaalde bedrag terug gestort gaat worden, mooi.
Gaan daarna terug naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino, WhattsAppen en gaan dan naar de dokterspost.
Worden opgevangen door de verpleegster die meteen met mijn geplaagde benen en voeten aan de slag gaat. Ze prikt de met pus gevulde blaren open, drukt ze leeg, trekt het velletje ervan af en dan gaat er jodium op. Ja, dan knijp ik heel hard in mijn handen. Tot slot doet ze er weer de anti bacteriële zalf op en dan ben ik klaar. De jonge dokteres is inmiddels ook gearriveerd, bekijkt nog eens alles en zegt dat ze dit nog nooit gezien heeft. Zo, nu kunnen we de rekening betalen, 160 dollar. Kan niet met de creditcard, moet contant. Gelukkig hebben we dat geld en we zijn beide blij dat ze me hebben kunnen helpen!
Omdat het weer regent, wandelen we terug naar onze kamer, gaan op ons terrasje zitten, eten een peer en vallen dan beide in slaap.
Kort na een uur worden we wakker, frissen ons op en gaan dan in het buffetrestaurant lunchen.
Na de lunch gaan we bij de Coffee Bar een cappuccino drinken, lekker.
Omdat het weer droog is maken we een wandeling over het resort, maar de regen komt er weer aan en dus gaan we snel naar onze kamer, gaan op ons terrasje zitten.
Kijken, praten, lezen, puzzelen en gaan ook weer op bed liggen, zijn beide moe, veel te korte nacht achter de rug.
Is niet erg dat we op bed liggen want het regent weer.
Tegen zeven uur frissen we ons op en gaan dan naar het buffetrestaurant. Het is er erg druk, maar we vinden na wat zoeken toch een tafeltje voor twee, fijn.
Wat ons beide opvalt is dat tal van mensen, van alle nationaliteiten en leeftijden, met volle borden langskomen en we zien dan later dat te vaak diezelfde mensen niet veel van het opgeschepte eten opeten en weer een nieuw bord vol eten gaan halen. En dat doen ze niet een keer, maar meerdere keren en die bediening haalt telkens zo’n vol bord weer op en gooit het eten weg.
De kroon spannen de Chinezen, sinds gisteren zijn er heel wat aangekomen, want die zitten aan een tafel die ze vervolgens helemaal vol zetten met eten en drinken. Als ze opstaan en weggaan staat het meeste eten er nog, treurig! Deze verspilling die we bij elke maaltijd weer zien, is ons een grote doorn in het oog, we begrijpen dit gedrag echt niet.
Na het eten gaan we naar de Lobby Bar, bestellen een cappuccino en als we toe zijn aan wat anders, zijn Michael en Martina er ook.
Tot negen uur zitten we gezellig te praten en te drinken, dan stappen we op, gaan naar de ingang van het hotel.
Kort daarna komt onze bus eraan rijden, we gaan naar Marina voor een avond muziek bij de Buena Vista Club.
Omdat we nog wat andere gasten oppikken in andere hotels is het een ritje van een kwartiertje.
Het is effe droog als we er zijn, moeten een kort stuk lopen en dan zijn we bij de Sal de la Musica waar we worden opgewacht met een Cuba Libre, leuk en lekker.
Om tien uur komen de muzikanten op, een mengeling van jong en oud.
Tot twaalf uur spelen en zingen ze. Je mag ook dansen en sommige toeristen dan dat ook.
We genieten volop en als ze de muziekavond afsluiten met het wereldberoemde Guantanamera gaat de zaal uit zijn dak.
Daarna gaan we met de bus terug naar het hotel.
In het hotel aangekomen wensen we Michael en Martina een goede nacht en gaan naar onze kamer.
Marij verzorgt mijn onderbenen, enkels en voeten. Is nodig want ik heb weer nieuwe blaasjes met pus erin gekregen. Die prikt Marij open en dan gaat er Sterilon op en ja, dan zit ik weer te knijpen in mijn handen. Jeetje, wat brandt dit! Dan wast ze nog mijn benen met de desinfecterende zeep, doet zalf en pleisters op de wandjes en pas dan is ze klaar.
Weet je, sommige van die “blaren” zijn groot en zien er uit als een diepe schaafwond, dus dan weet je het wel.
Ben blij dat Marij me zo verzorgt, ook al doet ze dit met een vertrokken gezicht omdat ze bijna voelt wat ik voel, het is gewoon nodig.
Zo, nu kan ik gaan bloggen en kan Marij gaan slapen.
Dat doe ik als ik klaar ben met bloggen.

Donderdag 19 december 2019 – Varadero/Cuba

Om zes uur word ik wakker en voel op mijn benen en voeten dat de muggen zich vannacht hierop tegoed hebben gedaan.
Als ik voorzichtig met mijn handen over mijn benen voel, tel ik er 50 en dan stop ik met tellen want het zijn er veel meer, shit.
Marij is ook wakker geworden, heeft ook een aantal muggenbeten op haar benen.
We staan op en gaan op ons terrasje zitten.
Marij schrikt van wat ze ziet op mijn benen en voeten, zijn geen bulten maar, maar het lijken wel grote blaren.
Ziet er afschuwelijk uit. Ze telt ruim honderd muggenbeten en gelukkig zijn die alleen op de voeten en onderbenen blaren geworden.
We blijven een tijdje zitten praten en dan gaan we ons douchen.
Tegen acht uur zitten we in het buffetrestaurant te ontbijten en dan komen Michael en Martina er ook aan, gezellig.
Na het ontbijt gaan we naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino, WhattsAppen en internetten.
Kort voor half tien zijn Michael en Martine er ook, wandelen we naar de grote weg voor het hotel en stappen daar op de Hop On Hop Off bus.
We willen het eerst het rondje met de bus afmaken en pas bij de 2e ronde gaan uitstappen op de plekken die de moeite waard zijn.
Helaas gooit het weer roet in het eten. Komen aan in het stadje Varadero en dan regent het.
We stappen toch uit en gaan de markt op, maar al snel moeten we schuilen voor de tropische regenbui.
Ik koop er wel een petje, ik heb de mijne helaas thuis gelaten, want ik voel dat mijn hoofd begint verbranden. Ja, klopt vandaag zal ik geen last van de zon hebben, maar op zonnige dagen wel.
Omdat het maar blijft regenen gaan we, als er vier plaatsen vrij komen, bij een klein koffietentje zitten en drinken cappuccino, lekker.
Helaas blijft het regenen en dus stappen we na een tijdje weer in de Hop On Hop Off bus.
We rijden terug naar het hotel en als we denken dat we er zijn, stappen we uit, maar dan blijkt al snel dat dit het verkeerde hotel is.
Om te wandelen is het te ver, de volgende bus komt pas over een uurtje en dus gaan we met een Old Timer taxi naar ons hotel, een mooie oude gele auto.
Voor 10 euro brengt die ons naar ons hotel, koopje, is 5 euro het koppel.
Maar goed dat we dit hebben gedaan, want de afstand die we hadden moeten wandelen, is best groot, zeker een uur.
We gaan naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino en dan ga ik met Marij naar de dokter, de heeft van 9 tot 17 uur spreekuur, mijn benen en voeten staan in brand.
Er is niemand anders en dus ben ik meteen aan de beurt als ik binnen kom.
De jonge vrouwelijk arts en de oudere verpleegster schrikken als ze mijn benen en voeten zien. Wat blijkt, ik heb een ernstige allergische reactie van die muggensteken.
Voordat ze gaat behandelen neemt de dokter mijn gegevens op en dan kijkt ze verrast op als ze hoort dat ik al 75 jaar oud ben, had ze niet gedacht, leuk.
Ik ga daarna op het behandelbed zitten en dan gaat de verpleegster aan het werk. Met een steriele naald prikt ze al die blaren open, trekt het velletje ervan af en wast dan de benen en voeten met desinfecterende zeep. Dat is pijnlijk, dat kan ik je vertellen, want ik heb nu tal van open wondjes. Daarna doet ze er zalf op tegen de ontsteking en dat verzacht de pijn.
Ik krijg pijn in mijn rug van hoe ik zit en schuif naar achteren. Had ik niet moeten doen, want op het moment dat ik met mijn kont op het hoofdstuk ga zitten klapt dat naar beneden en glijd ik dubbelgevouwen tussen de muur en het behandelbed naar de grond. Gelukkig is het bed zwaar en blijft staan, doe me geen pijn dat wegglijden, kan alleen zelf niet loskomen.
Marij en de verpleegster schuiven het bed weg zodat ik niet meer dubbel geklapt op de grond lig, met hulp van een andere patiënt die is binnengekomen, trekken ze me overeind.
De dokter controleer meteen of ik wat heb, maar dat is niet zo.
Was schrikken, maar nu kunnen we er allemaal hartelijk om lachen.
De verpleegster gaat verder met het behandelen van de wondjes en dan ben ik klaar voor vandaag. Tot slot wordt nog een volle spuit hydrocortisone in de slagader in mijn arm gespoten tegen de allergische reactie. Moet morgen terugkomen en de rekening betalen, 160 dollar in contanten.
Die we hebben we gelukkig nog.
We wandelen terug naar de Lobby Bar en ik heb veel bekijks, Bruine benen en overal op die benen witte zalfplukken, ik zit er niet mee, als het maar helpt!
We drinken een cappuccino en dan gaan we terug naar de kamer, gaan op ons terrasje zitten.
Tegen zes uur gaan we ons opfrissen en gaan dan naar de Lobby Bar drinken een cappuccino en luisteren en kijken naar een leuke jonge Cubaanse die viool speelt.
Kort voor zeven uur gaan we naar het Italiaanse specialiteitenrestaurant Firenze.
We genieten van het heerlijke 3 gangen menu.
Aansluitend gaan we terug naar de Lobby Bar en treffen daar Michael en Martina die nieuwsgierig zijn naar het doktersbezoek.
Natuurlijk vertellen we in geuren en kleuren wat er allemaal is gebeurd en dat is lachen natuurlijk als we vertellen van het behandelbed.
Tot half elf zitten we gezellig te praten en dan gaan we terug naar onze kamer.
Marij verzorgt mijn benen en voeten. Eerst wassen met de desinfecterende zeep en dan zalf erop. Nu plakt Marij er ook pleisters op, anders kan ik niet naar bed.
Marij gaat slapen en ik ga bloggen, lees nog wat en ga dan ook slapen.

Woensdag 18 december 2019 – Varadero/Cuba

Word hier voor eerst wakker van de pijn, jammer, zeker niet goed gelegen met mijn slechte rug.
En het is weer half zeven en ook Marij is wakker.
We blijven nog wat liggen en gaan ons dan opfrissen. Trekken kleren aan over onze zwembroek en tankini en gaan dan weer badhanddoekje leggen op het strandbed.
Ons gebouw is drie verdiepingen hoog en wij zitten op de begane grond, ongeveer in het midden van de gang. Aan weerszijden van de gang zijn de kamers, 10 aan elke kant.
De gang is open bij de beide uitgangen, een naar de hotelkant en de andere naar de strandkant.
Is dan een korte wandeling naar het strand zelf. Via het pad dat door de lage duinen loopt, met rechts en links ervan struiken, gras en palmbomen, komen we op het strand.
Aan het eind van het pad, dat is het begin van het strand, ligt de strandbar die vanaf 10 uur open is.
We zoeken twee ligbedden uit, leggen onze handdoeken erop en gaan dan voor een strandwandeling, de opkomende zon tegemoet. Een half uur lang wandelen we zo langs het strand en dan keren we om. Terug bij de ligbedden gaan we kort uitrusten, fijn voor mij.
Na een tijdje staan we weer op en wandelen voor het ontbijt naar het buffetrestaurant, dat is van het strand ruim 10 minuten wandelen.
Alles staat weer klaar, goed verzorgd door de koks en de obers, maar als je gaat letten op de gasten dan valt je wel het een en ander op. Wat het meest opvalt is dat veel teveel van die gasten, van de aanwezige Nationaliteiten, dat zijn Canadezen, Duitsers, Nederlanders en Russen, vergeten hebben hun fatsoen in te pakken en mee te nemen. Zoals ze zich gedragen bij de buffetten is kinderachtig en rotzooi makend. Scheppen ook veel teveel op waardoor er door de obers veel eten weggegooid wordt. Vreselijk om te zien, die verspilling van eten en drinken.
Ja, dit zien we helaas te vaak als gasten All Inclusive geboekt hebben.
Niet teveel op letten want anders maak je je er te druk over en verpest je je eigen vakantie.
Na het ontbijt gaan we naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino, WhattsAppen en internetten. Door het tijdsverschil, het is hier nu 9 uur ’s morgens en in Limburg al 3 uur ’s middags, kunnen we op onze Appjes van de ochtend nog ’s avonds een antwoord verwachten. Die we later in de middag en ’s avonds sturen die zijn gewoon te laat, dan liggen de meeste mensen in Limburg al te slapen.
Gaan na een tijdje naar onze kamer, pakken de strandtas en gaan naar het strand.
Daar aangekomen gaan we meteen de zee in, heerlijk. Is ook fijn voor de jeuk van de muggenbulten die ik op mijn benen heb. Enkele daarvan zijn echte blaren aan het worden.
Lang blijf ik niet in de zee, ben ik te lang in de zon. Ga weer liggen lezen in de schaduw.
Marij gaat tot een uur door met afwisselend zonnen en de zee in.
Dan lunchen in het buffetrestaurant, aansluitend naar de Lobby Bar om te WhattsAppen en te internetten en dan weer naar het strand.
Terug op het strand is de zon verdwenen achter de wolken, jammer. Toch blijven we nog een tijdje, maar tegen drie uur stappen we toch op omdat medewerkers van het hotel ons teveel lawaai maken.
We gaan terug naar onze kamer die nog niet is gedaan.
Marij gaat de natte badhanddoeken van het hotel wisselen voor droge en die van ons hang ik buiten te drogen.
De kamer wordt intussen gedaan.
Zitten tot zes uur op ons terrasje, lezen en puzzelen, gezellig.
Dan douchen voordat we naar de Lobby Bar gaan. Daar drinken we een Pina colada zonder rum, lekker.
In het buffetrestaurant is om kort na zeven uur nog redelijk rustig, fijn, hoeven we ons ook niet aan andere gasten te storen.
Na het eten terug naar de Lobby Bar waar een Cubaanse vrouwenband zingt en speelt, leuk om te zien en te horen.
Omdat er veel gasten zijn, zijn we bij een Canadees stel aan tafel gaan zitten. Als de muziek is afgelopen praten we natuurlijk over: “Waar kom je vandaan? – Wat voor werk doe je? – Hoe lang duurt je vlucht?” en meer van dit soort vragen over onszelf of het andere stel, leuk en gezellig.
Als Michael en Martina komen, komt er ook net een tafeltje voor vier vrij. We nemen afscheid van de Canadezen en gaan bij onze Duitse “vrienden” zitten.
Tot tien uur zitten we gezellig te praten en te drinken. Spreken ook af dat we morgen met z’n vieren met de Hop On Hop Off bus naar de stad Varadero gaan, leuk.
We gaan terug naar de kamer en zien dan wat we al voelden, we zijn lek gestoken door die rotmuggen.
Je moet weten dat die Cubaanse muggen zo klein zijn dat je ze niet ziet en hoort en ze kruipen overal in en onder.
We zitten beide onder de muggenbulten ondanks de Deet die we op onze armen en benen smeerden.
Marij gaat slapen en ik ga nog bloggen, lezen en dan pas slapen.

Dinsdag 17 december 2019 – Varadero/Cuba

En weer word ik om half zeven wakker. Heb goed geslapen en trek voorzichtig de gordijnen open.
Niet voorzichtig genoeg want ik hoor Marij “Goedemorgen” zeggen.
We blijven nog een tijdje liggen praten en dan staan we op en gaan ons douchen.
Wandelen daarna met de badlakens naar het strand en leggen die op twee ligbedden.
Zo, nu kunnen we gaan ontbijten in het buffetrestaurant.
Na het ontbijt terug naar onze kamer, pakken de strandtas en gaan naar het strand.
Het is heerlijk weer en Marij gaat meteen de zee in. Ik niet, ik lig in de schaduw en lees.
Ik kan en mag niet teveel in de zon. Verbrand namelijk heel snel en ben al twee keer geholpen aan een klein stukje huidkanker.
Langzaam loopt het strand vol en dan zijn alle ligbedden bezet.
Als Marij voor de 2e keer de zee in gaat, ga ik mee.
Het zeewater is niet koud, maar ik sta niet stevig op de benen en daar plaagt Marij me mee, duwt speels tegen me aan als er weer een golf komt, haha.
Marij gaat weer zonnen en ik ga verder met lezen.
Als we dorst hebben, loopt een van ons twee naar het kleine barretje, dat ligt aan het eind van het strandpad bijna op het strand, en haalt frisdrank, lekker.
Tegen half een gaan we lunchen.
Tegenover het begin van het strandpad ligt het kleine Cubaanse restaurant dat vandaag helemaal is aangekleed met Canadese vlaggen.
Ook staan er twee mooie oldtimers. Er is ook live music en dans.
Er zijn in dit hotel heel veel Canadezen en daarom hebben ze vandaag de Canadadag, leuk.
Natuurlijk is er ook een wedstrijd tussen de Canadezen, wie het snelst een halve liter bier uit een glas opdrinkt via een rietje van een meter lang. Dat is zuigen en je zou het moeten zien, leuk.
De winnaar doet het ogenschijnlijk met gemak en krijgt een fles Cubaanse rum als prijs.
Mooi, nu kunnen we gaan genieten van het buffet dat al klaar staat met warme en koude gerechten.
Na het eten gaan we terug naar het strand en gaan door met waar we mee bezig waren, zonnen en lezen.
Tegen vier uur zijn we terug op onze kamer die nog niet gedaan is.
We wachten een uurtje en bellen dan met housekeeping, maar omdat het zo lang duurt voordat iemand komt, gaan we ons toch douchen.
Ik ben nog bezig als het kamermeisje er is en onze kamer schoonmaakt. De badkamer doet ze als ik klaar ben.
Tegen zes uur gaan we naar de Lobby Bar, drinken een cappuccino, internetten en WhattsAppen. Praten ook nog kort met Michael en Martina.
Tegen half zeven zijn we op het pleintje vergeefs op zoek naar Miramar het specialiteitenrestaurant.
Dus naar de receptie en dan wordt er een golfwagentje opgeroepen dat ons erna toe rijdt. Fijn, want het is aan het andere eind van het resort.
Wij zijn een half uur te laat, maar daar wordt niet moeilijk over gedaan. We krijgen een tafeltje voor twee en bestellen het driegangen menu en drinken.
Het eten is lekker, maar alles komt, omdat we te laat waren, in hoog tempo achter elkaar en dat is minder.
Kort na acht uur zijn we terug in de Lobby Bar bestellen drinken en dan komen Michael en Martina bij ons zitten.
Tot half elf zitten we gezellig te drinken en te praten, ja, zijn leuke mensen.
Weer op de kamer gaat Marij meteen slapen en ik ga eerst het dagboek bijwerken en dan pas slapen.

Maandag 16 december 2019 – Varadero/Cuba

We worden beide om half zeven wakker en blijven nog een tijdje liggen en praten.
Is best gezellig zo, doen we thuis niet zo gauw, maar op vakantie is alles altijd net even anders, haha.
Tegen half acht staan we op, gaan douchen, pakken onze spullen voor het uitstapje, en gaan dan ontbijten.
Fijn dat er nog na het ontbijt tijd is voor een cappuccino en internetten in de Lobby Bar.
Kort voor negen uur is het busje er we gaan “Cuba Hautnah” doen, een verkenning van het platteland.
Het Duitse stel, Michael en Martina, dat we troffen bij de informatiebijeenkomst is er ook bij, leuk.
We rijden naar andere hotels en dan komen er nog gasten bij, een stel uit Litouwen, een vrouw uit de buurt Leipzig en een stel uit Kirgizië dat in Duitsland woont en werkt.
Geen te grote groep, dus en dat is wel zo fijn.
De gids spreekt goed Duits en vertelt al over het uitstapje en het plattelandsleven van Cuba als we het laatste hotel gehad hebben.
Rijden door dorpen en over landwegen. Het is alsof ik terug ben in mijn jeugd. Hier zien we niet veel auto’s, maar wel oude fietsen en veel vervoer met paard en wagen.
Geen opwindend mooi landschap het platteland, maar wel mooi groen en veel palmbomen.
We rijden het stadje Cardenas binnen, alleen maar rechte straten en ja, armoedige en slecht onderhouden huizen.
Er zijn veel mensen op straat, zo te zien zonder werk.
We stoppen bij een pleintje en dan krijgen we een half uur de gelegenheid om zelf het stadje te verkennen.
Wij wandelen door de straatjes, kijken in armzalige winkeltjes, kapperszaken en naaiateliers en komen alleen maar vriendelijke en nieuwsgierige mensen tegen. Als we mensen fotograferen vragen we of dat mag en dan krijgen we een grote glimlach of een nee schudden, maar dat laatste heel zelden. Een donker Cubaan spreekt ons aan, wil weten waar we vandaan komen en nodigt ons uit op een kop koffie en wil daarna wel meer van het stadje laten zien. Helaas hebben we daar de tijd niet voor. Hij begrijpt het en neemt vriendelijk afscheid van ons.
We staan te kijken van de armoede die we hier overal terugzien in de vervoersmiddelen, de kleding van de mensen en de huizen. Toch zijn deze mensen vrolijk en vriendelijk, is er geen moment dat we ons niet op ons gemak voelen, integendeel, we lopen vrij en frank rond en dat durf ik niet te zeggen van ons eigen Kerkrade.
Iedereen is weer terug bij de bus en dus kunnen we verder, gaan nog naar de Finca Coincidencia, dat is een ecologische familieboerderij op het platteland. Rijden door het Guamacaro dal met zijn palmbomen, suikerrietplantages en bananenbomen.
Als we van de weg afdraaien en het terrein van de Finca oprijden zien we het al hoe mooi het hier is. We worden hartelijk ontvangen door de vrouw des huizes die alleen maar Cubaans spreekt. De gids vertaalt en dat is wel zo fijn. Ze vertelt dat de hele familie hier leeft, opa, oma, kinderen en kleinkinderen. Ze verbouwen alles wat ze nodig hebben voor hun leven, houden varkens, koeien, bijen en geiten en hebben ook nog een koffieplantage.
Daarnaast is deze familie bekend om hun keramische kunst.
Wij krijgen een heerlijk vers glas thee en dan gaan we wandelen over het erf. Ze hebben een botanische tuin met tal van aparte planten, bloemen, struiken en bomen. Ik kan hier voor het eerst in mijn leven een kolibrie van kortbij zien en zelfs fotograferen en filmen.
Wandelen, kijken en fotograferen, we genieten.
Bij een klein beekje is een rustplaats en kunnen we wat drinken, vers kokosnotensap of een cocktail, een mojito, tegen betaling uiteraard.
Wandelen daarna verder over hun erf en komen bij de bijen, een bijzondere soort, want deze hebben geen angel. Wij mogen in de kasten kijken en met een vinger wat honing proeven uit de kasten, lekker. Dan naar de dieren, de varkens en geiten.
Tot slot komen we in een mooie grote open overdekte ruimte, de tafel is al gedekt. Er worden, als we zijn gaan zitten, tal van koude en warme gerechten op tafel gezet en ja, het smaakt heerlijk.
Als afsluiting mogen we allemaal zelf een mojito maken en dat is natuurlijk lachen geblazen.
Moet een goed gevoel en terugkijkend op een paar mooie en indrukwekkende uren rijden we door een mooi landschap terug naar Varadero.
Daar gaan we de muziekschool binnen en krijgen nog les in het spelen van typisch Cubaanse handpercussie instrumenten, geweldig leuk.
Om half vijf zijn we terug in het hotel en kijken terug op een schitterende dag.
We gaan met Michael en Martina nog naar de Lobby Bar, praten een tijdje na, wisselen foto’s uit en gaan dan naar onze kamers.
Marij is moe, gaat op bed liggen en is zo vertrokken. Ik ga op ons terrasje zitten lezen, ook fijn en ontspannend.
Om acht uur frissen we ons op en dan gaan we naar het buffetrestaurant.
Ja, het eten is weer ok, het smaakt ons uitstekend, vooral de toetjes, haha.
Dan naar de Lobby Bar, de gitaristen van gisteren zijn er weer en ook de ober gaat weer zingen. We drinken prosecco, luisteren en genieten.
Weer terug op de kamer gaat Marij meteen slapen.
Ik ga mijn dagboek nog bijwerken voordat ik ook ga slapen.

Zondag 15 december 2019 – Varadero/Cuba

Na een goede nachtrust word ik al om half zes wakker. Voel meteen dat de muggen vannacht druk bezig zijn geweest, ik voel namelijk tal van muggenbulten op mijn benen en voeten.
Gek, ik lag onder het laken en toch hebben ze me daar gevonden.
Om half zeven sta ik op, doe heel zachtjes want Marij slaapt nog, en ga op ons terrasje zitten.
Niet lang daarna komt Marij bij me zitten, ze is toch wakker geworden, niet van mij, gelukkig.
Tot zeven uur zitten we op ons terrasje, praten en zien hoe het lichter wordt.
We trekken onze zwemkleren aan, ik een korte broek een T-shirt erover en Marij een leuke zomerjurk, we zijn klaar voor een strandwandeling.
Is niet ver lopen en we zijn verbaasd, want wij zijn niet enige gasten die al op pad zijn.
Als we op het strand komen begrijpen we het beter, die gaan allemaal met de badhanddoeken ligstoelen reserveren, hadden we kunnen weten.
Goed idee en daarom wandelen we terug naar onze kamer, gaan onze badhanddoeken halen en gaan terug naar het strand. Zoeken twee ligstoelen uit en leggen er onze handdoeken op. Omdat het waait leggen we ze aan het hoofdeinde vast met onze grote wasknijpers. Gaan liggen en genieten van de rust en de zee.
Kort na acht uur wandelen we naar het buffetrestaurant voor ons ontbijt.
Er staat weer genoeg klaar en dus hebben we een lekker en uitgebreid ontbijt.
Na het ontbijt wandelen we naar onze kamer, pakken de strandtas die Marij gisteravond al heeft klaargemaakt en gaan terug naar het strand.
We installeren ons in de stoelen en kijken en praten.
Marij wil de zee in, maar ik heb daar nog geen zin in, ben aan het lezen.
Ik zie, als ik tussen het lezen door kijk naar wat Marij doet, dat ze geniet, fijn.
Dan gaat Marij zonnen en ik lig in de schaduw en lees en lees.
Maar ook ik krijg het warm en ga met Marij mee als ze weer de zee in wil.
We zijn net twee kleine kinderen zoals we in de zee staan te spelen met de golven, geweldig.
Dan weer zonnen tot een uur en dan gaan we lunchen, weer in het buffetrestaurant.
Na de lunch gaan we de reserveringen ophalen voor de drie specialiteitenrestaurants, drinken daar bij de Coffee Bar nog een cappuccino en internetten.
Je moet weten dat je dat uur dat je koopt voor 1 peso niet achter elkaar hoeft op te maken, dat kun je ook in minuten doen, tot je uur vol is. Alleen moet je weten dat je alleen kunt internetten op het pleintje bij de Coffee Bar en bij de receptie in de Lobby Bar.
Na een tijdje gaan we terug naar het strand, Marij zont en ik lees. Samen gaan we ook weer de zee in als Marij het te warm krijgt in de zon.
Kort na vier uur vinden we het mooi geweest, we pakken ons boeltje en gaan naar onze kamer, gaan op ons terrasje zitten met frisdrank voor Marij en een pilsje voor mij.
Ja klopt, we hebben een gevulde koelkast op de kamer staan, fijn toch.
Tegen zes uur gaan we ons douchen en wandelen daarna naar het grote buffetrestaurant, zoeken een tafeltje voor twee en dan kunnen we naar het buffet.
Er is niet een buffet, maar meerdere en je kunt zelfs eten vers laten klaarmaken, zoals pasta, hamburgers en steaks.
Ook is er een heerlijk toetjesbuffet en ik kan je verraden, dat slaan we geen dag en geen maaltijd over, haha.
Na het eten gaan we weer naar de Lobby Bar waar we kunnen internetten.
Bestellen drinken en luisteren naar een duo, ze spelen gitaar en zingen, best mooi.
Een van de obers gaat met ze meezingen en die heeft een geweldige stem, klinkt als een echte tenor, heel mooi, we genieten,
Als ze uitgezongen en uitgespeeld zijn gaan we naar onze kamer, zetten alles klaar voor morgen en dan gaat Marij slapen.
Ik ga bloggen en daarna ga ik nog lezen voordat ik ook ga slapen.

Zaterdag 14 december 2019 – Varadero/Cuba

We hebben goed geslapen en worden om half zeven wakker.
Staan niet meteen op, maar blijven nog wat liggen en kijken naar buiten, het is nog donker, de zon moet nog opkomen.
Gaan na een tijdje douchen en dan wandelen we naar het grote buffetrestaurant waar we kunnen ontbijten.
Er staat weer van alles klaar, zo’n uitgebreid aanbod van warm en koud hebben we thuis niet.
Na het ontbijt gaan we naar de receptie en kopen 2 WiFi-kaarten elk voor 1 peso =1 euro, tikken de code op de gsm in en ja, dan kunnen we 1 uur lang internetten.
Gaan naar de Lobby bar en bestellen een cappuccino en dan laat Marij het thuisfront weten dat we goed zijn aangekomen.
Omdat ze gewend zijn dat we ons melden als we in het land arriveren, waren ze ongerust en dat is begrijpelijk.
Ik moet zeggen dat de cappuccino echt anders smaakt en dat komt omdat ze hier in Cuba zelf koffiebonen verbouwen en branden.
We moeten effe aan de smaak wennen en dat gaat snel, haha.
Is gezellig druk in de Lobby Bar, we horen heel veel Engels en af en toe Duits, maar geen Nederlands.
Er zijn al mensen aan de sterke drank, niets voor ons.
Om kwart voor een is een bijeenkomst van de nieuwe gasten met de reisleider en dus hebben we tijd zat.
We wandelen aar het strand, het is heerlijk weer, zonnig en 26 graden.
Omdat we hier al geweest zijn vinden we moeiteloos de weg naar het strand, leuk.
Omdat alle ligbedden al bezet zijn, blijven we niet lang aan het strand, maar gaan naar de kleine Bistro en drinken daar een cappuccino.
Tot het tijd is om naar de afspraak te gaan zitten we gezellig te praten en te kijken, want er is genoeg te zien, haha.
Tegen half een gaan we naar de Coffeebar bij het pleintje, daar komt de reisleider van Schauinsland.
Hij is er pas om een uur en legt uit dat Cubanen niet gewend zijn om precies op tijd te komen, mooie binnenkomer, haha.
Dan vertelt hij over de geldzaken en de uitstapjes die we kunnen boeken.
Er zijn hier twee soorten peso’s, eentje voor de toeristen en eentje voor de Cubanen. Die voor ons is duur, moeten we kopen voor 1 euro. Die van de Cubanen zelf is maar 0,25 Eurocent waard, maar die mogen wij niet gebruiken. Als we hier dollars inwisselen, en die hebben we, dan betalen we bijna 15% boete, omdat het dollars zijn.
Dat hebben we vanmorgen al gemerkt toen we dollars gingen inwisselen voor peso’s, we kregen voor 50 dollars maar 43 Cubaanse toeristenpeso’s.
Overigens de reisleider spreekt uitstekend Duits en het grappige is dat het andere stel, Michael en Martina, die Duitsers zijn, denken dat we ook Duitsers zijn omdat we het zo goed spreken.
Zijn informatie over de uitstapjes is ok. We boeken er drie, eentje naar het platteland, Cuba Hautnah, eentje naar Havanna en ook de Boa Vista Social Club.
We gaan hierna reserveren voor de specialiteitenrestaurants, maar helaas het systeem ligt plat, straks maar terugkomen.
We gaan terug naar de Lobby Bar, bestellen een cappuccino en een cocktail zonder alcohol, praten, internetten en kijken, gezellig.
Om vier uur gaan we naar onze kamer, gaan op het kleine terrasje zitten dat erbij hoort en kijken en praten.
Marij maakt een foto van mijn achterhoofd en ja, ze heeft gelijk, is niet mooi geknipt en daarom stelt Marij voor om het zelf te trimmen.
Ik vind het prima en als ze klaar is, zien we dat alleen de achterkant en zijkanten trimmen niet goed genoeg is, ook boven op het hoofd met het haar eraf.
Dat moet dan maar.
Na het douchen, want dat moest ik wel doen omdat ik overal haren voelde, kijk ik in de spiegel en dan is de eerste blik effe schrikken.
Zo kaal ben ik dat ik eruit zie als iemand die flink ziek geweest is.
Nou ja, het is dan maar zo, het groeit wel weer bij, haha.
Tegen half zeven gaan we naar het grote buffetrestaurant en het eten is lekker, keuze genoeg.
Na het eten gaan we naar het pleintje en gaan bij de winkeltjes aan een tafeltje zitten.
Op het pleintje wordt namelijk dadelijk muziek gemaakt, een band gaat optreden.
We drinken eerst een cappuccino en daarna cocktails zonder alcohol, lekker.
Het plein loopt vol en om acht uur is er geen plekje meer vrij.
Tot half tien zingt en speelt de band “5Th Avenue” en hun optreden is heel goed, we genieten.
Er wordt op het pleintje meegezongen en zelfs gedanst, ja, zo sleept de muziek uit de jaren 50 en 60 de mensen mee.
Als het is afgelopen, het loopt dan al tegen tien uur, gaan we naar de kamer, was een schitterende avond.
Marij gaat slapen en ik ga mijn dagboek bijwerken en daarna lees ik nog wat voordat ik ook ga slapen.

Vrijdag 13 december 2019 – Chevremont – Varadero/Cuba

Kwart over vijf worden we wakker, nog net voor de wekkerradio.
Opstaand, douchen en dan gaan de laatste spullen in de beide koffers. Wat er nog ingaat wordt weer afgevinkt op ons vakantiespullenlijstje.
De koffers breng ik beide naar beneden. Dat is niet zo gemakkelijk als je zoals ik moeilijk trappen loopt, maar het lukt weer, gelukkig.
Als laatste trek ik de stekkers van de tv’s en Horizons uit het stopcontact.
Regel dan de verwarming voor de komende 14 dagen en dan zijn we klaar.
De taxi komt al voorrijden, het is net zes uur en hij was besteld voor half zeven.
Ok, dan alles nog controleren en dan gaan de koffers achter in de kofferbak van de taxi en.
Om tien over zes rijden we via Roermond en Mönchengladbach naar het vliegveld Düsseldorf. Het is rustig op de weg en dus gaat het snel en goed.
Kort voor acht uur zijn we er, ruimschoots op tijd.
We gaan ontbijten en pas daarna gaan de balies open voor het afgeven van de koffers en het inchecken.
Omdat we vroeg zijn staan we als 2e in de rij.
Kort voordat de balies open gaan, komt er een medewerkerster van Eurowings en die gaat effe alles veranderen, gevolg, we staan nu als 15e in de rij.
Niemand van de wachtende reizigers begrijpt wat ze doet en de onvrede erover is heel groot. Ja, dit is echt balen.
Kort na negen uur zijn we eindelijk aan de beurt en dan gaat het snel, gelukkig.
We gaan naar de douane en dan naar de beveiliging. Natuurlijk gaat dat apparaat weer af als ik erin sta en wordt ik weer gefouilleerd. Deze keer staat er een gemoedelijke beveiliger en dat is wel zo prettig. Tot slot krijg ik een klop op de schouder en zegt hij: “Geniessen Sie die Ferien!”, zo kan het ook en het is een leuk begin van de vakantie.
Tot kwart over elf zitten we in een bar/restaurant en drinken cappuccino’s tot we kunnen boarden.
We hebben premium stoelen geboekt, wel wat duurder, maar zo hebben we meer beenruimte en dat is fijn op een lange vlucht.
De indeling van het vliegtuig is 2 - 4 – 2 en wij zitten op 11 A en C, dat is links als je het toestel binnenkomt. Marij kan en mag aan het raam zitten.
Helaas vertrekken we met 3 kwartier vertraging.
De vlucht verloopt rustig en we worden goed verzorgd met eten, drinken en entertainment op het scherm voor ons.
We landen om 17.30 uur plaatselijke tijd, in Chevremont is het dan al 23.30 uur, na een vlucht die ruim tien uur heeft geduurd.
Bij de douane gaat het langzaam maar gewoon netjes.
Dan nog door de beveiliging waar een paar zeer onvriendelijke vrouwelijke beveiligers de vermoeide reizigers niet bepaald welkom heten.
En dan moeten we daarna ook nog lang op onze koffers wachten.
Eindelijk zijn ze er en kunnen we naar de grote bus die ons naar het hotel gaat brengen.
Het is nu al aardedonker, jammer, zien we weinig.
Bij een aantal hotel worden reizigers afgezet en ja hoor, wij als laatste bij ons hotel het Paradisus Princesa del Mar.
In dit hotel waren we 4 jaar geleden ook al, een tophotel.
Bij het binnenkomen horen en zien we in de Lobby Bar, die ligt tegenover de receptie, muziekanten, mooi.
We checken in en worden naar onze kamer gebracht.
Al bij het binnenkomen van de kamer weten we meteen, hier gaan we niet blijven, deze kamer stinkt.
Terug naar de receptie en daar krijgen we dan een andere kamer en ja, die is beter.
Het is inmiddels acht uur geweest en gelukkig is het buffetrestaurant nog open.
Het eten is heerlijk.
We drinken nog een cappuccino in de Lobby Bar, gaan dan onze koffers uitpakken en gaan slapen, we zijn doodmoe want het is hier inmiddels 22.30 uur.
Oh ja, in Chevremont is het dan al 04.30 uur, geen wonder dat we doodop zijn, was ook een lange dag!

Donderdag 12 december 2019 – Kattenpension Heuvelland, bloggen, poetsen, koffers pakken en luieren.

Het is jammer, maar wakker worden van de pijn is geen pretje.
Alleen Lotje komt meteen en springt bij me op bed. Ze wil graag geaaid worden en dat doe ik ook.
Samen wachten we tot het acht uur is en dan maken we Marij wakker, tijd om op te staan.
Ga meteen douchen, dek daarna de tafel en geef Lotje en Noortje al hun ontbijt.
Jammer genoeg laten ze het staan en komen bij ons aan tafel zitten. Marij is er nu ook en ziet er weer goed uit.
Lotje en Noortje eten wat van de gegrilde achterham en dan gaan ze op het vloerkleed in de kamer liggen.
Wij ontbijten op ons gemak, lezen de VK en dan is het tijd om te gaan.
Marij haalt de beide vervoermanden uit de kelder en kijk, Lotje en Noortje zijn verdwenen, die zien de bui al hangen.
We zetten de vervoermanden in de gang. Lotje staat op de trap, ziet ze en begint al protesterend te miauwen.
Ik haal een badhanddoek en ga naar boven. Lotje loopt voor me uit,maar blijf bij de krabpaal zitten miauwen. Ik leg de badhanddoek over haar heen, wikkel haar erin en ga dan met haar naar beneden. Zet haar in de vervoermand.
Marij gaat met de badhanddoek omhoog, ze gaat Noortje halen. Die rent naar de zolder en Marij erachteraan. Op zolder glipt ze langs Marij naar beneden, maar blijft voor onze slaapkamer zitten. Marij kan haar nu oppakken en naar beneden dragen. Mooi, die gaat in de andere vervoermand.
We trekken onze jassen aan, zetten Lotje en Noortje achter in de kofferbak en rijden naar Schoonbron.
Half uurtje hebben we nodig.
Caren, de eigenaresse van het kattenpension, doet open en brengt ons naar de kamer waar ze de komende 14 dagen gaan blijven.
We zitten ze elk apart in een grote kooi, sluiten die, want de eerste paar uurtje moeten/mogen acclimatiseren. Pas daarna mogen ze vrij rondlopen in die kamer waar ze met maximaal 6 katten zitten.
Lotje en Noortje komen beide uit de vervoermand en kijken wat er voor hun aan eten en drinken staat, leuk. Dat bevalt blijkbaar want ze gaan van de brokjes eten.
Mooi, nu kunnen we afscheid van ze nemen.
Rijden terug naar huis en drinken als eerste een cappuccino.
Ik ga daarna bloggen en Marij gaat poetsen.
Natuurlijk zorg ik weer voor een cappuccino als we klaar zijn.
Lezen het LD en gooien die krant daarna bij Hans en José in de bus.
Tijd voor de lunch en nu mag Marij blijven zitten, ik maak alles klaar.
Lunchen doen we op de bank kijkend naar een krimi.
Na het eten gaan we samen naar boven en dan worden de beide koffers gepakt. Ons vakantiespullenlijstje erbij en afvinken maar terwijl we de koffers vullen.
Als we klaar zijn worden de koffers gewogen en ja, we blijven goed onder de toegestane 23 kg per koffer.
Weer beneden drinken we nog een cappuccino en werken dan de rest van de lijst af, mooi!
Zo, nu zijn we echt klaar voor vertrek.
We kijken daarna samen tv en tegen vijf uur rij ik naar Markiz op de Zonstraat ga twee pita gyros halen.
Kom ik er aanrijden en wat dacht je? Geen parkeerplek.
Dan maar een rondje rijden via de Nassaustraat en kijk, kom weer op de Zonstraat en vind nu wel op de parallelweg van de Zonstraat een parkeerplek, bijna bij Markiz.
Ik ben meteen aan de beurt want er zijn geen wachtenden voor me.
Kort daarna rij ik met de twee pita gyros naar huis.
Marij heeft al de tafel gedekt, mooi, kunnen we meteen gaan eten.
Smaakt heerlijk en uiteraard wassen we meteen af als we klaar zijn met eten.
De rest van de avond kijken we tv, voetbal en krimi’s.

Woensdag 11 december 2019 – Bloggen, kapper, boodschappen en luieren.

Heb goed geslapen en word rond zeven uur pas wakker.
Lotje komt er meteen aan en gaat naast me liggen tot half acht, dan is Marij wakker en staan we op.
Ga meteen douchen en Marij maakt de kattenbakken schoon.
Als ik klaar ben met douchen geef ik Lotje en Noortje tonijn, hun lievelingsontbijt.
Dek voor ons de tafel en zorg dat alles klaar is.
Zo, Marij is ook gedoucht en nu kunnen we ontbijten met de beide kranten erbij. Ja, Giel gooide het LD al vroeg in de bus.
Na het ontbijt ruimen we op en stappen in de Peugeot, rijden naar het kapsalon HeigAnk.
We zijn er om negen uur en kunnen meteen geknipt worden, mooi.
Toch fijn zo’n afspraak zo vroeg.
Onder het knippen wordt er gezellig gepraat en na afloop natuurlijk betaald.
We rijden naar Eijgelshoven. Daar gaat Marij even het Kruidvat in voor wat aanbiedingen. Het regent en ik blijf in de auto zitten.
Dan door naar de Lidl.
Het is er niet druk, we werken ons boodschappenlijstje af en gaan dan naar de kassa, zijn meteen aan de beurt.
Betalen en dan naar huis.
We ruimen de boodschappen op en dan is er een cappuccino.
Zitten aan de eethoektafel en met die regen zien we maar weinig vogels in de tuin. Spreeuwen zijn er wel en die vechten veel met elkaar om te kunnen eten van de mezenbollen en vogelpindakaas.
Geef me dan maar de mezen, die komen ook in groepjes, maar vechten niet met elkaar voor een plekje, wachten rustig af.
Ik ga bloggen en Marij gaat de was doen.
Na het bloggen is er weer een cappuccino, lekker en gezellig.
Om half een gaan we lunchen. Ik maak voor elk twee broodjes klaar en doe daareen glas chocomel bij, lekker.
Lunchen doen we op de bank, kijkend naar een krimi.
Na de lunch ruimen we op en wassen af en dan is er weer een cappuccino. Nu op de bank met een film erbij.
Ja klopt, we zijn lui vandaag, haha.
Tegen vijf uur ga ik het eten maken, een kalkoenfiletje met gebakken aardappels en peultjes, heerlijk eten.
Nog afwassen en dan kijken we weer tv.
Het nieuws en om half negen naar het Beste Plaatje. Is weer een leuke aflevering waarin bijzondere momenten moeten worden gefotografeerd.
Tegen half elf gaan we naar bed.
Marij is moe en wil meteen gaan slapen, net als Lotje en Noortje die niet onder, maar op het dekbed liggen.
Mag allemaal van mij. Ik kijk nog tot twaalf uur zappend tv en ga dan ook slapen.

Dinsdag 10 december 2019 – Bloggen, koffie-uurtje, stofzuigen, film Gambia en theater.

Niet fijn, word om vier uur wakker en kan de slaap niet meer vinden.
Alleen Lotje komt bij me liggen en houdt me gezelschap, lief.
Dan duurt het lang tot kwart over zes, maar ja, het is niet anders.
Nee, ik werd niet wakker van de pijn en ik heb ook niet vervelend gedroomd, dus geen idee waarom ik zo vroeg wakker werd.
Heerlijk onder de hete regendouche.
Ga daarna ons ontbijt en de lunch voor Marij klaarmaken.
Zwaai, na het ontbijt, Marij uit op de oprit en ga naar binnen, ga bloggen.
Heb wat in te halen, was gisteren helemaal vergeten om te bloggen, had er ik ook weinig tijd voor.
Dus vanmorgen maak ik twee blogs.
Na het bloggen ga ik naar Giel voor ons koffie-uurtje. Trek wel een body warmer aan over het vest.
Is elke keer gezellig ons koffie-uurtje, we raken namelijk nooit uitgepraat. Niet gek want er gebeurt genoeg om ons heen, in ons land en elders in de wereld.
Ik ervaar ons koffie-uurtje altijd als nuttig, gezellig en soms zelfs inspirerend, hangt van het onderwerp af.
Fijne is ook dat we elkaars mening/opvatting respecteren en ons niet inspannen om de andere te overtuigen van het eigen gelijk. Daar gaat het immers niet om, ons gaat het om de uitwisseling van gedachten, het delen van ervaringen en het ontdekken van nieuwigheden. Zo’n uur vliegt dan ook om.
Weer thuis ga ik stofzuigen en daarna werken aan de Gambia-film. Zoek er passende muziek bij en maak de film klaar voor presentatie op mijn website en YouTube.
Tegen twaalf uur ben ik klaar.
Ga weer lunchen op de bank met een spannende actiefilm.
Die duurt drie uur en is bijna afgelopen als Marij thuis komt.
Ik maak twee cappuccino’s en dan praat Marij me bij.
Ze heeft haar laatste werkdag van dit jaar achter de rug en ja, het was weer een drukke dag.
Na de cappuccino ga ik de chili con carne opwarmen.
Vreemd, bij mij valt die helemaal verkeerd, krijg er maag- en darmklachten van. Marij geniet er wel van, gelukkig.
Hoop dat het wegzakt want we gaan vanavond nog naar het theater.
Wassen af en dan is het bijna zo ver. We trekken ons regenjack aan en stappen in de Peugeot.
Het is zeven uur, vroeg, maar we willen een parkeerplaats op het theaterplein.
Komen we daar aan en zien dat alle plaatsen al bezet zijn, maar vinden een plekje in de J.S. Bachstraat, ook goed.
We leveren onze jassen in bij de garderobe en dan haalt Marij twee cappuccino’s. Is toch fijn om zo te beginnen aan de theateravond.
Kort na half acht komen Jo en Monique bij ons staan. Jo is een oud-directeur van mij, een fijne kerel om mee samen te werken.
We hebben maar kort de tijd om met elkaar te praten en dan worden we de zaal in gevraagd.
Onze plaatsen zijn prima, maar naast me zit een oudere flinke dame die zich zo breed maakt dat ik die avond geregeld een elleboog in mijn zij krijg.
Vervelend, maar ik heb geen zin om er wat van te zeggen, ken mezelf, kan daarbij vreselijk uit mijn slof schieten. Ben gekomen om me te amuseren en dus negeer ik die vrouw compleet.
Het begin van Clara’s Kribje is niet denderend, maar als kort daarop Miep Muller de buun opkomt is het meteen goed, dat oudje weet hoe ze het publiek moet bespelen.
Jack Vinder is geweldig en heeft prima artiesten meegebracht op de buun. Ook bezoekers worden betrokken in het kerstspel, schitterend. We genieten en lachen.
In de pauze drinken we wat in gezelschap van Jo en Monique.
Na de pauze klimt de voorstelling naar een waar hoogtepunt, geweldig.
Niet gek dat de artiesten na afloop een staande ovatie krijgen.
Weer thuis mogen de katten nog kort naar buiten en dan gaan we naar bed.
Marij gaat meteen slapen en ik kijk de actiefilm nog af en ga tegen half een slapen.


Maandag 9 december 2019 – KKS, koffie-uurtje, stofzuigen, KKS en uitrusten.

Word kort voordat de wekkerradio aanspringt wakker.
Lotje komt meteen bij me op het dekbed liggen.
Als we willen opstaan, gaat ze niet aan de kant, ze vindt het gewoon fijn op bed, haha.
Duw haar aan de kant en dan gaat Marij naar beneden en ik ga douchen.
Na het douchen maak ik ons ontbijt en de lunch voor Marij klaar.
Tegen kwart over zeven zwaai ik haar uit op de oprit.
Ik zoek mijn spullen bij elkaar, trek schoenen en regenjack aan en ga naar de auto.
Hoef gelukkig geen ijs van de autoruiten te krabben.
Is al druk op de weg en aangekomen bij de KKS vind ik nog een parkeerplek vlakbij de trappen, fijn.
Loop naar de aula en daar tref ik Klaus, een diaken die de kerstviering doet op de KKS, en Alexandra, een juf die samen met Charlotte alles regelt.
We hebben als werkgroepje 3 adventsbijeenkomsten georganiseerd en dit is de 2e. De eerste, vorige week maandag, was ik vergeten.
Samen zetten we alles klaar en kwart over acht komen de kinderen binnen. Uit alle klassen zijn er kinderen en het meedoen aan deze adventsviering is vrijwillig.
Ik schat dat er zo’n 40 tot 50 kinderen zijn.
Klaus laat ze een lied horen en zien via de beamer. Daarna vertellen kinderen een kerstverhaal en maken zede drie adventskaarsen aan.
Er wordt gezongen en tot slot mogen de kinderen, die dat willen, een wens op een kerstbal schrijven en die in de kerstboom hangen.
Is een drukte op de buune, ze hebben er zin in.
Om negen uur is het afgelopen. Wij ruimen op en dan zitten we nog kort bij elkaar voor het bespreken van de adventsviering van volgende week en de kerstviering zelf.
Ik ga die twee niet meemaken, dan zitten Marij en ik namelijk op Cuba.
Tegen tien uur ben ik, nadat ik getankt heb voor € 1,33 per liter, weer thuis en ga meteen bij Giel koffie drinken, gezellig.
We hebben elkaar genoeg te vertellen en dan vliegt de tijd.
Weer thuis ga ik aan de slag met de film over onze vakantie in Gambia.
Om half een ga ik lunchen, natuurlijk op de bank met een spannende actiefilm erbij.
Ik kan die film niet afkijken want om half twee stap ik weer in de auto, ga naar de KKS voor de wekelijkse workshop op de maandagmiddag.
Ook nu is er weer een parkeerplek naast de trappen, fijn.
De kinderen van mijn groepje lopen meteen mee naar binnen en gaan aan het werk, ze hebben er zin in.
Ik ga twee kerstfiguren bijwerken, afgelopen week hebben kinderen die beklad, jammer.
Moet helaas een paar keer ingrijpen want een jongen en twee meisjes zitten elkaar voortdurend te klieren.
Om tien over drie gaan we naar huis.
Weer thuis ga ik met wat fruit op de bank liggen, ik ben moe.
Marij is om half vijf thuis. We drinken een cappuccino, praten elkaar bij en dan ga ik voor het eten zorgen.
Warm de goulash op en kook pasta. Heerlijk eten.
Nog samen afwassen en dan is er weer een cappuccini met een lekker chocolaatje erbij.
Kijken hele avond naar Krimi’s en tussendoor naar het nieuws van L1 en NPO.
Om half elf gaan we naar bed.
Marij gaat meteen slapen. Ik zou dat ook wel willen, maar het lukt me niet en dus kijk ik naar een schitterende documentaire over planten in de woestijn.
Kort na twaalf uur ga ik ook slapen.

Zondag 8 december 2019 – Bloggen, stofzuigen en luieren.

Werd weer vroeg wakker, maar viel toch weer in slaap, fijn.
Worden beide rond negen uur wakker en met Lotje op ons bed erbij nemen we de tijd om goed wakker te worden.
Staan op en gaan naar beneden.
Marij maakt de kattenbakken schoon en ik ga de tafel dekken.
Nee, geen krant meer om te lezen, maar dat is niet erg, op de gsm staat genoeg nieuws om te lezen.
Na het ontbijt ga ik bloggen en Marij gaat boven poetsen.
Beneden stofzuigen doe ik nadat ik klaar ben met de blog.
Daarna is er natuurlijk een cappuccino. Gezellig zo kletsend aan tafel met z’n twee.
We gaan ons douchen, ook dat is nodig, haha.
Na het douchen is er weer een cappuccino en dan gaan we samen op de bank zitten, kijken naar een spannende Duitse Krimi.
Tussendoor maak ik onze lunch klaar, die we tijdens het kijken opeten.
Ook ’s middags kijken we tv en drinken cappuccino’s.
Ja, waarom niet, bij ons moet namelijk niets.
Tegen het eind van de middag ga ik het eten klaarmaken, runderlapjes opwarmen, aardappels en spruitjes koken.
Is een heerlijke maaltijd.
Nog samen afwassen en dan is er de laatste cappuccino voor vandaag.
We kijken om half negen natuurlijk naar Maestro en aansluitend naar 1 Tegen 100.
Maestro met zijn geweldige muziek is soms ontroerend mooi!
Om elf uur gaan we naar bed en kijken samen terug op een fijne en gezellige dag en avond.

Zaterdag 7 december 2019 – Bloggen, stofzuigen en luieren.

Pas tegen acht uur staan we op.
Ik ben dan al langer wakker en heb liggen wachten tot Marij ook wakker wordt.
Gewoon geen zin om alleen naar beneden te gaan. Met dit weer is het echt niet uitnodigend om het bed uit te stappen.
We geven Lotje en Noortje te eten en dan dekken we de tafel en gaan ontbijten.
In de VK staan weer een paar goede artikelen en een daarvan deel ik op Facebook.
Gooi na het ontbijt de VK bij Giel in en het LD van gisteren bij Hans in de bus.
Is laat dat LD voor Hans, maar gisteren hadden we gewoon niet de tijd genomen om deze krant te lezen, deden we vanmorgen pas.
Giel is laat met het ingooien van het LD van vandaag. Ik begin me al zorgen te maken, maar dan hoor ik dat Giel de krant binnenduwt.
We gaan die meteen lezen en gooien ze aansluitend bij Hans in de bus.
Ik ga bloggen en Marij gaat beneden poetsen, zet de was aan en wast af.
Ja, klopt, Marij is soms een wervelwind die ik niet kan bijhouden. Ik hou me dan maar gedeisd, haha.
Uiteraard zorg ik voor de cappuccino die we opdrinken aan de eethoektafel, kijkend naar de vogels en pratend over het etentje van Marij van gisteravond.
Ja, ze heeft het heel erg naar haar zin gehad en het eten was lekker. Is toch ook prima om zo met je collega’s als het ware het jaar af te sluiten.
Gaan nog naar de garage waar we de grote zak met brandhout, gekregen van Wilma en Peter, gaan leegmaken. Ze willen die zak graag terug en dat is heel begrijpelijk, want die is stevig en dus vaker te gebruiken. We stapelen de plankjes hout en leggen de lege zak klaar om af te geven.
Ga de runderlappen braden. Maak knoflook en uien schoon en doe die in kleine blokjes bij het braadvlees. Ruikt nu al heerlijk.
We gaan ons douchen, anders doen we het niet meer vandaag.
Altijd fijn om te douchen, meer zeg ik er niet over, haha.
Weer beneden maakt Marij twee cappuccino’s en zitten we weer gezellig aan de eethoektafel, kijken en praten.
We hebben het fijn met elkaar.
Omdat we niets meer hoeven te doen en daarom gaan we op de bank zitten, kijken tv.
Dat doen we de hele middag, lekker lui zijn.
Tegen half zes ga ik weer naar de keuken. Het vlees is gaar. Ik maak nog prei schoon en schil aardappelen.
Is een heerlijke maaltijd.
Marij neemt de afwas voor haar rekening, ik mag op de bank blijven liggen.
De rest van de avond kijken we Duitse Krimi’s tot we om half elf naar bed gaan.
Marij gaat slapen. Ik kijk eerst nog naar de samenvattingen van de wedstrijden in de Eredivisie en ga dan ook slapen.

Vrijdag 6 december 2019 – Bloggen, stofzuigen, boodschappen, op visite en Marij uit eten.

Dat natte en koude weer is echt slecht voor mijn rug.
Zolang ik in bed lig, gaat het nog, maar als ik op ga staan lijk ik wel zo’n oude kreupele vent van 100 jaar.
Douchen doet goed, maakt de spieren weer wat losser en dus kan ik me daarna gemakkelijker bewegen.
We geven Lotje en Noortje tonijn als ontbijt en ja, dan hoor en zie je ze smullen.
Tafel dekken, thee zetten en dan kunnen wij ontbijten.
Krant erbij en zo combineer ik het nuttige met het aangename, haha.
Na het ontbijt ga ik bloggen en Marij gaat beneden stofzuigen.
Dan is er nog tijd voor een cappuccino.
Gaan na die heerlijke cappuccino met de Peugeot naar Eijgelshoven. Marij gaat naar het Kruidvat en ik ga naar bakker Voncken.
Het regent en als we op de Eijgelshovergracht naar beneden rijden, ziet Marij aan de overkant een bos sleutels naast een auto liggen.
Ik parkeer de auto bij de Jumbo en dan gaan we elk naar de winkel.
Gaat snel bij de bakker en dus zit ik als eerste weer in de auto. Vies die regen en dan nog die harde wind.
Rijden dezelfde weg terug en Marij ziet dat de bos sleutels er nog steeds ligt. Ik stop en Marij raapt ze op. Ze gaat de trappen omhoog, belt aan, maar niemand doet open.
Dan nemen we de sleutels mee naar huis.
Weer thuis gaat het brood in de diepvries en kort daarna stappen we weer in de Peugeot, gaan op visite bij Marian.
We zijn er snel. Marian zet groene thee en dan zitten we anderhalf uur lang gezellig te praten en soms herinneringen op te halen.
Op weg terug naar huis stop ik achter de auto waar de bos sleutels naast lag. Marij probeert nu de afstandsbediening van de autosleutel en kijk, die auto voor ons reageert hierop.
Ze belt bij twee huizen vergeefs aan, eentje weet niet van wie de auto is en bij de ander is niemand thuis. Ondanks de regen gaat ze het nog proberen bij het huis naast dat van vanmorgen en kijk, nu komt ze met de eigenaar de trappen af, die mevrouw had geeneens gemerkt dat ze haar sleutels had laten vallen.
Ze is blij dat Marij op zoek is gegaan naar de eigenaar van de sleutels en dat kan ik goed begrijpen.
Weer thuis gaan we meteen aan het werk, gaan een pizza maken.
Half uurtje later komt die uit de oven, heerlijk.
Nog afwassen en dan gaan we samen tv-kijken tot na het nieuws van L1.
Ik breng Marij naar Heerlen, ze heeft een kerstdiner met haar collega’s in een restaurant in de Laanderstraat.
Het regent nog steeds als ik Marij afzet.
Ik ga op de terugweg naar AH.
Het waait en regent hard als ik er ben, vreselijk dit weer.
In de winkel is het niet druk en dus sta ik snel bij de kassa, betaal en ga naar huis.
Weer thuis ruim ik de boodschappen op en ga met wat fruit op de bank zitten, kijk naar een drieluik over Cuba. Heb die uitzendingen op Arte maandagavond opgenomen.
Ik kijk alle drie de afleveringen en mooi tijdsbeeld vanaf de revolutie tot heden. Echt iets voor mij, want ik hou van geschiedenis.
We gaan volgende week naar Cuba en ja, deze documentaires geven me een nog duidelijker beeld waarom het er nu zo is.
Om half tien krijg ik een Appje van Marij, het etentje is afgelopen, ik mag haar komen ophalen.
Trek mijn regenjack aan en stap in de auto.
Er is nu niet veel verkeer op de weg en dus ben ik er snel.
Marij komt niet naar buiten als ik er ben, mooi.
Weer thuis vertelt Marij en geuren en kleuren over dit kerstdiner en laat me de foto's zien die zijn gemaakt.
Fijn om te zien en te horen dat het niet alleen goed heeft gesmaakt, maar ook dat ze zich goed heeft geamuseerd.
Om elf uur gaan we naar bed. Marij gaat meteen slapen, maar dat kan ik niet, ik kijk nog naar voetbal en ga dan ook slapen.

Donderdag 5 december 2019 – Bloggen, koffie-uurtje, poetsen en luieren.

Weer al om half vijf wakker worden van de pijn in de heupen en knieën is geen pretje. Hier kan ik niet aan wennen.
Lotje komt eraan en gaat naast me op het dekbed liggen, lief.
Samen wachten we op het moment dat de wekkerradio aanspringt en we op moeten staan.
Eenmaal in beweging gaat wel weer en gelukkig in de loop van de dag steeds beter.
Marij kan weer op tijd naar haar werk en ik zet de gft-bak buiten, die is halfvol met bladeren, keukenafval en kattenpoep.
Ga bloggen en aansluitend lees ik de VK.
Lees het artikel over de jonge man die bij het aanvragen van een paspoort tot de ontdekking komt dat hij illegaal in Nederland is en daarom wordt vastgezet.
Zijn moeder, was getrouwd met een Nederlandse man en had hierdoor twee nationaliteiten, de Nederlandse en de Dominicaanse. Ze gaat scheiden, hij komt op haar paspoort terecht en gaat gewoon naar school. Moeder gaat terug naar haar land en geeft daarbij de Nederlandse nationaliteit op. Pas als hij naar de universiteit wil blijkt dat hij door die handelwijze van zijn moeder geen Nederlander is en wordt daarom als illegale beschouwd. Hoe gek kun je het maken met regeltjes?
Dit laat maar weer eens zien dat als uitvoerders niet kijken naar de zin van een wet, maar alleen kijken naar de regeltjes, er menselijke drama’s ontstaan.
Ander voorbeeld is de Belastingdienst, die levens op die wijze heeft kapot gemaakt en er geen traan om laat.
En wat doen de politici?
Geen fluit, ze zoeken naar verontschuldigingen en niet naar oplossingen.
Genoeg daarover, het is tijd voor ons koffie-uurtje. Ik ga naar Giel en ik moet zeggen dat het buiten koud is.
De vijver is voor een deel al bedekt met een dun laagje ijs. Mijn Peugeot is niet langer meer zwart, maar wit, haha.
Ik heb alleen een vest aan en ja, dat is niet bepaald warm voor dat korte stukje door onze tuin en die van Giel. Maar ik kan er tegen, haha.
We drinken koffie, bespreken de toestand in de wereld, praten over onze families, halen oude herinneringen op en dan is het alweer tijd om te gaan.
Ik ga stofzuigen en daarna met wat fruit lui op de bank liggen, kijk naar een opgenomen thriller.
Om twaalf uur maak ik mijn lunch klaar en eet die zittend op de bank en kijkend naar een andere thriller.
Klopt, heb een luie dag vandaag en daar schaam ik me niet voor, haha.
Marij is om half vier al thuis vanwege Pakjesavond.
Nee, daar doen we niet meer aan. Wij drinken samen gezellig een cappuccino, praten elkaar bij en gaan dan samen tv-kijken.
Marij helpt me tegen vijf uur met het schoonmaken van de paprika, ui en champignons want ik ga een pizza maken.
Leg alles op de pizzabodem gekocht bij AH, dan nog geraspte kaas erover en dan zet ik de pizza in de oven.
Tien minuten later zitten we te smullen, heerlijk zo’n eigen gemaakte pizza.
Marij gaat na het eten afwassen en ik mag lui blijven liggen op de bank. Geweldig toch dat ze me die rust gunt.
Samen kijken we de rest van de avond tv, naar een opgenomen uitzending van het ZDF, die Schönste Weihnachtslieder.
Is een schitterend programma.
Als het is afgelopen, gaan we naar bed.
Marij gaat meteen slapen, maar ik kan dit niet, kijk nog tot twaalf uur tv voordat ik ook ga slapen.

Woensdag 4 december 2019 – Bloggen, koffie-uurtje, poetsen en op visite.

Elke morgen hetzelfde liedje, maar erg vind ik het niet om vroeg wakker te worden.
Is ook fijn om gewoon te liggen, te luisteren en Lotje en Noortje naast me te hebben.
Die twee komen altijd meteen als ik wakker word en hoe ze dit weten, dat kan ik je niet vertellen. Lotje slaapt in de hal voor onze slaapkamer en Noortje op bzolder, dus zeg het maar.
Maakt ook niet uit, ik voel me er goed bij.
Staan om kwart over zes op en dan is het zonder stressen ontbijten en Marij uitzwaaien, een goed begin van de dag.
Ga bloggen en aansluitend de VK lezen.
Als ik die uit heb is het alweer bijna negen uur, tijd voor ons koffie-uurtje. Giel komt vanochtend bij mij en ik begin al alles klaar te maken als ik zijn Appje krijg dat hij eraan komt.
Noortje en Lotje zijn zo gewend aan Giel dat ze even opkijken als hij binnenkomt, meer niet.
Wij zitten weer een uur lang te praten over programma’s op tv, de politiek, de zorg en natuurlijk Kerkraadse zaken.
Geloof me, een uur is dan zo voorbij.
Ik ga stofzuigen na het koffie-uurtje. Begin op zolder en eindig in de keuken.
Een hele klus, maar het moest gebeuren. Is alleen dat de trappen die me onzeker maken en daarom werk ik daarop langzaam en heel voorzichtig. Vooral in de gaten houden waar het snoer ligt, want dat is een gevaarlijk iets aan de stofzuiger. Maar het gaat goed en ik weet dat Marij hier heel blij mee is.
Ik ga bellen met de apotheek want ze reageren niet op mijn mail waarin ik ze vroeg om het leveren van een medicijn, dat er niet bij zat toen de herhaalrecepten werden klaargemaakt en afgehaald. Kost effe wat uitleg en dan begrijpen ze het, het ontbrekende medicijn ligt maandag klaar voor me, mooi.
Lees nog het LD en ga dan met wat fruit op de bank zitten en kijk naar een SF-film. Rutger Hauer speelt er een hoofdrol in.
Tussendoor maak ik mijn lunch klaar.
Na de lunch ga ik afwassen en lig dan lui op de bank te luisteren naar een concert. Moet bekennen dat ik soms helemaal wegdoezel,
Marij is om kwart over vier thuis.
Ik maak twee cappuccino’s en dan praat ze me bij. Altijd fijn dit praten over het werk van Marij, het helpt haar te ontstressen en houdt mij op de hoogte.
Ga voor het eten zorgen. Simpel eten, friet met visstick, maar wel lekker, haha.
Na het eten nog afwassen en dan is het tijd om te vertrekken, we gaan naar Jo en Regina.
Is een ritje van iets meer dan 5 minuten. We kunnen bijna voor de deur parkeren, mooi.
Bij binnenkomst zien we het meteen, de kamerbrede kerststal in drie verdiepingen. Wauw, wat ziet die er weer schitterend uit en wat een details hebben ze erin verwerkt.
Natuurlijk maken de lichtjes het helemaal compleet. Ga maar eens kijken op de Facebookpagina van Jo Hellenbrand, er staan foto’s en een film op van hun schitterend kerststal.
Elk jaar maken ze zijn grote kerststal en dan komen buren, familie en vrienden natuurlijk kijken.
We drinken, snoepen en praten tot half tien, Het is heel gezellig en fijn, maar ik ben moe en wil dan graag naar huis.
We wensen elkaar een fijne Kerst en inne jouwe roetsj en dan gaan we naar huis.
Moeten wel krabben voordat we weg kunnen rijden, op de ruiten van de auto zit al wat ijs.
Weer thuis geven we de katten te eten, kijken nog tot half elf tv en gaan dan naar bed.

Dinsdag 3 december 2019 – Bloggen, KKS, koffie-uurtje, poetsen, Jo, boodschappen en brandhout.

Wakker worden, ruim voordat de wekkerradio aanspringt vind ik niet erg. Het is gewoon fijn om met dit weer nog een tijdje in bed te liggen.
Buiten is het nog donker dus ook daar ligt geen uitdaging om op te staan, haha.
Kwart over zes is het als we opstaan en beginnen aan onze dagelijkse routine.
Alles verloopt weer zoals het moet en dus kan Marij op tijd naar haar werk.
Ik ga bloggen, lees de VK en dan stap ik in de auto.
Rij als eerste naar het postkantoor in de Jumbo en geef daar een zomerjurk retour. Marij had er drie besteld bij Bonprix, gepast en 1e was het niet, die gaat dus terug.
Kan gelukkig kort bij de ingang parkeren, ga naar binnen en geef het retourpakketje af.
Dan naar de Action waar ik wat spullen koop voor de KKS en een kleine lekkere verrassing voor de twee meisjes die me straks gaan helpen.
Zo, nu door naar de KKS.
Ben er om half tien en dat is dus pauzetijd. Tref op het schoolplein Charlotte en een drietal meisjes uit haar klas die ook in mijn groep zitten.
Ze willen graag met me het workshoplokaal in en dat mag.
Leuk zoals die meiden meteen gaan praten en me deelgenoot maken van hun pijntjes en verliefdheid.
Voel me net een opa die naar zijn kleinkinderen luistert, gewoon fijn dit.
Om kwart voor tien moeten ze terug naar de klas. Achterblijven Jenny en nog een meisje, de zus van Aaron. Ze helpen me met het verven van de laatste twee kerstfiguren.
Kwart over tien zijn we klaar, zijn de penselen en paletten weer schoon. Ik geef ze beide de lekkere verrassing van Milka. Hun blijde verrassing is mijn beloning.
Ik ga terug naar huis, zet mijn werkkoffer en steekwagentje terug in de garage en ga bij Giel koffie drinken.
Ruim een uur zitten we weer gezellig te praten over tal van actuele zaken.
Weer thuis ga ik als eerste stofzuigen en afwassen.
Eet wat fruit en kort daarna is het alweer tijd voor de lunch.
Natuurlijk lunch ik op de bank met een spannende thriller, lekker en leuk.
Om twee uur rij ik naar de Tunnelweg met de post van Jo, hoeft hij die niet op de fiets op komen te halen.
Hij komt er net aan, is met een maatje ergens aan het klussen.
Geef hem de post en dan praten we kort. Hoor dat hij mogelijk nog voor de Kerst zijn huis in kan zou mooi zijn.
Weer thuis, ga ik lui op de bank liggen met fruit en nog een spannende thriller.
Om vier uur gaat de bel. Een man staat voor de deur, is gestuurd door zijn vrouw voor de oude plafondlamp die Marij te koop had aangeboden.
Marij komt er ook net aan en gaat meteen naar de zolder de lamp halen.
Hij wil ze graag hebben, betaald en gaat met de lamp naar huis.
Wij drinken een cappuccino en gaan dan naar AH.
Het is druk op de parkeerplaats en ook in de winkel, maar gelukkig geen vervelende mensen.
Er zijn maar twee kassa’s open en dus moeten we in de rij gaan staan.
Gaat gelukkig snel.
Weer thuis ruimen we alles op en ga ik het eten maken, shoarma met friet.
Is een heerlijk eten, maar het hele huis ruikt daarna wel naar shoarma. Steek daarom een wierookstokje aan.
Kijken de hele avond tv.
Rond negen uur belt Wilma me, ze is met Peter onderweg naar huis en hebben in de auto een grote zak met brandhout liggen, willen die graag afgeven.
Dat is natuurlijk ok, is een welkome aanwinst voor Marij het pyromaantje in huis.
Ga naar de garage, open de poort en dan zijn ze er al. Samen met Peter til ik de grote en zware zak hout uit de auto en leggen we die in de garage.
Ja, heel fijn dat ze aan ons denken als ze zoiets hebben, we zijn er blij mee!
Wens hun nog een fijne avond, zwaai ze uit en ga naar binnen.
Kijken naar de Sleutel en naar Beau. Gaan tegen elf uur slapen.


Maandag 2 december 2019 – Bloggen, poetsen en naar de KKS.

Zoals elke morgen valt het niet mee om mijn oude lijf op gang te krijgen. Gaat met horten en stoten, net een ouwe diesel, haha.
Maar goed, het gaat nog en dus mag ik niet klagen.
Marij kan weer op tijd naar haar werk en ik kan gaan bloggen.
Daarna lees ik de VK en het LD dat Giel al in de bus gooide.
Nee, vandaag geen koffie-uurtje, Giel heeft andere afspraken.
Gooi de VK bij Giel in de bus en ga stofzuigen.
Daarna heb ik een zee van tijd en dus ga ik het kleine hartje, gemaakt van gasbeton, geel verven.
Zo, dat kan drogen.
Ik ga met wat fruit op de bank zitten en zet een spannende thriller aan.
Tussendoor maak ik mijn lunch klaar.
Om half twee ga ik naar de KKS.
Er zijn weinig kinderen op de speelplaats, maar een van de jongens komt meteen aanrennen en brengt mijn werkkoffer naar de workshopruimte.
Kort daarna komen de eerste meisjes binnen en wat word ik enthousiast door ze begroet. Ze vinden het fijn er weer te zijn en dat doet me goed.
Krijg een paar koekjes in kerstverpakking van ze, hebben ze voor mij meegekregen van juf Alexandra, lief.
Juf Charlotte brengt heel wat kinderen mee en dus zit ik met 15 kinderen die allemaal aan het werk gaan.
Een paar werken verder aan de kerstversieringen voor in de aula en anderen gaan voor zichzelf iets maken.
Het is drukker dan anders, maar toch ook gezellig. Moet wel wat vaker ingrijpen, maar dat is nooit voor ernstige dingen.
Vraagt veel van me, bezig zijn met zoveel kinderen.
Niet alles is klaar en daarom spreek ik met juf Charlotte af dat ik morgenvroeg met twee kinderen afmaak wat nog gedaan moet worden.
Ben moe als ik om kwart over drie naar huis ga.
Weer thuis, pak ik me wat fruit en ga op de bank luisteren naar een mooi concert op tv.
Marij is om kwart over vier thuis.
Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Marij heeft weer een drukke dag achter de rug en is blij dat ze in mijn oase van rust terecht komt.
Nadat we zijn bijgepraat ga ik het eten maken, kalkoenschnitzel met groente.
Is snel klaar het eten en smaakt uitstekend.
Nog afwassen en dan is er nog een cappuccino.
Kijken samen de hele avond naar spannende Duitse Krimi’s en Jürgen Beckers, der Hausmann, met een geweldig optreden.
Ja, een fijne avond, samen op de bank.
Om elf uur gaan we naar bed en gaan beide meteen slapen, zijn moe.



Zondag 1 december 2019 – Bloggen, poetsen, Formule 1 en tv-kijken.

Word weer veel te vroeg wakker en kan niet meer in slaap vallen.
Lotje en Noortje komen bij me liggen en zo wachten we met z’n drieën tot Marij wakker wordt.
Pas tegen half negen is het zo ver, we staan op en gaan naar beneden.
Marij maakt de kattenbakken schoon en ik geef de katten te eten. Ze krijgen weer tonijn en ja, dan is het smullen.
Dekken de ontbijttafel, kook twee eitjes en dan zijn we klaar voor het ontbijt.
Kijken en praten tijdens het ontbijten.
Na het ontbijt ga ik bloggen en Marij gaat beneden stofzuigen.
Uiteraard is er daarna een cappuccino.
We krijgen er beide niet genoeg van, kijken naar de vogels die aan- en afvliegen in onze tuin.
Ja, ze zijn er weer, onze favorieten, de Vlaamse gaai en de bonte specht, schitterende vogels.
Hier kunnen we samen lang naar kijken en genieten zonder veel te zeggen.
Gaan ons douchen en daarna is er weer een cappuccino, nu op de bank.
We kijken op Arte naar een documentaire over de Canarische Eilanden en dan het eiland Gran Canaria.
Wat een schitterende natuur heeft dit eiland te bieden en daarnaast ook prachtige gebouwen.
Hier zijn we nog niet geweest, wordt de hoogste tijd dat we dit eiland eens gaan bezoeken.
Om een uur, de documentaire is dan afgelopen, gaan we naar RTL en kijken naar de Countdown van de F1 in Abu Dhabi.
Een schitterend circuit dat we een keer tijdens een cruise hebben bezocht.
De informatieve interviews op deze zender bevallen ons heel goed, beter dan het gepraat van de ego’s op Ziggo.
Als de race echt begint schakelen we over naar Ziggo want Olav Mol is voor ons de topverslaggever bij de F1.
De start is weer spectaculair, maar daarna is het een rustige race, uitgezonderd het moment waarop Max Verstappen de 2e plek terugpakt.
We hebben met plezier gekeken.
Ik ga het eten maken, friet met Hongaarse goulash, ook heerlijk.
Na het eten nog afwassen en dan kijken we weer tv, nu Duitse Krimi’s.
Nee, het nieuws op L1 en NPO slaan we hierbij niet over, we willen graag bij zijn en blijven.
Om half negen kijken we naar Maestro en genieten weer van de muziek. Vooral het commentaar van de Engelse contrabassist Dominic Seldis is humoristisch en geweldig. Hij laat alles en iedereen lachen, mooi is dit!
Hierna kijken we nog naar 1 Tegen 100 en dan gaan we slapen.