Stacks Image 12
Logon

Stacks Image 7

BLOGS VAN DECEMBER 2018


Maandag 31 december 2018 – Bloggen, poetsen, bloggen en oudejaarsetentje.

We zijn laat op en dat is niet gek, want de jetlag is nog steeds een beetje aanwezig.
Eerst maar eens op ons gemak ontbijten en dat kan weer met de kranten erbij. Ja, het LD van Giel ligt ook al in de bus, mooi.
Is ook heerlijk om zo samen aan een eenvoudig ontbijt de dag te beginnen.
Na het ontbijt lezen we de kranten uit en dan ga ik bloggen. Marij ruimt op en gaat poetsen.
Natuurlijk maak ik twee cappuccino’s als ik klaar ben, dat is bijna een vaste gewoonte geworden, haha.
Zitten gezellig te praten en daarna gaat Marij verder met de was, die moet afgepakt en opgeborgen worden, en ik ga verder met bloggen, begin aan de vakantiebloggen.
Tegen een uur vind ik het mooi geweest.
We gaan douchen en gaan daarna op de bank zitten met een cappuccino en wat lekkers erbij, kijken tv.
Tegen vier uur gaan we de tafel dekken en de vlees- en groenteschotels klaarmaken want we gaan straks plaatgrillen.
Sjaak en Marianne zijn er kort na vijf uur.
We beginnen met koffie en daar zijn dan wafels en appelflappen bij die Marianne en Sjaak hebben meegebracht.
Natuurlijk praten we elkaar bij, leuk en gezellig.
Na een tijdje gaan we aan tafel en beginnen met het plaatgrillen.
Er staat veel op tafel en in ruim twee uur proberen we alles op te eten, maar dat lukt niet, er blijft wat over.
We ruimen de tafel af en gaan dan met z’n allen voor zitten, kijken tv en praten met een drankje erbij.
Marij zet ook wat lekkere hapjes op tafel, maar daar wordt pas van gegeten als we al een eind op weg zijn naar twaalf uur.
Is gezellig en tot onze verbazing komen zowel Lotje als Noortje naar beneden en zitten te kijken en te luisteren.
Kort voor twaalf uur maak ik de champagne open, vul de glazen en dan is het klokslag twaalf dat we elkaar een fijn nieuw jaar toewensen en proosten.
Kijken vanachter het raam naar het vuurwerk dat een straat verder wordt afgestoken, mooi.
De bel gaat en Margreet, een collega van Marij, staat voor de deur. Ze is met haar man Roger en Marian bij vrienden die verderop in de straat zijn komen wonen.
Niet lang daarna is Marian er ook en zitten we gezellig te praten, niet te gek lang want ze gaan we naar hun vrienden. Was fijn om bij te praten.
Sjaak en Marianne gaan tegen half twee naar huis.
Was weer een geslaagde en fijne oudejaarsavond.
Wij ruimen op en gaan naar bed.
Kijken daar nog kort tv en gaan dan slapen.

Zondag 30 december 2018 – Bloggen, boodschappen en rustig aan.

Heerlijk lang geslapen want ik word pas tegen half acht wakker.
Marij is nog in een diepe slaap verzonken en dus sta ik na een tijdje heel voorzichtig op en ga met Lotje en Noortje naar beneden.
Ze willen meteen eten en dat krijgen ze ook.
Ik ga bloggen en daarna met de post aan de slag. Heb ruim 500 mails in de afgelopen 14 dagen binnengekregen.
Dat is snel er doorheen lopen en de meeste ervan meteen weggooien/deleten. Reclame achtervolgt je tot op je laptop, vreselijk.
Marij is pas tegen negen uur beneden.
We gaan ontbijten en dat is weer ouderwets aan de eethoektafel, gezellig en lekker.
Na het ontbijt ruimen we op, wassen af en dan is er natuurlijk een cappuccino.
Douchen en dan gaan we naar de Lidl.
Onderweg naar de Lidl ruikt het in de Croma opeens heel sterk naar benzine en die lucht verdwijnt niet, vreemd en niet prettig.
Bij de Lidl is het niet al te druk en dus kunnen we snel en zonder ergernissen ons boodschappenlijstje afwerken.
Dan nog door naar AH voor de laatste boodschappen.
Ook hier is het redelijk rustig en staan we snel weer bij de kassa.
Rijden terug naar huis en dan zetten we de boodschappen in de hal. Ik bel aan bij Hans en vraag of hij eens wil kijken naar de auto.
Geen probleem, ik rij de Croma naar achter en dan kijkt Hans onder de motorkap en onder de auto maar niets te zien, terwijl we beide wel een sterke benzinelucht ruiken.
Vreemd, maar Hans vindt nergens een lek.
Fijn dat hij mee heeft willen kijken. Moeten ze van de week maar in de garage kijken of ze wat vinden, daar gaat de Croma naar toe voor de APK.
Marij heeft de boodschappen al opgeruimd als ik binnenkom.
We drinken een cappuccino en dan doe ik verslag van wat Hans heeft nagekeken.
Gaan lunchen, ik zet thee, smeer brood en dan eten en drinken we dit op, zittend op de bank en kijkend naar een aflevering van Bares für Rares.
Tegen zes uur ga ik het eten maken, maak boerenkoolstamppot met rookworst.
Heerlijk eten, net zo lekker als een 5 gangenmenu op Mein Schiff 6, haha.
Nog afwassen en dan kijken we de rest van de avond tv.
Om tien uur gaan we naar bed, kijken daar nog kort samen tv en dan gaat Marij slapen.
Ik kijk nog naar een film tot half een en ga dan ook slapen.

Zaterdag 29 december 2018 – Düsseldorf, Schoonbron, boodschappen, koffers uitpakken en foto’s uploaden.

Het is zeven uur geweest als we in Düsseldorf landen.
De vlucht vanaf La Romana in de Dominicaanse Republiek duurde bijna 10 uur, een zogenaamde nachtvlucht met soms wat turbulentie.
Zo’n nachtvlucht is minder fijn omdat Marij en ik niet kunnen slapen in het vliegtuig.
We doezelen soms wel wat weg, maar zijn eigenlijk de hele vlucht wakker.
Dus komen we behoorlijk moe aan in Düsseldorf. Niet gek want we zijn een dag eerder om acht uur opgestaan, dus al 24 uur wakker.
Gaat gelukkig snel door de douane en dan is het weer wachten op de koffers.
Duurt erg lang deze keer en pas een uur na de landing treffen we de chauffeur van onze taxi bij het Meeting Point op het vliegveld.
Hij brengt ons snel en veilig naar Chevremont.
Is altijd een goede keus om zelf niet te rijden na zo’n lange en vermoeiende vlucht.
Weer thuis maken we als eerste de verwarming aan en dan is er natuurlijk tijd voor een cappuccino.
Samen gaan we de koffers uitpakken en Marij begint daarna aan het vullen van de wasmachine.
Ik App met het kattenpension en stap daarna in de Croma, ga Lotje en Noortje halen.
Half uurtje en dan ben ik er. Ze zijn blij me weer te zien en te horen.
Weer thuis lopen ze natuurlijk als eerste luidkeels miauwend door ons huis en tuin. Ja, ze moeten laten weten dat ze blij zijn dat ze weer thuis zijn.
Ik geef ze tonijn te eten en dan zijn ze stil wat dit is hun lievelingseten.
Moet nog snel naar AH want we hebben niets in huis.
Wat is het koud en nat buiten, foei, moet zowel een vest als een regenjack aan.
Het is redelijk druk bij AH, maar ik hoef nu niet zo veel en sta snel weer bij de kassa, betaal en dan weer naar huis.
Tijd om te gaan lunchen.
Omdat de eethoektafel nog onder de vakantiespullen bedolven is, maak ik onze lunch klaar in de keuken.
Opeten doen we de lunch zittend op de bank en kijkend naar een aflevering van Bares für Rares.
Is ook heerlijk en ontspannend om dit zo samen te doen. Met z’n twee genieten kun je ook thuis!
We gaan ons na de lunch douchen, dat voelt wat fijner.
Marij gaat door met de was en ik ga de foto’s van de Nikon en ons beider gsm uploaden
Als ik klaar ben zie ik dat we weer ruim 500 foto’s hebben gemaakt, dus ik heb weer wat te doen, haha.
Ga nog de mappen klaarmaken voor het fotoalbum, zet daar de foto’s in en dan vind ik het mooi geweest voor vandaag.
Het is inmiddels tijd geworden om warm te eten, maar dat doen we eenvoudig vandaag met een pizza in de oven.
Na het eten nog afwassen en dan gaan we tv-kijken.
We moeten proberen zo lang mogelijk op te blijven want anders blijven we, door het tijdverschil, te lang in het verkeerde ritme zitten
Tegen tien uur gaan we naar bed, kijken daar nog heel kort tv en gaan dan eindelijk slapen.

Vrijdag 28 december 2018 – La Romana in de Dominicaanse Republiek.

We zijn weer op tijd op en kijken vanaf ons balkon toe als we de haven van La Romana binnenvaren.
Gaan om zeven uur in het Atlantik ontbijten en dat doen we toch met een dubbel gevoel.
Enerzijds jammer om deze schitterende cruise te beëindigen en anderzijds is het fijn om morgen weer thuis te zijn.
We zijn om half negen terug in onze hut. Onze grote koffers zijn al opgehaald, die staan straks bij het vliegveld.
Nog de laatste spullen inpakken en afscheid nemen van de drie knullen die alles hebben schoongehouden op onze reis. Natuurlijk krijgen ze alle drie een fooi, ze hebben onze hut prima verzorgd!
We zijn mooi op tijd uit de hut, dat moest uiterlijk negen uur, maar we gaan pas om twee uur naar het vliegveld.
Dus gaan we met onze handbagage naar de TUI-bar, drinken daar koffie tot het lunchtijd is en gaan dan voor de laatste keer naar het buffetrestauarnt op dek 12.
Is wel een gesleep steeds die handbagage, maar dat is beter dan die te laten staan in de Tui-bar.
Na een heelrijke lunch duurt het niet lang meer en dan is het twee uur, we kunnen naar de bus.
Checken uit van Mein Schiff 6 en stappen in de gereedstaande bus naar het vliegveld.
Dat is een korte rit van een kwartiertje.
Onze koffers staan al klaar, maar het is wel zoeken, want er staan heel wat lange rijen met koffers.
Eindelijk hebben we ze gevonden. Doen de toiletspullen nog in de grote koffers en gaan dan inchecken.
In de wachtruimte is het overvol en dus gaan we noodgedwongen bij twee mensen aan tafel zitten.
Tot vijf uur zitten we daar, dan kunnen we pas boarden.
Tijdens het wachten zagen we diverse tropische buien, maar gelukkig is het effe droog als we naar het vliegtuig lopen.
We beginnen aan een vlucht van bijna tien uur, een nachtvlucht.
Als we goed en wel op de vlieghoogte zit krijgen we een warme maaltijd en daarna gaat het licht uit zodat de mensen kunnen slapen.
Ik kan dat niet, kijk naar een film of luister naar muziek tijdens de vlucht en sta af en toe op om de benen te strekken.
Gaat gelukkig zonder problemen en dus landen we keurig op zaterdagmorgen op tijd in Düsseldorf.

Donderdag 27 december 2018 – Santo Domingo in de Dominicaanse Republiek.

Beste spectaculair de aankomst in de kleine haven van de hoofdstad Santo Domingo. De kapitein laat ons weten dat hij voor en achter maar 10 meter manoeuvreerruimte heeft en dat onder de boeg nog maar een handbreed water is. Dat is heel voorzichtig draaien.
Op ons balkon maken we het allemaal life mee, schitterend. Niet erg om vroeg op te zijn en dit te zien.
Gaan ontbijten en aansluitend naar het meldpunt voor het busnummer.
Om negen uur vertrekt de bus naar de hoofdstad, we hebben een Duitstalige gids en dat is een opluchting voor onze medepassagiers, haha.
We zijn hier eerder geweest en ik kan zeggen, ook nu is het schitterend om hier rondgeleid te worden.
Het is wel warm, ruim 35 graden en dan kost het wandelen me echt veel moeite.
We zien weer schitterende straten, pleinen, gebouwen. Komen in mooie kerken en musea en hebben dan ook nog een uur de tijd om op eigen gelegenheid rond te wandelen.
Dat doen we zitten op een bankje in de schaduw met een flesje water erbij in een drukke winkelstraat, genoeg te zien.
Jammer genoeg krijgen we weer een tropische regenbui over ons heen als we in de bus zitten, maar voor we bij het schip zijn is het droog!
Het blijft bewolkt en dus brengen we de middag door met het drinken van latte macchiato’s en alcoholvrije cocktails in de TUI-bar en op dek 12.
Om half zeven gaan we voor het laatste 5 gangen menu naar het Atlantik en dat stelt ook nu niet teleur!
Terug in de hut gaan we onze koffers pakken, morgen gaan we alweer naar huis.
Als we klaar zijn met koffers pakken, gaan we naar de TUI-bar en zijn tegen tien uur terug in onze hut.
We varen dan al naar La Romana, ons begin- en vertrekpunt.

Woensdag 26 december 2018 – Zeedag, varen van Cartagena in Columbia naar Santo Domingo in de Dominicaanse Republiek.

Op onze laatste zeedag zijn we beide laat op en gaan pas tegen negen uur ontbijten in het Atlantik.
We nemen er de tijd voor en sluiten het ontbijt af met een cappuccino.
Het weer is zoals de meeste dagen op deze vakantie prima, zon en ruim 30 graden en dus zwembadweer.
We trekken onze zwemkleren aan, pakken de badhanddoeken en gaan naar dek 12. Zoeken en vinden twee mooie plekjes bij het zwembad.
Het is nog niet echt druk, maar dat gaat zo veranderen, haha.
Als we rond half een het zonnen onderbreken voor de lunch in het buffetrestaurant, dan is elk plekje bezet!
Na de lunch gaan we door met zonnen en zwemmen, de hele middag.
Tegen vier uur vinden we het mooi geweest, we gaan ons opfrissen en nog een tijdje op ons balkon zitten, kijken naar de zee.
Om zes uur gaan we weer voor een 5 gangen menu in Atlantik en dat valt nooit tegen, integendeel, is sfeervol, heerlijk en ontspannend.
Na het diner zitten we nog tot tien uur in de TUI-bar, drinken eerst een latte en daar neem ik natuurlijk een Hennessy bij.
Het zijn zitjes van vier en vanavond komt een ouder stel bij ons zitten. Ze hebben vrienden in Nederland en ze willen alles weten van ons zorgsysteem, leuk.
Leuke avond met nieuwsgierige oudjes.
Terug in de hut gaan we nog op ons balkon zitten genieten en gaan dan slapen.


Dinsdag 25 december 2018 – Cartagena in Columbia

We zijn er al, als we wakker worden en gaan douchen.
Ontbijten in het Atlantik en halen daarna onze spullen op in onze hut.
We gaan om tien uur naar de bussen en gaan met een gids naar het oude koloniale gedeelte van Cartagena.
Jammer genoeg is dit uitstapje niet wat we ervan hadden verwacht.
We komen in twee musea waar niks origineels te zien is, zien een amateuristisch uitvoering van een lokale volksdans en hebben geen tijd om het oude stadsdeel zelf te verkennen.
Als we om twee uur terug zijn op het schip kijken we terug op het eerste mislukte uitstapje, zo voelen we dat.
Gaan lunchen en aansluitend zwemmen en zonnebaden.
Maken er een heerlijk rustige middag van en genieten.
Tegen half vijf gaan we terug naar onze hut en beleven het uitvaren vanaf het balkon van onze hut, mooi omdat op de kade gespeeld wordt door een groepje muzikanten.
Omdat we laat hebben geluncht gaan we ook pas laat dineren, pas tegen half acht.
Doen we in het grote buffetrestaurant en dat is niet verkeerd. Het eten is er prima en je hebt een enorme keuze van Chinees tot de Duitse keuken!
Aansluitend gaan we weer voor een latte macchiato en een Hennessy voor mij naar de TUI-bar. Zitten daar gezellig te praten en krijgen voor het eerst gezelschap van een ouder echtpaar.
Ruim en uurtje praten we over de reis en wat er zoal te beleven is en dan gaan we naar onze hut, gaan slapen, zijn moe.

Maandag 24 december 2018 – Colón in Panama

We worden pas om zeven uur wakker en zien dat we zijn aangekomen in de haven van Colón in Panama.
Douchen en daarna hebben we alle tijd om te gaan ontbijten in Atlantik.
Om tien uur gaan we naar de bus, we gaan naar het koloniale deel van Panama City, dat werd gebouwd tijdens de Spaanse overheersing.
De busrit duurt ruim een uur en dan worden we aan de rand van de oude stad afgezet.
Gaan met een gids naar een verzamelpunt, krijgen informatie en hebben dan tot twee uur de tijd om op eigen gelegenheid het oude stadsdeel te verkennen.
Het is weer een hele hete dag en dus zoeken we na drie kwartier verkoeling op de binnenplaats van een bar/restaurant in het oude centrum.
We genieten van de schaduw en ons frisdrankje en gaan daarna weer wandelen door de oude straten en langs schitterende oude gebouwen.
Komen in mooie kerken, schitterende ruïnes en duiken voor een cappuccino in een Argentijns restaurant, iets heel bijzonders.
De cappuccino is hier uitstekend en we kijken ons ogen uit op de oude spullen die er staan en hangen, geweldig.
Hierna gaan we nog de kerk met het gouden tabernakel binnen en dan nog een kerk en dan vinden we het mooi geweest.
Op een pleintje, uiteraard op een bank in de schaduw van de bomen zitten we uit te puffen en te genieten van het lauwe water uit ons flesje.
Heerlijk om zo te zitten tussen al die mooie oude gebouwen.
Tegen twee uur zijn we terug bij het vertrekpunt en gelukkig zijn alle gasten op tijd terug.
Om kwart over drie zijn we terug op Mein Schiff 6 en gaan als eerste voor een latte macchiato in de TUI-bar.
Daarna uitpuffen op ons balkon, douchen en dan is het tijd voor het Kerstdiner, dat is bij de Duitsers op Heilig Abend, vanavond dus.
We hebben, omdat het een feestmaal moet worden, gereserveerd in de Schmankerl, een van de drie specialiteitrestaurants aan boord.
Wat meteen bij binnenkomst tegenvalt is de aankleding, veel te weinig Kerst!
De meubels zijn typisch Oostenrijks en er liggen zelfs gehaakte kleedjes op tafel, geen goed idee voor een feestmaaltijd.
We kiezen voor het 3 gangen menu, bestellen drinken en zitten gezellig na te praten over de ochtend in Panama City.
Als ik tegen half negen betaal, schrik ik niet van de prijs, maar wel dat de verhouding prijs en kwaliteit teveel te wensen over laat.
Was een slecht idee om hier te reserveren waar je alles moet betalen in tegenstelling tot de andere restaurants aan boord zoals Atlantik Klassik en Mediteran en Osteria.
Maar goed, dat weet je niet vooraf, maar spijt heb ik er wel van.
We gaan naar de TUI-bar want hier krijgen we de latte macchiato en de Hennessy gratis terwijl ik er in de Schmankerl voor moest betalen.
Niet lang staan we stil bij het eigenlijk mislukte feestdiner en praten over de leuke dingen van de dag en wat ons morgen te wachten staat.
Zijn tegen tien uur terug in onze hut, varen dan al naar de volgende bestemming en dat is Cartagena in Columbia.

Zondag 23 december 2018 – Puerto Limón in Costa Rica

Zijn al om zes uur op, gaan douchen en dan ontbijten.
Al om half acht melden we ons bij het meldpunt voor ons uitstapje, krijgen een busnummer en kunnen dan aan land.
We hebben gekozen voor een wandeling en kabelbaan door het regenwoud.
De bus vertrekt om acht uur en na een half uurtje komen we aan op de plaats van bestemming, een natuurreservaat.
We worden ontvangen door een gids die ons een prachtige rondleiding geeft door het gebied.
Hij vertelt wat er allemaal groeit, vliegt en kruipt en daar is ook de luiaard bij, die we zien hangen in een hoge boom, mooi.
Het gaat allemaal in het Engels en we merken dat een aantal Duitsers het niet kunnen volgen. Jammer voor ze, hadden ze maar Engels moeten leren op school.
Aan het eind van de wandeling wacht de kabelbaan op ons, acht personen mogen tegelijk in een cabine.
Schitterend zoals over en door het regenwoud glijden. Zien mooie planten, bloemen en dieren, ook de luiaard. Het gaat te snel om hem te fotograferen.
Na afloop is er nog een drankje en een hapje en dan worden we teruggereden naar Mein Schiff 6.
We zijn moe en ik heb geen zin in een zwembadmiddag. Blijven op ons balkon met wat fruit en kijken uit over het mooie stadje.
Om vijf uur varen we de haven uit en kijk, twee dolfijnen zwemmen een poosje met ons schip mee, schitterend.
Tegen half zeven zijn we klaar voor het diner en gaan naar Atlantik, weer voor een 5 gangen menu, het kan niet op, haha.
Na het diner gaan we naar de TUI-bar voor een latte macchiato en voor mij nog een Hennessy erbij.
We zitten nog een tijdje na te praten en dan is het tijd om naar de hut te gaan.
Zo’n uitstapje is zwaar, zeker voor mij, want de dagelijkse pijn is niet weg en diewandelingen vragen heel veel van me, maar ik heb het er graag voor over, het is schitterend.
Betekent wel dat we altijd vroeg in onze hut terug zijn en niet gaan genieten van een optreden in het theater of een avondje in een van de bars.
Niet erg, mooi zo!

Zaterdag 22 december 2018 – Zeedag, varen van Roatán in Honduras naar Puerto Limón in Costa Rica

Het maakt niet uit waar ik ben en wat we doen, ik ben weer vroeg wakker, om zes uur.
Ik heb gelukkig nog een spannende thriller waarin ik aan het lezen ben en dus verveel ik me niet op ons balkon.
De zee is redelijk ruw en er staat ook een harde wind, ik geloof windkracht 8 en golven van ruim 3 meter, dat zei de kapitein gisteravond in zijn dagelijks praatje, storm dus.
Ik zit in elk geval lekker op het balkon en geniet want warm is het ook. Niet gek want op zo’n groot schip merk ik weinig van de storm.
Marij is laat wakker, pas tegen acht uur.
Mooi, kunnen we gaan douchen en ontbijten. Gaan voor het ontbijt weer naar het restaurant Atlantik, dat bevalt ons uitstekend.
Dan terug naar de hut, zwemkleding aan, badhanddoeken pakken en dan op naar dek 12.
Tot vier uur kunnen we zonnen en zwemmen, dus genieten we.
Op zulke zeedagen is het altijd druk bij het zwembad op dek 12 en het zonnedek op 14, maar dat mag de pret niet drukken, er zijn geen vervelende gasten bij.
Natuurlijk is er wel veel te zien en dus hebben we de hele tijd stof om over te praten, haha.
Om half een gaan we lunchen in het grote buffetrestaurant ook op dek 12. Trekken kleren aan, want dat is verplicht, in zwemkleding kom je het restaurant niet in, terecht!
Jammer genoeg begint het tegen vier uur te regenen en in korte tijd is het zonnedek op 14 helemaal leeg en liggen op dek 12 bij het zwembad nog een paar volhouders.
Gelijk hebben ze want het is maar een korte en heftige regenbui, zoals zo vaak in de tropen.
Wij vinden het mooi geweest, we gaan eerst in de koffiebar een echte cappuccino drinken en dan naar onze hut.
Tegen zeven uur zijn we opgefrist en omgekleed, gaan in het grote buffetrestaurant dineren, voor het eerst.
We vinden een leuke tafel voor twee, maar moesten er wel lang naar zoeken.
Marij gaat zitten en ik haal cola voor Marij en een rode wijn voor mij want hier is alles zelfbediening.
Zo, nu weet iedereen dat deze tafel bezet is en kunnen we met z’n twee gaan voor het voorgerecht.
Dat wordt een gemengde salade en Marij doet daar bij haar nog verse zalm en gamba’s bij.
Het hoofdgerecht is van alles wat, ik kies verschillende soorten vlees, gebakken aardappelen en spruitjes. Ja, ik weet het, een onmogelijke combinatie.
Marij is wat eenvoudiger in haar keuze, vis met pasta.
Dat smaakte heerlijk, nu nog een toetje, Marij gaat voor een paar lekkere toetjes en ik voor een bak vol met fruit en daar ijs en slagroom bovenop.
Is natuurlijk anders dan beneden in Atlantik, maar smaken doet dit ook prima!
In zo’n buffetrestaurant is het gewoon veel onrustiger omdat iedereen met zijn eigen eten bezig is, dus lopen er altijd veel mensen rond de buffetten.
Voor de koffie na het diner, gaan we naar de TUI-bar en bestellen twee latte macchiato en een Hennessy.
Tot negen uur zitten we gezellig te kijken en te praten voordat we terug naar onze hut gaan.
Zitten daar nog een tijdje op ons balkon en gaan dan slapen.

Vrijdag 21 december 2018 – Roatán Honduras.

Slaapt prima zo’n nacht varend van de ene naar de andere haven.
Ben alweer om zes uur op ons balkon en dus ook weer aanwezig bij het binnenvaren van de haven van Roatán.
Om half zeven staat Marij ook op.
We gaan douchen en vervolgens ontbijten.
Na het ontbijt terug naar de hut voor de spullen en dan door naar de meldplaats voor het uitstapje.
Om acht uur al begint dit met een korte busrit naar een Botanische Tuin. Onze gids is een vrouw uit Oostenrijk, die jaren geleden is getrouwd met een man uit Honduras.
Op een humorvolle maar ook een respectvolle manier vertelt ze over hoe hier wordt geleefd. De mensen hebben andere gewoontes en alles gaat hier in de warme tropen in een ander tempo. Aangekomen bij de Botanische Tuin krijgen we van haar een rondleiding die er mag wezen. Mooie tuin met schitterende bomen, struiken, vruchten en bloemen en ze weet er alles van, compliment.
Als we hier uitgekeken zijn, gaan we naar een chocoladefabriek.
Eerlijk gezegd is dit wel aardig maar niet iets wat ons beide erg kan boeien.
Tot slot gaan we nog naar het strand waar we een drankje krijgen en dan hebben we een uur de tijd om in het dorpje rond te wandelen.
Doen we.
Terugwandelend naar het ontmoetingspunt zien we dat we nog tijd over hebben. We gaan zitten en ja, dan heb je meteen vrouwen om je heen staan die je willen masseren.
Nee, ga weg, daar zijn we niet van gediend, dat opdringerige gedoe.
Gelukkig is het busje er en kunnen we naar de laatste stop van het uitstapje, een cameesnijderij.
Als we er zijn legt de eigenaar uit hoe hij en zijn medewerkers te werk gaan en dan mogen we gaan kijken.
We kijken onze ogen uit, schitterend wat hier allemaal wordt gemaakt, maar goedkoop is het niet.
Om half twee zijn we terug op het schip. Gaan lunchen en dan natuurlijk naar het zwembad.
Heerlijk een duik in het koude water na zo'n inspannende morgen en met zulke warme temperaturen.
Om vier uur zitten we weer in de TUI-bar voor een latte macchiato.
Zorgen dat we tegen zes uur op dek 14 staan, het schip gaat dan namelijk vertrekken.
Als we weer op hoge zee zijn, gaan we eten en wel in het Italiaanse restaurant Osteria.
De pizza is heerlijk.
Na het eten gaan we nog voor een cappuccino in de koffiebar. Hier moeten we er wel voor betalen, maar dit is een heerlijke cappuccino en dat hebben we er dan ook voor over.
Tegen acht uur zijn we weer terug in onze hut.
Zitten nog een hele tijd gezellig op ons balkon te praten en te kijken en gaan dan naar bed.

Donderdag 20 december 2018 – Belize City

Al om vijf uur ben ik wakker, sta op en ga op het balkon staan kijken hoe we de haven van Belize City binnenvaren.
Marij is om half zeven wakker, we gaan douchen en ontbijten. Dat doen we in het restaurant Atlantik, lekker rustig.
Daarna naar de TUI-bar voor een cappuccino, pas tegen elf uur gaan we naar het theater. Melden ons voor het uitstapje, krijgen een busnummerkaartje en gaan dan naar dek 2.
Hier stappen we in tenders omdat er geen kade is en ons schip voor anker ligt.
Leuk die overtocht.
De bussen staan klaar, wij gaan naar Altun Ha, ook een Maya-opgraving, maar dan een grote.
Een klein uurtje duurt de busrit en blij dat de airco aanstaat want het is weer een schitterende dag met temperaturen boven de dertig graden.
Ook hier hebben we weer een gids die ons rondleidt, maar al snel gaan we op eigen houtje, dat kan omdat het best overzichtelijk is/
Wat bijzonder allemaal!
Om kwart voor drie zijn we weer terug in Belize City, wandelen daar nog wat rond in de buurt van de haven en gaan dan naar pier 1, stappen in de tender en worden teruggebracht naar Mein Schiff.
Was vermoeiend, maar we gaan toch voor een latte macchiato in de TUI-bar, een latte omdat die hier gewoon lekkerder is dan een cappuccino.
Dan naar onze hut, wat uitrusten op ons balkon en dan frissen we ons op, gaan naar het restaurant Atlantik voor een 5 gangen menu.
Is weer heerlijk, het eten en de bediening is uistekend, hier voelen we ons echt verwend!
Tegen half negen zijn we terug in onze hut, gaan op ons balkon zitten en genieten van het uitvaren met het bekende liedje.
Gaan vroeg slapen, zijn moe.

Woensdag 19 december 2018 – Cozumel, Mexico

Ik ben alweer vroeg wakker en sta op ons balkon als we bij het eiland Cozumel, dat voor de kust van Yucután Mexico ligt, aankomen.
Ziet er mooi uit en ook het weer is weer prachtig, 30 graden en zon!
Om zes uur maak ik Marij wakker, gaan we douchen en dan meteen ontbijten.
Om half acht melden we ons voor het uitstapje. We blijven op het eiland, hier is namelijk genoeg te zien en te beleven om Mexico te proeven. De uitstapjes naar het vasteland zijn allemaal met een veerboot en dan bussen met een gemiddelde duur van ruim twee tot 3 uur voordat je er bent. Nee, niets voor ons, die lange aanrijtijden.
Om kwart over acht vertrekken we met de bus naar het opgravingcentrum San Gervacio op het eiland.
Ruim een half uur later zijn we er en een gids leidt ons rond over het grote terrein waar overal Maya-tempels te zien zijn. Niet groot, maar wel indrukwekkend wat er door die mensen toen al voor bouwwerken werden neergezet! De gids vertelt en wij maken foto’s en genieten.
Is wel warm, maar dat is altijd beter dan regen.
Helaas is die verspeld en als we om half elf weer in de bus zitten, op weg naar de volgende plek, een bezoek aan het strand, begint het heel hard te regenen, een echte tropische regenbui.
Als we een kwartier later bij het mooie strand aankomen is het weer droog en maken we als eerste een strandwandeling. Daarna gaan we zitten, bestellen natchos en fris, lekker.
Tegen half een zijn we terug op Mein Schiff, kleden ons om, drinken een latte macchiato en gaan dan naar het zwembad, lekker zonnen en zwemmen.
Tot vijf uur houden we het vol, dan gaan we weer terug naar onze hut, frissen ons op, kleden ons netjes aan en gaan eten.
Omdat we beide geen zin hebben in een 5 gangen menu kiezen we voor de meest simpele oplossing, het kleine bistrootje dat 24 uur per dag open is.
Ook hier kun je heerlijk eten, maar zonder poespas.
Als het schip om acht uur uit gaan varen staan we boven op dek 14 te kijken, is altijd mooi als we de haven uitvaren met het liedje Grosse Freiheit dat uit de luidsprekers klinkt.
We blijven nog wat hangen en dan gaan we terug naar onze hut, zijn beide moe, gaan weer vroeg slapen.

Dinsdag 18 december 2018 – Zeedag, varen van Montego Bay in Jamaica naar Cozumel, Mexico

Op onze tweede zeedag ben ik natuurlijk weer vroeg wakker en zit te lezen op ons balkon als ik hoor dat Marij ook wakker wordt.
Ze komt bij me op het balkon zitten en samen zien we zon en zee, meer niet, maar wel mooi.
Na een tijdje gaan we douchen, kleden ons aan en zijn tegen half negen voor het ontbijt in het restaurant Atlantik.
Hier is het rustiger ontbijten dan in het grote buffetrestaurant. Je hebt hier wel minder keuze, maar wij vinden dit prima zo.
We sluiten het ontbijt af met een cappuccino en gaan daarna naar de TUI-bar.
Zitten een hele poos te praten en gaan dan aan dek zitten, kijken naar wat er allemaal te doen is.
Er zijn veel mensen aan het zonnen, en ook aan het sporten.
We vinden een leuke plek om te zitten en drinken wat fris tot lunchtijd.
Na de lunch trekken we onze zwemkleren aan en zoeken een plekje aan het zwembad.
Niet zo eenvoudig want er is veel volk dat ook wil zwemmen en zonnen, maar het lukt.
Tot vier uur ligt Marij te bakken in de zon, afgewisseld met duiken in het zwembad.
Ik kan niet zo lang in de zon en heb weer een schaduwplekje gevonden in de beurt van Marij.
Weer terug in onze hut frissen we ons op, kleden ons om en gaan nog een tijdje op ons balkon zitten.
Tegen zes uur gaan we weer naar het restaurant Atlantik en bestellen weer een 5 gangen menu.
Tot ruim na acht uur zitten we te tafelen heerlijk.
Na het diner gaan we weer naar de TUI-bar, bestellen door een latte macchiato en voor mij een Hennessy erbij. Praten, kijken en praten, leuk en gezellig.
Om tien uur gaan we al naar bed, we zijn beide moe.

Maandag 17 december 2018 – Montego Bay in Jamaica

Ben alweer om 6 uur wakker en zie vanaf ons balkon hoe we de haven van Motego Boy binnenvaren.
Om half zeven is Marij ook wakker. We gaan douchen en aansluitend ontbijten in het grote buffetrestaurant op de 12e verdieping.
Fijn om zo rustig aan de dag te kunnen beginnen.
Het is al warm, alweer veel zon en 30 graden.
We verzamelen om kwart voor acht bij het trefpunt en kort daarna gaan we voor het uitstapje naar de bussen.
Na een busrit van een half uur komen we aan bij de Martha Brea River.
We gaan hier met een bamboevlot die rivier op, een tocht van ongeveer een uur, dwars door het oerwoud en langs oude koffieplantages.
Om half tien is het zo ver, we gaan als eerste op een bamboevlot zitten met een reddingsvest om. Onze captain is, zo vertelt hij onderweg, al 30 jaar bezig met mensen met het vlot over de rivier te varen, leuk. Hij doet heel rustig aan, neemt de tijd om ons op bijzondere dingen in de natuur te wijzen en legt veel uit van wat we allemaal zien. We worden dan ook voortdurend ingehaald door andere vlotten met veel jongere captains. Heerlijk die rust en die schitterende natuur.
Om half elf komen we aan op het eindpunt en ja, dan kost het me wel veel moeite om overeind te komen, maar het lukt.
We hebben een schitterend tocht achter de rug, veel foto’s gemaakt en ook gefilmd met de gsm.
Op weg terug naar Mein Schiff 6, maken we nog een shopping stop bij een mooie shopping mall. We wandelen rond, kopen een bordje en een pin en gaan dan terug naar de bus.
Om twaalf uur zijn we terug op het schip en kleden ons meteen om, gaan vanmiddag naar het zwembad.
Gaan naar de 12e etage, zoeken een mooie zonneplek, zetten onze ligbedden klaar, leggen de handdoeken en boeken erop en gaan dan lunchen in het buffetrestaurant dat ook op de 12e is.
Na de lunch liggen we de hele middag te genieten van de zon en het zwembad. Ik zoek wel na een tijdje de schaduw op, want ik kan en mag niet te lang te teveel zonnen.
Tegen half vijf vinden we het mooi geweest.
Gaan naar onze hut, frissen ons op, kleden ons om en gaan naar de TUI-bar voor een cappuccino.
Daar zitten we tot zes uur en dan gaan we naar het restaurant Atlantik, gaan weer voor een 5 gangenmenu.
Bijna twee uur zitten we aan tafel en het was heerlijk.
Gaan nog naar de TUI-bar, bestellen door een alcoholvrije cocktail voor Marij en voor mij een cappuccino met een Hennessy.
Tegen half tien zijn we terug in onze hut.

Zondag 16 december 2018 – Och Rios in Jamaica

Na een rustige nacht word ik al om half zes wakker. Ga op het balkon zitten lezen tot het schip de haven van Ocho Rios in vaart, het is dan half zeven.
Marij is kort daarna wakker en dus kunnen we gaan douchen en ontbijten.
Na het ontbijt gaan we onze spullen ophalen in onze hut want we hebben een uitstapje geboekt.
Kwart over acht melden we ons in de Tui-bar, we gaan naar op de Mystic Mountain met de kabelbaan en dan naar de Dunn’s River Falls.
We krijgen een busnummer en dan kunnen we aan land, de bussen staan al klaar.
Fijn dat ze nu ook bij Mein Schiff de busnummerkaartjes hebben ingevoerd, zo kunnen we niet meer in twee verschillende bussen terecht komen.
In kleine busjes rijden we als eerste naar de Mystic Mountain. Hier gaan we in een kabelbaan door en over het regenwoud naar de top van de berg.
Hier worden we ontvangen met muziek en dans. Gaan naar het uitzichtpunt en genieten van wat we zien, de dieren en het regenwoud.
Drinken nog wat en gaan dan terug naar het busje. Dat brengt ons naar de Dunn’s River Falls.
Een kort ritje en dan is het 172 trappen omlaag tot aan het strand. We doen het en stoppen vaak om te kijken en te fotograferen.
Wat een schitterende omgeving, we genieten.
Op het strand rusten we uit en dan moeten we terug, al die trappen op.
Het lukt me, maar je moet niet vragen hoe ik me onderweg voel. Kost me heel veel kracht, maar ik heb er geen spijt van, het was heel mooi, echt de moeite waard, die afdaling.
Op de terugweg naar het busje kunnen we van alles kopen, ook drugs, maar dat is niets voor ons.
Terug bij het busje hebben we geluk, het rijdt meteen terug naar het schip.
We zijn tegen twaalf uur terug op Mein Schiff 6, trekken onze zwemkleding aan, zoeken twee ligbedden, leggen onze handdoeken erop en gaan lunchen.
Na de lunch gaan we zwemmen, zonnen, lezen en zwemmen, heerlijk.
Tegen vier uur vinden we het mooi geweest. Ruilen de natte handdoeken weer om voor droge en gaan terug naar onze hut.
Gaan naar de Tui-bar op dek 4 en bestellen een latte macchiato, die blijkt lekkerder dan een cappuccino.
Om zes uur gaan we naar het restaurant Osteria, een Italiaans restaurant. We bestellen een pizza, voor Marij cola en voor mij rode wijn en genieten van het eten en drinken.
Ik kan de pizza niet op, is me teveel.
Na het eten gaan we naar de Koffiebar op dek 3. Hier moeten we voor de cappuccino/latte macchiato betalen, maar dat is geen probleem omdat deze echt beter is dan boven in de Tui-bar.
We zitten gezellig te praten en te genieten van de koffie tot we er genoeg van hebben.
Gaan dan naar onze hut en gaan daar op het balkon zitten. Eten wat fruit, lezen, kijken en gaan dan slapen.

Zaterdag 15 december 2018 – Zeedag varen van La Romana naar Och Rios in Jamaica

Gisteravond om tien uur zijn we uitgevaren, op weg naar Jamaica.
Ik word al om half zeven wakker en ga op het balkon zitten. Er is namelijk niet veel meer te zien dan de zee, die heel rustig is.
Heb goed geslapen want op zo’n groot schip voel je amper dat je vaart!
Marij is pas om haf acht wakker. Ze komt nog kort gezellig bij me op het balkon zitten en dat kan want het is warm.
Douchen en dan gaan we ontbijten in het grote buffetrestaurant op dek 12.
Dat is met de lift omhoog en dan is er een geweldig groot restaurant met een buffet waar je werkelijk alles kunt vinden wat je bij een ontbijt zou wensen.
Na het ontbijt halen we de zwembadhanddoeken op en zoeken een plekje bij het zwembad.
Marij wil een ligplaats in de zon en die is er gelukkig nog. Ik lig natuurlijk in de schaduw, kan niet zo goed tegen de zon.
Na een tijdje zien we dat alle zonneplaatsen bezet zijn. Goed dat we op tijd waren!
Tegen een uur gaan we lunchen en dat is eenvoudig want zowel zwembad als buffetrestaurant zijn op dek 12.We trekken kleren aan over onze zwemkleding want dat is verplicht.
Maar goed ook want het is niet prettig eten als de mensen er te bloot en te nat bij zitten, haha.
Wij zijn nog niet in het zwembad geweest, hebben dus geen natte zwemkleding aan.
Na de lunch gaan we terug naar het zwembad. Ik zoek een schaduwplek op en Marij blijft in de zon.
Een paar keer gaan we het zwembad in, heerlijk afkoelen want het is warm, 31 graden!
Tegen vier uur vinden we het mooi geweest. We ruilen de natte zwembadhanddoeken om voor droge en gaan terug naar onze hut en kleden ons om.
Gaan naar de Tui-bar en drinken daar cappuccino’s en cocktails (alcoholvrije) tot we kunnen gaan dineren in Atlantik.
Ook nu kunnen we weer een 5 gangenmenu bestellen en dat doen we ook.
We hebben Premium All-Inclussive geboekt en dat betekent dat we kunnen eten en drinken wat we willen, mooi toch!
Na het diner gaan we weer naar de Tui-bar voor een cappuccino, altijd lekker.
We genieten, kijken en praten. Gaan om acht uur naar dek 12, want er is muziek bij het zwembad.
Gelukkig vinden we nog een zitplaats, maar de muziek is niet zo denderend en dus gaan we al om half tien naar onze hut.
Zitten nog een tijdje op ons balkon zitten lezen en gaan dan slapen.

Vrijdag 14 december 2018 – Düsseldorf en La Romana.

Na een hele korte nacht, staan we om kwart over drie op, douchen en doen daarna de toiletspullen in het koffer.
Zo, nu zijn we klaar voor vertrek.
De taxi is er om vier uur en rijdt ons in ruim een uur naar het vliegveld.
Daar gaan we, omdat we nog niet kunnen inchecken, ontbijten.
Pas daarna kunnen we gaan inchecken bij de balie van de premium reizigers, mooi want dit gaat sneller dan bij de Economy class!
Dan is het wachten tot kort na acht uur, pas dan kunnen we boarden.
Keurig op tijd stijgt het vliegtuig op, het is 08.45 uur en we beginnen aan een vlucht van 10 uur.
Het is een rustige vlucht, we lezen, kijken naar een film en eten en drinken tussendoor.
Om 13.45 uur plaatselijke tijd komen we aan in la Romana. Het tijdsverschil met Nederland is 5 uur.
We stappen uit het vliegveld en worden meteen omarmd door een zwoele hitte, want het is in de Dominicaanse Republiek ruim 30 graden en de luchtvochtigheid is heel hoog.
Blij dat we de jassen en vesten niet aan hebben.
We moeten nog onze koffers labelen voor de hut op Mein Schiff 6, maar daar krijgen we niet de gelegenheid voor want onze koffers kunnen we niet zelf van de band halen, dat doet het personeel van het schip. Laat een medewerkster van Mein Schiff weten dat onze koffers nog niet gelabeld zijn, maar dat is geen probleem. We geven haar de ingevulde labels en zij zorgt voor de rest, mooi. Marij is er niet gerust op en maakt zich erg druk over de koffers.
Om half drie zijn we bij het schip, checken in en wandelen het schip in. Nee, we kunnen nog niet naar onze hut/cabine, die zijn nog niet vrijgegeven.
Gaan naar dek 12 en gaan bij de bar een alcoholvrije cocktail drinken, lekker. Kunnen vanaf het dek uitkijken over La Romana, leuk.
Om vier uur wordt omgeroepen dat de cabines klaar zijn en dus gaan we erna toe, we hebben nr, 7084 op dek 7.
Marij is heel gespannen en is pas gerust als ze onze koffers voor de deur van onze cabine ziet staan,
We pakken uit, douchen en kleden ons om.
Tegen zes uur gaan we eten in het restaurant Atlantik, waar we voor het eerst een 5 gangenmenu gebruiken.
Na het eten gaan we naar de Tui-bar voor een cappuccino en dan is het tijd voor de oefening van alle nieuwe gasten.
Is verplicht om hieraan deel te nemen. We verzamelen op dek 5 en krijgen daar instructies hoe te handelen als het we het schip in een noodgeval moeten verlaten.
Als het is afgelopen drinken we nog wat in de Tui-bar en gaan dan slapen.

Woensdag 12 december 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, stofzuigen, video van Linda bewerken.

Begint al wat te kriebelen als ik wakker word en zie hoe heerlijk ontspannen de katten erbij liggen.
Lotje ligt in de zwarte stoel die naast de tv staat en Noortje ligt aan het voeteneinde op het dekbed.
Nog effe en dan gaan ze weer naar het kattenpension want we gaan weer cruisen met de Kerst.
Maar het is nog niet zo ver, dus opstaan, douchen en dan geef ik de katten als eerste hun ontbijt en wel tonijn uit blik. Ja, hun lievelingseten en dat laten ze weten ook want ze laten zich niet storen en eten hun bakje volledig leeg.
Maak ons ontbijt en de lunch voor Marij klaar.
Na het ontbijt zwaai ik Marij uit op de oprit. Ja, blijf ik doen, is gewoon fijn om te zien hoe mijn mooie jonge vrouw in haar mooie cabrio wegrijdt.
Ga bloggen en dan de krant lezen.
Ja, ook vandaag weer veel lezenswaardige artikelen die ik dan ook allemaal van voor tot achter lees.
Om half tien komt Giel koffie drinken. Natuurlijk praten we over de highlights in de kranten, dat hoort bij ons koffiepraatje.
Na een uurtje stapt Giel weer op en ga ik als eerste beneden stofzuigen.
Daarna ga ik nog wat foto’s bewerken en dan is het alweer tijd om te lunchen.
Vandaag maak ik er geen lange lunch van, Linda komt namelijk.
Dus na de lunch afwassen en dan is Linda er al.
We drinken eerst samen een cappuccino, praten elkaar bij en dan gaan we naar de video kijken die ik onlangs van haar maakte.
Ze is aangenaam verrast als ze de kwaliteit van de beelden en het geluid ziet en hoort.
Zijn zeer goed gelukte opnames, maar niet alles wil ze erin laten. We beginnen met knippen, maar omdat Linda om half vier alweer een afsprak heeft, ga ik om half drie de video voor haar downloaden zodat ze thuis op haar gemak kan kijken. Ze kan dan die passages aangeven die ik eruit ga knippen en ook kan ze aangeven wat ze er nog in wil hebben. Kan zelfs het hele interview overdoen als ze dat zou willen, ook dat is een optie.
Als Linda weer naar haar atelier is, ruim ik op en ga dan met wat fruit op de bank zitten en kijk naar een opgenomen deel van een thriller, het is een drieluik. Dit is het spannende tweede deel dat zich ook afspeelt in Denemarken en Zweden. De verbindingsbrug tussen beide landen komt steeds terug in het verhaal. Ik ken die brug, we hebben ze gezien toen we in augustus op cruise waren in de Oostzee.
Marij is om half vijf thuis. Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Omdat we beide nog geen trek hebben, kijken we naar een Bares für Rares voordat ik ga koken.
Maak kipfiletblokjes met zoetzure saus en rijst, altijd een heerlijke maaltijd.
Na het eten nog afwassen en dan doen we niet veel meer dan tv kijken.
Eerst het nieuws en dan kijken naar Het Beste Plaatje.
Het is nog te vroeg om naar bed te gaan en dus kijken we nog aan Bares für Rares en gaan dan naar bed.
Begrijp dat Marij meteen wil gaan slapen, die heeft hard gewerkt vandaag en is moe.
Ik kijk, hoe kan het anders nog naar The Flying Doctors en ga dan ook slapen.

Dinsdag 11 december 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, stofzuigen, foto’s uitzoeken/bewerken en uitrusten.

Mag niet klagen ook al kan ik niet goed meer uit de voeten. Niet alleen ’s morgens, maar de hele dag door die verrekte hernia.
Tuurlijk word ik wakker van de pijn, maar die is te verdragen en als dat zo blijft, dan ben ik al een tevreden mens.
Normaal brengt zo’n hete regendouche mijn lijf wat verlichting, maar dat is al weken niet meer het geval. Is wel heerlijk dat hete water over mijn lijf, maar helaas verlicht het de pijn niet meer.
Als je, zoals ik, al veertig jaar leeft met pijntjes en hevige pijn vanuit je rug, och dan ben je al snel tevreden over hoe het gaat.
Na het douchen naar beneden, theewater opzetten, brood smeren en de katten hun ontbijt geven.
Vanmorgen halen ze weer eens hun neus op voor wat ik neerzet, maar ik geef ze niets anders.
Samen ontbijten en gelukkig geniet Marij van haar ontbijt, tenminste één tevreden eter in huis, haha.
Het regent weer maar ik ga toch met Marij mee naar de garage en zwaai haar uit.
Ga bloggen en dan ga ik de VK lezen.
Triest dat artikel over hoe reizigers worden afgezet door de grote luchtvaartmaatschappijen zoals KLM. Als je van een van de vluchten, van een betaalde retourvlucht, geen gebruik kunt maken en een andere vlucht wilt, dan moet je torenhoge prijzen betalen voor een ticket voor dezelfde vlucht op een ander tijdstip.
En dan dat het artikel over die Scandinavische Kredietmaatschappijen dieZZP’ers die hier geen krediet kunnen krijgen, er een verstrekken met soms 10% rente per maand!!!!
Het houdt niet op het belazeren en uitmelken van de gewone hardwerkende burger, ook grote maatschappijen en banken doen daar vrolijk aan mee.
Wat is het toch een wonderlijke wereld geworden waarin we leven, vaak begrijp ik er niets meer van.
Tijd om naar Giel te gaan voor ons koffie-uurtje.
Met Giel heb ik het natuurlijk ook over al die onderwerpen, want ook Giel is, net als ik, een betrokken mens. Fijn om met zo iemand bijna dagelijks van gedachten te wisselen over wat er allemaal loos is en ook hoe onze samenleving nog steeds aan het veranderen is. Dat is het voordeel van gepensioneerd zijn, we hebben hier de tijd voor, haha.
Na een uurtje ga ik weer naar huis, ga stofzuigen en dan ga ik weer werken aan mijn website.
Tot twaalf uur ben ik hier mee bezig.
Maak mijn lunch klaar en eet die kijkend naar een spannende opgenomen film.
Als die is afgelopen ga ik weer verder met de foto’s, maar tegen drie uur vind ik het echt mooi geweest.
Ga op de bank zitten met wat fruit en kijk en luister naar een mooi concert op Brava.
Marij is tegen half vijf thuis.
Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Veel heb ik niet te vertellen, maar Marij wel en dus luister ik. Goed dat ze elke dag de leuke en de minder leuke dingen van het werk met me kan delen, dat lucht op en geeft energie.
Tegen zes uur ga ik voor het eten zorgen, maak rundervinken klaar met gekookte aardappels en rode kool uit een potje, lekker.
Na het eten gaat Marij de was opruimen op zolder en ik ga afwassen.
Natuurlijk is er weer een cappuccino als we beide klaar zijn, nu met een stukje chocolade erbij.
We kijken naar het nieuws en dan naar een aflevering van Bares für Rares. Willen daarna naar een andere opgenomen film kijken en wat blijkt, die is vervallen en daarvoor in de plaats kijken we naar de Kerstspecial van Helene Fischer, geweldig. Ja, mooie muziek en een mooie vrouw, we genieten.
Als het is afgelopen gaan we naar bed, kijken daar nog naar het laatste nieuws over de aanslag in Straatsburg en dan gaat Marij slapen.
Uiteraard kijk ik weer een aflevering van The Flying Doctors voordat ik ook ga slapen.

Maandag 10 december 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, stofzuigen, afwassen, foto’s uitzoeken/bewerken en naar de KKS.

Zoals altijd op de maandag, hebben we er beide geen zin in om op te staan, maar ja, het moet.
Dus opstaan, douchen en dan zorgen dat Marij op tijd naar haar werk kan.
Dat lukt natuurlijk en door de regen lopen we samen naar de garage. Marij wil dit niet, maar ik zwaai haar uit op de oprit zolang ze naar haar werk mag, dat hoort erbij vind ik.
Ik geef de katten ook hun ontbijt en ja, dit lusten ze wel, mooi.
Ga bloggen en aansluitend de krant lezen.
Giel laat weten dat hij later komt.
In de VK raak ik diep onder de indruk van het artikel over dr. Denis Mukwege, een gynaecoloog die werkt in Oost-Congo waar het dagelijks gebruik is dat milities meisjes en vrouwen dagenlang gruwelijk verkrachten. Hij probeert die meisjes te helpen en heeft daarvoor dag en nacht bewaking nodig van Blauwhelmen. Vreselijk wat mannen vrouwen kunnen aandoen, ik kan en wil daar geen enkel begrip voor hebben. Begrijp niet waarom de VN daar niet meer Blauwhelmen naar toe stuurt om die vrouwen te beschermen.
Mooi is het artikel over Frans Timmermans die probeert om de voormalige linkse kiezers weer terug te halen. Ik heb groot respect voor deze integere politicus, maar heb grote twijfels over het slagen van zijn missie.
In Frankrijk is de geest nu goed uit de fles en ik verwacht niet dat president Macron die weer terug in de fles gaat krijgen. Het is een ongenoegen van decennia dat er nu uitkomt.
Giel is er pas tegen half elf. Ik maak voor hem een koffie met melk en voor mij een cappuccino.
We hebben elkaar aardig wat te vertellen, leuk en gezellig.
Als Giel naar huis gaat is het al bijna half twaalf.
Ik ga beneden stofzuigen en daarna afwassen.
Als ik klaar ben kan ik gaan lunchen.
Ga vandaag een half uurtje eerder naar de KKS.
Haal de steekwagen met mijn gereedschapskist die vol workshopartikelen zit en zet daar de drie pakketen met kaarten bovenop.
Leg alles achter in de Croma en rij naar de school.
Daar aangekomen breng ik als eerste mijn spullen naar het workshoplokaal en ga dan terug naar de auto en zet de dozen op de steekkar.
Sta ermee voor de trap als Charlotte eraan komt. Ze gaat een jongen halen en die pakt alles tegelijk op en gaat ermee naar het lerarenlokaal.
Ik ga mee en kijk toe hoe Charlotte alles open maakt. Ja, ze zijn heel mooi geworden, die kaarten van tekeningen van de kinderen.
Lang kan ik niet blijven, maar ik krijg nog een heerlijke fles rode wijn mee, een Rioja, als dankjewel voor alle werk.
Er zijn vanmiddag 6 kinderen, 1 jongen en 5 meisjes.
Ze gaan allen meteen aan het werk en ik heb er een uur lang geen kindjes aan, ze zijn namelijk hard aan het werk.
Om drie uur ruimen we op en dan wens ik de kinderen een fijne Kerst en een gezond en gelukkig 2019.
Weer thuis pak ik me wat fruit en ga op de bank zitten, kijk naar de tweede aflevering van een Deens/Zweedse thriller.
Marij komt tegen half vijf thuis en dan sta ik al bij de voordeur want ze wil graag gaan tanken.
Als ze komt voorrijden stap ik in en rijden we naar het tankstation aan de Roermonderstrasse.
Vindt Marij altijd fijn als ik mee ga en voor haar tank, dus doe ik dat graag.
Weer thuis drinken we een cappuccino en praten we elkaar bij. Marij heeft heel veel te vertellen.
Natuurlijk hebben we het ook nog over die gisteren overleden nicht die we voor het laatst zagen op de neven- en nichtendag van de Litjensfamilie.
Veel te jong overleden aan kanker, wat was ze een fijn en gezellig mens.
Ik ga het eten maken en ben daar snel mee klaar want ik hoef alleen maar bami op te warmen voor mij en zuurkoolstamppot voor Marij.
Natuurlijk krijgt Marij er een rookworstje bij.
Het eten is heerlijk.
Nog samen afwassen en dan kijken we tv tot half elf, dan gaan we naar bed.
Marij is moe en gaat meteen slapen en ik kijk natuurlijk eerst nog naar een aflevering van The Flying Doctors voordat ik ook ga slapen.

Zondag 9 december 2018 – Bloggen, poetsen en samen luieren.

Word weer vroeg wakker.
Het is pas half vijf als ik dringend moet opstaan, ga naar de badkamer.
Weer terug in bed val ik toch weer in slaap en word pas wakker tegen negen uur.
Heerlijk toch dat dit zomaar kan.
We horen dat het nog steeds heel hard waait en regent, net als gisteren en vannacht.
Klopt, geen goed begin van de dag, wat het weer betreft, haha.
We gaan ontbijten en na het ontbijt ga ik bloggen en Marij gaat poetsen.
Natuurlijk maak ik twee cappuccino’s als ik klaar ben met bloggen.
Zitten aan de eethoektafel en kijken naar buiten. Het waait wat minder en het is nu effe droog. Zien veel vogels in de tuin die zich tegoed doen aan de vetbollen die er hangen.
Ook ligt er een pot met vogelpindakaas in zo’n klein vogelhuisje en daar hangt nu een bonte specht aan, mooi.
Ja, dit vinden we veruit de mooiste vogel in onze tuin.
Ik moet nog wat doen op de laptop en laat Marij zien wat er moet gebeuren.
We zijn zo bezig als ik toevallig naar buiten kijk en zie hoe een reiger over ons terras naar de vijver loopt. Wat is het toch een mooie statige vogel.
We blijven muisstil zitten, verroeren geen vin en kijken wat de reiger gaat doen.
Hij/Zij staat nu bij de vijver en kijkt erin, maar kijkt ook voortdurend om zich heen, weet dat dit eigenlijk verboden terrein is.
Plots schrikt hij toch van een beweging en vliegt weg, jammer.
We doen wat we moeten doen en dan gaat Marij nog boven poetsen.
Ik maak de rekening op voor de KKS van de door mij bestelde kaarten. Stuur dan alles naar het plaatsvervangend hoofd, die alles regelt.
Tijd om te gaan douchen.
Na het douchen ga ik soep maken van bouillonblokjes, soepgroenten en soepballetjes. Wordt een heerlijke soep, dat ruik ik.
Als de soep klaar is schep ik twee borden op. Opeten doen we de soep aan de eethoektafel, lekker.
Het regent weer en dan zie je weinig vogels in de tuin, jammer.
De rest van de middag kijken we tv, we hebben nog een paar spannende afleveringen van Tatort en natuurlijk Bares für Rares om naar te kijken.
Ik weet het, lijkt zo’n beetje op een bejaardenmiddag, haha.
Om half zes warm ik de soep weer op, schep weer twee borden vol en het is weer heerlijk.
Maak ook nog twee tosti’s en die zijn ook lekker.
Nog afwassen en dan gaan we verder met het lui op de bank zitten en samen met de katten tv kijken.
Ja, dit kunnen we uren volhouden op zo’n regendag.
Om acht uur kijken we naar Het Zijn Net Mensen en aansluitend naar de Jacht op het Miljoen.
Tegen elf uur is alles afgelopen en gaan we naar bed.
Marij wil meteen gaan slapen en dat kan en mag natuurlijk, haar wacht morgen weer een zware dag.
Ik kan dat niet, meteen gaan slapen.
Ga de film Leningrad afkijken een triest en tegelijk mooi verhaal uit het belegerde Leningrad, het huidige St. Petersburg.
Geloof het of niet, maar in de film zie ik gebouwen, straten en pleinen waar we geweest zijn toen we in augustus in St. Petersburg waren. Ja, dat is best leuk.
De film is kort na twaalf uur afgelopen, maar dan kan ik nog niet gaan slapen, zit te vol met emoties, was een aangrijpende film.
Zap nog wat rond en ga tegen kwart voor een ook slapen.


Zaterdag 8 december 2018 – Bloggen, WiFi-perikelen en reisvoorbereidingen.

Word weer veel te vroeg wakker, het is pas half vijf.
Lotje zit meteen bij me, maar na een tijdje gebeurt het ongelooflijke, ik val weer in slaap en word een tweede keer wakker en dan is het al half negen geweest.
We gaan als eerste douchen en dan pas ontbijten. Klopt, is niet onze gewone manier van doen in een weekend, maar ja, als het vrouwtje het zo wil, ja dan gebeurt het zo, haha.
Na het douchen gaan we ontbijten, nemen er weer alle tijd voor.
Ook het LD van Giel ligt al in de bus, mooi.
Na het ontbijt ga ik bloggen en Marij gaat opruimen en afwassen.
Uiteraard is er daarna een cappuccino.
Ik stuur Giel een Appje, denk dat ik heb gevonden waarom zijn WiFi-repeater niet werkt.
Marij en ik gaan als eerste ons huishoudboekje bijwerken en als we gaan beginnen aan de voorbereidingen voor de vakantie, krijg ik een Appje van Giel dat hij weer thuis is.
Pak de handleiding die ik de afgelopen dagen heb doorgespit en ga naar Giel.
Ga de boel testen, maar weer niets, Dat betekent dat er iets fout zit met de repeater zelf, want alles is goed gedaan tijdens de installatie.
Jammer van het werk, maar er rest Giel niets anders op dan het ding te retourneren.
Ik ga weer naar huis en verder met de voorbereidingen van de vakantie.
We gaan weer een cruise maken met Mein Schiff 6 in de Caribiën.
Gaan tijdens deze cruise weer een aantal verschillende landen aandoen en dat betekent dat we tijdig moeten weten wat we in dat land willen doen en zien.
Fijn dat Mijn Schiff een site heeft waar je per dag kunt zien waar we zijn en welke uittapjes daar mogelijk zijn. Ook kun je nu al het restaurant en het tijdstip kiezen waarop je wilt gaan dineren.
Er is veel aanbod, in elk land kun je diverse uitstapjes boeken zoals, wandelen, fietsen, mountainbiken, bus, kabelbaan, bootjes, quads en in het landelijke of in een dorp of in de stad.
We hebben ook nog de keuze uit of de ochtend of de middag en zelfs daguitstapjes die minstens 6 uur duren.
Onze voorkeur is de ochtend want we zijn altijd vroeg wakker en dan hebben we ook nog vrije tijd in de middag.
Keuze genoeg maar we kunnen al niet alles meer boeken want een aantal uitstapjes zitten al vol, vooral de fietstochten.
Niet erg, zou onze keuze toch niet zijn.
We zijn er tot half vier mee bezig, pas dan hebben we voor elke “landdag” een uitstapje geboekt.
Nee, goedkoop is het niet, maar als we wat van een land willen zien is zo’n uitstapje wel een prima mogelijkheid, dat weten we uit ervaring. Een gids kan je in een paar uur heel wat highlights van een land/streek/stad en de mensen die er wonen laten zien.
Wordt tijd om te lunchen en dat doen we met afbakbroodjes voor de tv met een spannende thriller erbij.
Gezellig zo samen op de bank, samen een film kijken en tussendoor cappuccino’s drinken of wat fruit eten.
Tegen zeven uur maak ik wat frieten met twee kroketten klaar, lekker.
Nee, gaan na het eten niet afwassen, geen zin in.
We blijven tot half elf tv kijken, verschillende programma’s.
In bed kijken we samen kort naar de samenvattingen van het voetbal en dan gaat Marij slapen.
Ik kijk nog een stuk van de speelfilm Leningrad, die ik had opgenomen, maar tegen kwart voor een zet ik de tv uit en ga ik ook slapen.

Vrijdag 7 december 2018 – Bloggen, kapper, apotheek, AH en opruimen.

Ik word al om half vijf wakker en het lukt me niet meer om in slaap te vallen.
Om half zes sta ik op en ga met Lotje en Noortje naar beneden.
Geef ze hun ontbijt en dan ga ik bloggen.
Na het bloggen ga ik de krant lezen tot Marij om half acht ook naar beneden komt.
We gaan samen ontbijten en daarna douchen.
Hebben nog wel de tijd voor een cappuccino en dan stappen we in de Croma, gaan naar kapper op de Heigank in Nieuwenhagen.
De eigenaresse is Anke, dochter van Giel en ik kan zeggen, een prima kapster.
We zijn er kort voor half tien en dan is ze nog bezig met een jonge vrouw. De stagiaire die er is, houdt zich bezig met de baby van de klant, leuk.
Ze doet haar best, maar het kindje wil naar haar mamma, maar ze moet nog effe wachten tot na de finishing touch, haha.
Dan zijn wij aan de beurt. Eerst ben ik aan de beurt en ik hoef niet veel te zeggen, Anke weet wat ze gaat doet en knipt mijn haren snel en goed. Ik ben dik tevreden.
Vervolgens is Marij, die in de andere knipstoel zit, aan de beurt.
Natuurlijk wordt er heel wat afgepraat, leuk en gezellig.
Ook Marij is dik tevreden met het resultaat en dus maken we, nadat we betaald hebben, meteen een afspraak voor over 4 weken.
Beide kunnen we ons voorstellen dat Giel trots is op zijn dochter. Ze is een prima kapster en ze heeft een mooie ruime kapsalon!
Wensen Anke en de stagiaire fijne feestdagen en een goeie roetsj en stappen in de Croma.
Gaan naar huis want beide hebben we trek in een cappuccino.
Zetten de auto voor deur en dan maak ik twee cappuccino’s, lekker.
Zo, nu kunnen we verder met wat we nog moeten doen.
Rijden als eerste naar de apotheek, hier halen we nieuwe medische paspoorten op, die hebben we nodig voor de komende reis.
Dan door naar AH.
Vullen als eerste een doos voor de Voedselbank met blikken en glazen etenswaren die van we van huis hebben meegenomen. We kunnen het missen en een ander zal er blij mee zijn.
Het is redelijk druk in de winkel en dus lopen er hinderlijke mensen rond, vervelend.
Blij dat we aan de kassa zijn en kunnen betalen.
Weer thuis ruimen we de boodschappen op en gaan dan lunchen.
Na de lunch wil Marij gaan opruimen. Ze legt onze ordners met alle mogelijke papieren van verzekeringen en aankopen op tafel en dan gaan we kijken wat weg kan.
Kan je vertellen dat na een uurtje heel wat oud papier in de berging ligt, haha.
Tot slot ruimen we ons postbakje op. Ja, dat hebben we nog steeds en is erg handig.
We leggen elke dag dat erin die post erin die we nog een keertje moet lezen of waar we iets mee moeten doen. Dus is het verstandig om het postbakje op gezette tijden in te kijken en doen wat moet gebeuren.
Het regent buiten en dus gaan maar we op de bank zitten en kijken naar een opgenomen thriller.
Tegen half zes ga ik de pastasaus opwarmen en kook pasta.
Het eten is weer heerlijk.
Beide hebben we geen zin in afwassen en dus drinken we een cappuccino en kijken verder tv.
Dit doen we de hele avond, ik met een lekker wijntje erbij.
Ja, dit is ook genieten, samen lui op de bank.
Om half elf gaan we naar bed.
Liggen nog een tijdje na te praten en dan gaat Marij slapen.
Ik kijk dan nog naar een aflevering van…… jawel, The Flying Doctors en ga dan pas slapen.

Donderdag 6 december 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, WiFi-perikelen, stofzuigen, aflevering kaarten controleren.

De laatste werkdag van deze week is er weer voor Marij.
We staan weer tijdig op zodat Marij op tijd naar haar werk kan.
Alles gaat weer rustig zonder treuzelen en dus is Marij op tijd op kantoor.
Ik ga als eerste bloggen en daarna lees ik de VK. Er staan interessante artikelen in zoals dat over de voedselprijs, waarin helder wordt gemaakt dat wij goedkoop voedsel kunnen kopen omdat elders mensen voor een te laag loon moeten werken of omdat milieuonvriendelijk wordt gewerkt.
Ik wil best meer betalen voor die producten als dat dan inderdaad ten goede komt van de werknemers die nu te weinig verdienen. Heel goed dat koningin Maxima zich hier voor inzet, dat zegt ook wel wat!
Opvallend is ook het artikel over Wall Street en #MeToo, waarin duidelijk wordt dat iets ook te ver kan doorschieten, dat mannen daardoor op de werkvloer het directe contact met vrouwen mijden. Dit is geen beste ontwikkeling, op de werkvloer moet je samenwerken dat weet ik als geen ander. Dat daarbij geen ongepast gedrag of seksistische opmerkingen horen is voor mij vanzelfsprekend. De ontwikkeling die nu in Wall Street gesignaleerd wordt is niet goed, daarin verliezen vrouwen de mogelijkheid om mee te groeien, jammer.
Er staat nog meer in, zoals het onderzoek in de USA over de beïnvloeding van de presidentsverkiezingen door Rusland. Echt benieuwd wat daar uit gaat komen.
Tijd om bij Giel op de koffie te gaan.
We drinken koffie, praten over de politiek en natuurlijk ook over artikelen in de krant waarop we de ander willen attenderen.
Als ik naar huis wil gaan, vraagt Giel mijn hulp bij het installeren van de WiFi-repeater die hij heeft gekocht. Natuurlijk blijf ik en ga hem helpen met installeren.
Ruim een uur ben ik er mee bezig, maar het wil maar niet lukken. Ik neem de beschrijving mee naar huis en beloof Giel nog eens alles door te lopen en dan gaan we nog eens opnieuw beginnen. Lukt het dan nog niet, dan moet hij de WiFi-repeater terugsturen, dan is dat ding niet in orde.
Weer thuis ga ik als eerste stofzuigen en dan lunchen. Dat doe ik weer op de bank met een opgenomen spannende actiefilm.
Na de lunch ga ik de pastasaus maken van gehakt, knoflook, uien, gepelde blokjes tomaat, gezeefde tomaat, zoetstof en natuurlijk pesto.
Om half drie wordt al een deel, 8 van de 10, van de bestelde kaarten voor de KKS geleverd.
Natuurlijk ga ik meteen controleren. De kaarten zien er prima uit, mooi resultaat. Heb alleen 1 kaart in twee formaten en dat is gek. Ik ga controleren aan de hand van de bestel- en druknummers en ja, er is ergens wat fout gegaan bij het uploaden van een bestand. Ga bellen met de drukkerij en dan wordt snel duidelijk dat ik een foutje heb gemaakt.
Moet dus nog een kaart laten drukken, maar dat gaan ze niet redden voor onze vakantie, jammer.
Ik maak meteen een mail voor de schoolleiding zodat ze weten wat er goed en wat er fout is gegaan, vervelend, maar moet wel gebeuren.
Marij is om half vijf thuis. Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Vandaag hebben we beide veel te vertellen en dus is er nog een tweede cappuccino voordat ik aan het eten begin.
Warm de pastasaus op en kook kleine penne.
Is een heerlijke maaltijd.
Na het eten nog afwassen en dan gaan we zitten voor een tv-avond.
Tijdens het kijken eten we wat fruit, altijd lekker.
Tegen half elf gaan we naar bed en ja, Marij gaat weer meteen slapen. Niet gek, ze werkt hard en dus heeft ze de slaap nodig.
Ik kijk nog een aflevering van The Flying Doctors voordat ik ook ga slapen. Weet het, het is bijna een verslaving die serie, haha.

Woensdag 5 december 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, stofzuigen, luieren en boodschappen.

Die donkere en natte morgens, die zijn niets voor mij.
Ik ben een liefhebber van licht en zon.
Deze donkere dagen maken dat ik me lusteloos en somber voel.
Gelukkig zijn er “moetjes” op zo’n dagen, zoals moeten opstaan zodat Marij naar haar werk kan.
Doen we en na het douchen zorg ik voor ieders ontbijt en de lunch van Marij.
Vanmorgen hebben de katten weinig trek in het ontbijt wat ik ze voorzet. Ze ruiken eraan en lopen dan weg met zo’n houding van: “Hou je die rotzooi”.
Ja, ze hebben zo hun voorkeuren.
Na het ontbijt zwaai ik Marij uit op de oprit en dan ga ik bloggen.
De Trouw, die we vanochtend in plaats van de VK in de bus vinden, lees ik daarna van voor tot achter.
Niet elk artikel is even interessant, sommigen zelfs ronduit vervelend, vooral dat artikel van de voorman van de Anti Zwartepieten Beweging. Dit is een artikel dat ik maar deels lees, dan word mijn afkeer zo groot, dat ik ophou met lezen. Begrijp dit soort mensen niet en zal dat ook nooit doen, ze staan te ver van me af met hun denkwereld.
Om half tien is Giel er. We drinken koffie, praten en dat vooral over de Kerkraadse politiek en dan gaat Giel weer naar huis.
Ik ga stofzuigen, begin beneden en ga dan de zolder en de 1e verdieping doen.
Kost me heel wat inspanning dit stofzuigen, vooral op de trappen voel ik de pijn in mijn rug.
Maar ja, je weet, een beetje kerel laat zich niet van zijn werk afhouden door zeurende pijn.
Het is inmiddels bijna half twaalf en dus pak ik me wat fruit en ga het LD lezen dat Giel heeft meegebracht.
Daarna is het tijd om te lunchen.
Zet me een leuke fantasiefilm op, eentje die Marij niet wil kijken.
Klopt we hebben niet altijd dezelfde smaak en dat mag ook.
De rest van de middag zit ik op de bank, Lotje op mijn schoot en kijk ik tv want ik kan me nergens toe brengen.
Marij is om half vijf thuis.
Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Gaan daarna naar de Lidl, hebben groente en fruit nodig.
Het is er niet druk, maar ook nu zijn er van die mensen die weten hoe ze met hun winkelwagen de doorgang moeten blokkeren.
Bij de kassa’s is het niet druk, maar voor ons staat een vrouw die is zo afwezig bezig dat we ons afvragen of ze wel weet dat ze bij de kassa staat.
Het is net een vertraagde opname als ze bezig is met de boodschappen op de band te leggen.
Ja, dan vragen we ons af waarom deze vrouw zich zo gedraagt.
Weer thuis ruimen we alles op en dan ga ik koken. Warm het vlees op, schil aardappelen, maak de peultjes schoon en zet die beide op de gaspit.
Na een half uurtje zitten we lekker te eten.
Marij wil weer afwassen, ik niet en dus doet ze het alleen, ik mag op de bank blijven zitten, fijn.
Ik maak wel twee cappuccino’s als ze klaar is.
Tot we naar bed gaan kijken we tv en Het Beste Plaatje bevalt ons heel goed ook al is de presentator, op het vervelende af, nadrukkelijk aanwezig.
Om tien uur gaan we naar bed.
Marij is moe en gaat meteen slapen.
Ik niet, ik kijk nog naar een aflevering van Chicago PD en natuurlijk The Flying Doctors voordat ik ook ga slapen.

Dinsdag 4 december 2018 – Bloggen, afwassen, stofzuigen en kaarten maken en bestellen voor de KKS.

Opstaan is soms vergelijkbaar met een circusact, bij mij tenminste, haha.
Nee, we doen geen gekke dingen ’s morgens maar ik met mijn pijnlijke rug en Marij met haar pijnlijke voeten, lopen op een bijzondere wijze als we voor het eerst uit bed komen.
Je zou het moeten zien en dan begrijp je wat ik bedoel.
Klopt, het is goed om de draak te steken met jezelf, dan is het makkelijker leven, ja toch.
Douchen en dan zorgen dat Marij op tijd naar haar werk kan en dat lukt natuurlijk.
Zwaai haar uit op de oprit en ga bloggen.
Bloggen is voor mij het dagboek bijhouden dat ik vroeger had. Ja echt, als jonge vent in militaire dienst ben ik ermee beginnen. Gewoon in het kort opschrijven wat er die dag was geweest.
Jammer genoeg zijn die oude dagboeken bij de scheiding verloren gegaan, zoals zoveel van mijn oude spullen, die mocht ik namelijk niet meenemen.
Nee, ben niet zielig aan het doen, maar zo is het wel gegaan en dat is jammer, heb niets meer uit die tijd, behalve een paar foto’s.
Weet je, bloggen is bijna net alsof ik met iemand praat, zoals ik vroeger alles met mijn dagboek deelde. Je kunt veel van je afschrijven.
Nadeel is wel dat nu iedereen, die dat wil, mee kan lezen en dat zorgde nog weleens voor wat ongemak omdat mijn gevoelens of gedachten kwetsend kunnen zijn voor een ander. Een dagboek is geheim, dat laat je niemand lezen. Een blog is openbaar en dus leer ik nog steeds hoe ver ik kan gaan met het opschrijven van wat ik denk en voel.
Ik ga de VK lezen en kom weinig of geen opbeurende artikelen tegen, allemaal kommer en kwel in de wereld.
Ga afwassen en stofzuigen. Zet het stoofvlees op een pit zodat het kan garen.
Is vroeg om te beginnen met koken, maar waarom niet?
Zo, dat staat op een kleine pit te pruttelen.
Het is inmiddels tijd geworden voor het koffie-uurtje, vanmorgen bij Giel. Neem de VK en het LD van gisteren mee.
Giel maak twee koffie en dan zitten we ruim een half uur gezellig te praten.
Langer kan ik het niet maken, moet aan de slag met de kaarten voor de KKS.
Weer thuis ga ik er meteen aan beginnen.
Dat is in Publisher een foto, logo en tekst uploaden en daar een pdf-file van maken.
Er zijn 10 tekeningen van kinderen waar de school een kaart van wil en twee daarvan krijgen zelfs een kersttekst.
Tot half een ben ik ermee bezig en dan kan ik de pdf-files voor goedkeuring naar de leiding van de school sturen.
Na de lunch bekijk ik de reacties en ga naar de website van DrukZo. Ga daar de bestelling plaatsen, 30 stuks van elke kaart, dus in totaal 300 kaarten.
Ik doe dit voor de school omdat het bestellen via DrukZo veel goedkoper is dan bij een Drukkerij, bespaart al gauw 1 euro per kaart en dat is mooi meegenomen.
Kort voor half drie heb ik alle bestellingen geplaatst en dan ben ik tot half vier bezig met het bekijken en goedkeuren van de digitale proefdrukken.
Ja, is inderdaad veel werk, maar het is ook leuk werk.
Als alles is geregeld, ga ik met wat fruit op de bank zitten en kijk naar de oorlogsfilm die ik tijdens de lunch aan het kijken was.
Marij is om half vijf thuis en de film is dan nog net niet afgelopen. Ik stop met kijken en ga twee cappuccino’s maken en dan praten we elkaar bij.
We hebben beide aardig wat te vertellen, gezellig en nuttig.
Marij gaat aansluitend het LD lezen en ik kijk de film af.
Ga daarna met het eten beginnen. Het vlees hoef ik maar op te warmen en de jus te binden.
Schil en kook twee aardappelen en warm er rode kool bij op.
Een heerlijke maaltijd.
Marij wil absoluut alleen de afwas doen, dan kan ik niet anders dan haar haar gang te laten gaan.
Samen kijken we dan naar een opgenomen Tatort.
Als die is afgelopen maakt Marij nog twee cappuccino’s, lekker.
Kijken dan nog een opgenomen Tatort en gaan dan slapen.
Ik niet voordat ik de aflevering van The Flying Doctors heb gezien.

Maandag 3 december 2018 – Bloggen, foto’s bewerken, website updaten en poetsen en naar de KKS.

Wat kan ik nog zeggen over de maandagmorgen wat nog niet gezegd is????
Ik zou het niet weten.
Is niet de leukste dag van de week, zeker niet voor de nog werkende mensen.
Niet zeuren, maar opstaan, douchen en dan zorgen dat Marij weer op tijd naar haar werk kan. We zijn vanmorgen extra vroeg omdat Marij voor half acht op haar werk moet zijn.
Tijdens het ontbijt kijken we samen nog eens terug op het etentje van gisteravond met Rick en Wendy. Was een hele fijne avond, zoals ze altijd zijn, al onze uren die we samenzijn met Rick en Wendy en hun Tim en Eva. Dit gaat verder dan familie van elkaar zijn, dit is een vriendschap die we koesteren.
Ja, fijn om te ervaren.
Na het ontbijt ga ik met Marij mee naar de garage en zwaai haar al om zeven uur uit op de oprit.
Lotje en Noortje zijn beide nog in de tuin en willen de garage in. Mag, maar pas als de garagepoort helemaal gesloten is.
Ik ga naar binnen en begin te bloggen.
Ben er nog mee bezig als ik zie dat ze beide voor de achterdeur zitten, ze willen naar binnen. Noortje laat dat merken door heel nadrukkelijk naar binnen te kijken. Lotje niet, die kijkt de tuin in en reageert pas als ik bij de achterdeur ben. Dit is het nadeel van de herfst en de winter, dan is de achterdeur dicht en ben ik de portier voor de beide katten.
Niet erg, hoort erbij als je geeft om je huisdieren.
Zo, de blog is klaar, staat op mijn website en nu kan ik de VK gaan lezen.
Meest opvallende artikel gaat over de demonstraties in Parijs.
Dat mensen demonstreren, dat begrijp ik heel goed, dat heb ik zelf ook vaak gedaan in het verleden, maar bewust gaan vernielen, nee daar ben ik mordicus tegen.
Die mensen die dat doen zijn, denk ik, geen demonstranten maar raddraaiers die, net als bij het voetballen, niet komen voor de inhoud, maar voor het geweld.
Van mij mag een regering keihard optreden tegen dit soort demonstranten of supporters.
Het LD van Giel ligt er ook al, maar dat lees ik pas als ik de VK en het LD van zaterdag bij Giel in de bus heb gegooid.
Haal een ladder uit de garage en maak de afvoer van de overkapping schoon. Dat moet regelmatig gebeuren als de bladeren gaan vallen.
Ik ga foto’s bewerken die ik op de website wil zetten.
Daar ben ik tot de lunch mee bezig. Leuk en nuttig werk.
Na de lunch ga ik naar de KKS.
Ben al om half twee op de school, heb een afspraak met Charlotte.
Kort na mij komt ze ook het lokaal binnen en dan hoor ik wat de directeur allemaal wil dat ik ga doen met de 8 tekeningen van de kinderen die vorige week meegedaan hebben aan een tekenwedstrijd op school. Al snel is me duidelijk wat ik moet gaan doen, kerst-, Nieuwjaar- en gelukwenskaarten maken. We bespreken de teksten, de lay-out en het aantal.
We bespreken nog wat details en dan ga ik met de kinderen aan het werk. Het zijn er 5 vandaag, vier meisjes en een jongen. Stom van die jongen dat hij steeds weer de woordenconfrontatie met de meisjes zoekt, want hij is echt niet tegen ze opgewassen en dus schiet ik hem soms te hulp.
Moet zeggen dat het een inspannende workshop is door dat verbale gedoe, heb ze liever rustig aan het werk, maar dat lukt vanmiddag niet zo best.

Ben blij als het is afgelopen en ik naar huis kan.
Ga wel nog naar AH voor wat fruit en dan echt naar huis.
Heerlijk om op de bank te gaan zitten met wat fruit en bij te komende van een vermoeiende workshop.
Marij is tegen half vijf thuis. Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
We kijken daarna samen naar een opgenomen aflevering van Bares für Rares, maar daarbij val ik in slaap.
Klopt, overkomt me eigenlijk nooit, maar zegt wel iets over hoe moe ik ben.
Ga het eten klaarmaken terwijl Marij naar Boer Zoekt Vrouw kijkt.
Simpel eten is het vandaag. Ik kook rijst, snij de kipfilet in blikjes, braad die en doe er zoetzure saus overheen en klaar is de maaltijd.
Smaakt heerlijk.
We gaan na het eten niet afwassen, doe ik morgenvroeg wel.
Kijken nog tot tien uur samen tv en gaan dan naar bed.
Ook Marij is moe en gaat meteen slapen als we in bed liggen.
Prima, ik kijk nog naar een aflevering van The Flying Doctors en dan ga ik ook slapen.

Zondag 2 december 2018 – Bloggen, poetsen en dineren met Rick en Wendy.

Is toch altijd weer fijn om zonder wekkerradio wakker te worden en te kunnen blijven liggen,
Dat doen we vanmorgen en Lotje en Noortje komen af en toe kijken waar we blijven, die willen naar beneden, de tuin in.
Pas tegen half negen zijn we beneden. Geven de katten te eten en dan gaan we zelf ontbijten.
Als we de tijd hebben, dan nemen we die ook, heerlijk zo’n rustig begin van de dag.
Het weer is niet om over naar huis te schrijven, maar het is wel zacht weer en dat maakt weer wat goed.
Na het ontbijt ga ik bloggen en Marij begint met poetsen, eerst beneden en dan boven.
Nee, ik hoef niet te helpen en dus ben ik bezig op de laptop met de mails.
Omdat Marij het graag wil ga ik op internet aan de slag met de drie loten die ze gisteren kreeg bij Berden.
Ze stelt zich hier heel wat bij voor want er staat op: “Altijd prijs”.
Helaas is dat niet zo. Als ik op de site van Berden ben zie ik dat je met elk lotje € 10 euro korting krijgt op de aankoop van een artikel of meerdere, mits het totaalbedrag van de aankoop minstens € 100 bedraagt.
Nee, dit zijn geen weggevertjes waar je ons blij mee kunt maken, voelt meer als een hele goedkope stunt. Nee, hier hebben we geen waardering voor.
We gaan een cappuccino drinken, daar hebben we meer aan, haha.
Na de cappuccino gaan we weer aan de slag met ons huishoudboekje en dan douchen.
Als lunch maak ik voor elk een tosti, lekker.
Tot half zes zitten we samen op de bank en kijken op tv naar opgenomen films.
Dan is het tijd om te gaan.
We stappen in de Croma en rijden naar de parkeergarage in de Putgraaf.
Parkeren de cabrio en dan bel ik met Wendy. Hoor dat ze onderweg zijn en omdat het begint te regenen gaan wij al het restaurant Gewoon Chique binnen.
Rick en Wendy, die in Meerlo wonen, zijn vandaag zonder hun kinderen Tim en Eva in Maastricht wezen shoppen en slapen vannacht ook in een hotel in Maastricht.
We hebben, toen ze dit regelden, afgesproken dat we samen ergens zouden gaan eten en dat is dus hier geworden, want in Maastricht zaten de restaurants allemaal al volgeboekt.
Ze zijn er kort na zes uur en schuiven aan bij ons tafeltje voor vier bij het raam.

We bestellen wat te drinken en kijken dan samen wat we gaan eten.
Er is keuze zat, maar we willen onszelf verwennen en dat doen we met het kiezen voor het tapazmenu. We mogen elk steeds twee gerechten opgeven totdat we alle gerechten hebben gehad, uitgezonderd zijn de specialiteiten en de desserts. We kunnen zo doorgaan tot half negen, daarna is er geen bestelronde meer mogelijk.
Ik mag wel zeggen dat we tot ruim na negen uur heerlijk hebben zitten smullen van de kleine gerechtjes die schitterend opgemaakt steeds na onze bestelling worden opgediend.
De bediening is vriendelijk en zorgt ervoor dat het ons aan niets ontbreekt.
Gaat ook prima zo, de twee gerechtjes voor elk van ons eraan, dan bestellen we al voor de volgende ronde en zo gaan we door tot half negen. Echt super deze menuoptie!
Natuurlijk wordt er ook heel wat afgepraat en dat is ook heel fijn.
Je moet weten, beste blog, dat we met Rick en Wendy een hele bijzondere band hebben en dus ook met hun kinderen Tim en Eva. Omdat we zelf geen kinderen hebben zijn die twee onze kinderen en Tim en Eva onze kleinkinderen en daar genieten we al tientallen jaren van.
Heel bijzonder zo’n band die verder gaat dan een familieband. Koesteren we dan ook, net zoals zij dat doen.
Tegen half tien nemen we in de parkeergarage afscheid van elkaar, was een schitterende avond.
Weer thuis willen de katten nog wat te eten en dat krijgen ze ook.
We kijken nog naar het programma van de Postcodeloterij en gaan dan naar bed, gaan slapen.

Zaterdag 1 december 2018 – Bloggen, shoppen en luieren.

We staan heerlijk laat op.
Marij wil meteen douchen, want ze wil naar Heerlen, wil gaan winkelen.
Ok doen we dat en zo zijn we pas tegen half negen beneden, ontbijten en dan ga ik bloggen.
Er is nog tijd voor de krant en een cappuccino en dan gaan we naar Heerlen.
Rijden als eerste naar het Grenswisselkantoor, hebben namelijk dollars besteld.
Ik kan de auto nog parkeren voor het Grenswisselkantoor, maar omdat het eigenlijk een laad- en losplaats is, moet ik in de auto blijven zitten.
Marij gaat naar binnen en dan duur het bijna twintig minuten voordat ze weer naar buiten komt.
Ja, het is er altijd druk, vandaar.
Ik rij naar de parkeergarage naast het gemeentehuis, parkeer de auto en dan gaan we Heerlen in.
Bij Berden, op de damesafdeling, ga ik zitten en Marij neemt alle tijd om te kijken of er wat tussen zit wat ze zou willen kopen.
Na een tijdje zoeken gaat ze broeken passen en ja, die zitten uitstekend en worden gekocht.
Door naar Miss Etam en ook hier kijkt Marij weer rustig rond. Jammer genoeg hebben ze hier geen zitplaatsen voor oudere heren.
Ze vindt een mooi rood vest en dat koopt ze.
We wandelen nog de Saroleastraat in, maar nee, er is geen winkel meer die Marij kan boeien.
Omdat het tegen twaalf uur loopt, wandelen we terug naar Berden en gaan in dat restaurant lunchen.
Er is gelukkig nog plek zat en we kiezen een tafeltje voor twee aan het raam.
Bestellen drinken en eten en praten heel wat af. Het duurt wel verschrikkelijk lang voordat het eten komt. Mensen die na ons binnenkwamen om te lunchen hebben al afgerekend als wij eindelijk onze lunch krijgen. Niet leuk, maar het eten smaakt goed.
Na de lunch gaan we terug naar de auto en rijden naar huis.
Weer thuis kleden we ons om en dan beginnen we aan een luie middag en avond.
Marij doet wel tussendoor de was, maar ik hoef niets meer te doen.
Kijken tv en eten wat fruit.
In de vroege avond maak ik wat broodjes en thee klaar. Dat eten en drinken we zittend op de bank en kijkend naar een spannende actiefilm.
Na het nieuws van acht uur kijken we op Dld 1 naar 100.000 Lichter, een schitterend muziekprogramma dat pas om half twaalf is afgelopen.
Uiteraard gaan we dan naar boven en gaat Marij meteen slapen.
Wat denk je?
Ja, voor mij eerst nog de dagelijkse aflevering van The Flying Doctors kijken en dan ga ik ook slapen.