Stacks Image 12
Logon

Stacks Image 7

BlOGS VAN NOVEMBER 2018


Vrijdag 30 november 2018 – Bloggen, video-opnames bewerken, boodschappen en visite.

Zonder wekker wakker worden, dat is voor mij niets bijzonders.
Ook vanmorgen ben ik al om zes uur wakker, maar blijf lekker liggen.
Lotje en Noortje komen eraan, de een links en de ander rechts van me. Ze willen graag geaaid worden en dat is geen straf voor mij, doe ik graag.
Ze genieten hier zichtbaar van en beide snorren van jewelste.
Marij slaapt door, die is nog in een diepe slaap verzonken.
Pas tegen half acht wordt Marij ook wakker en staan we op.
Douchen en dan gaan we ontbijten.
Na het ontbijt ga ik bloggen en Marij ruimt op en wast af, prima taakverdeling haha.
Kort voor tien uur rijden we naar Eijgelshoven, naar de Chocolaterie Bruns. Marij heeft voor haar managers daar een Sinterklaassurprise besteld voor al hun medewerkers.
Parkeren kunnen we alleen bij de Jumbo.
Als ze in de winkel de bestelling klaar hebben gezet ga ik de Croma halen en parkeer die op de stoep tegenover de winkel.
Met drie dozen komen ze eraan en die zetten we in de kofferbak.
Dan naar huis, de dozen afzetten in de garage en dan door naar AH.
Het is er niet druk en dus staan we snel weer bij de kassa, betalen en gaan naar huis.
Weer thuis drinken we natuurlijk een cappuccino voordat Marij zich klaarmaakt voor vertrek.
Tegen kwart over elf stapt Marij in haar cabrio en rijdt naar Heerlen, heeft een lunchafspraak met Nicole.
Ik ga weer verder werken aan de video-opnames gemaakt van Linda Hennemann.
Als ik het mooi geweest vind, ga ik op de bank zitten met wat fruit en kijk naar een spannende opgenomen thriller.
Marij is tegen drie uur weer thuis. Ze heeft het leuk gehad en lekker geluncht. Op haar vraag hoe mijn lunch eruit zag, moet ik bekennen dat ik die helemaal vergeten ben.
Niet gek, had gewoon geen hongergevoel en nog steeds niet.
Fijn dat Marij twee cappuccino’s gaat maken.
We drinken die op, zitten op de bank terwijl Marij vertelt van de gezellige lunch met Nicole.
Fijn te horen dat ze ervan heeft genoten.
Tegen vijf uur gaan we eten. We dekken de tafel en eten broodjes, ook lekker.
Na het eten opruimen en afwassen.
Zitten op de bank te kijken naar een opname van Bares für Rares als om zeven uur de bel gaat, Jenny en Ruud staan al voor de deur.
Jenny kennen we al heel lang, ze is de weduwe van Jan Weijers, een bekend kunstenaar uit ons Kerkrade.
Ik maak koffie en thee, zet voor ieder een bordje met een stuk vla erop neer en dan kunnen we aanvallen.
Natuurlijk wordt er heel wat afgepraat en oude herinneringen opgehaald. We hebben ook heel wat leuke dingen samen gedaan toen Jan nog leefde.
Uiteraard willen we ook van Ruud, met wie Jenny nu alweer een tijdje samenwoont, alles weten en hij gaat daar op een leuke humoristische manier op in.
Na de koffie is er bier, wijn en water met wat lekkere tapaz.
Tot elf uur zitten we te praten en ook vaak te lachen, ja, Jenny heeft in Ruud een fijne partner gevonden en dat is fijn om te zien.
Als ze naar huis zijn, ruimen we op en gaan naar bed.
Marij gaat meteen slapen en wat denk je, natuurlijk kijk ik eerst een aflevering van de Flying Doctors voordat ik ook ga slapen.

Donderdag 29 november 2018 – Bloggen, briefkaarten ontwerpen, film maken en naar het reisbureau.

Weer zo’n begin van de dag dat ik het liefst zou willen overslaan.
Dat is op mijn tanden bijten en vervolgens doen wat ik moet doen, zorgen dat Marij op tijd naar haar werk kan.
Natuurlijk lukt dat.
Bloggen en dan ga ik de krant lezen. Ook het LD van Giel is er al, mooi.
Heb weer heel wat te lezen, heb er ook alle tijd voor.
Verbaas me niet over Poetin die nu alweer de confrontatie zoekt met de Oekraïne.
Eng vind ik het artikel over de genetisch gemanipuleerde baby’s in China, dat roept herinneringen op aan de experimenten van dr. Mengele in de 2e WO.
En dan heb je nog die vreselijke Nederlandse talkshows waar iedereen maar kan zeggen wat hij/zij wil. Vooral het onbeschofte ben ik al lang meer dan zat!Kijk ze dan ook niet meer.
Ga beginnen met het ontwerpen van de kaarten voor de KKS. Ik heb foto’s gemaakt van de tekeningen van de kinderen en die ga ik nu in Publisher binnenhalen en maak er kaarten van, kerst-, Nieuwjaars- en verjaardagstaart. Leuk werk. Ik heb de teksten voor de binnenkant van deze kaarten gekregen van Charlotte en die haal ik ook binnen.
Nog voor de lunch maak ik twee gehaktballen klaar voor straks, lekker.
Na de lunch ga ik beginnen met het downloaden van het interview van gisteren.
Als ik de bestanden voor de eerste keer bekijk valt me op hoe mooi de kwaliteit is van het beeld en hoe goed het geluid. Ja, mijn nieuwe 2e hands camera doet het fantastisch!
Ga de film bewerken, leuk om te doen.
Om half vier trek ik mijn jas aan en stap in de Croma, ga naar Heerlen.
Parkeer de Croma in de Klomp en kijk, daar staat Marij me al op te wachten naast haar cabrio, leuk.
We wandelen naar VakantieXperts waar Joyce al onze reispapieren heeft klaarliggen.
Samen lopen we nog eens alles door en dan gaan we weer naar huis.
Ik ben het eerst thuis en begin meteen met het maken van twee cappuccino’s.
We praten elkaar bij en dan ga ik het eten maken, gehaktbal met gekookte aardappel, witte bonen in tomatensaus en rode kool.
Is snel klaar en het smaakt heerlijk.
Ik hoef niet mee af te wassen en daar ben ik blij mee, want ik heb veel last van mijn rug.
Als Marij klaar is, komt ze met twee cappuccino’s en kijken we samen tot we naar bed gaan naar opgenomen Duitse thrillers.

Woensdag 28 november 2018 – Bloggen, poetsen, stofzuigerperikelen, interview en uitrusten.

Na een moeilijke nacht is het niet eenvoudig om op te staan en de dagelijkse dingen te gaan doen.
Liefst zou ik blijven liggen, maar op een werkdag voor Marij is dat helaas geen optie.
Dus douchen en dan naar beneden, voor de katten zorgen en natuurlijk voor ons.
Marij kan weer op tijd naar haar werk, mooi.
Ik ga bloggen en aansluitend ga ik de kranten lezen. Ja, Giel heeft het LD al in de bus gegooid, mooi.
Is toch een goed begin zo, na het ontbijt de tijd nemen om de beide kranten goed te lezen.
Voor iemand als ik met een brede belangstelling is het dagelijkse nieuws lezen gewoon een must.
Er moet vanochtend ook iets in huis gebeuren en dus begin ik met beneden te stofzuigen, is hard nodig.
Dan een korte pauze voordat ik naar de zolder ga om boven te stofzuigen.
Noortje rent meteen naar beneden als ik op de zolder kom, die moet niks hebben van lawaaierige stofzuigers.
Hoe anders was ze als kitten, toen ging ze er bovenop zitten en liet zich meetrekken terwijl we aan het stofzuigen waren.
Wil beginnen, maar krijg het snoer van de kleine stofzuiger niet uitgerold. Dat zit ergens klem, shit.
Ga ermee naar beneden, haal gereedschap uit de garage en weet de klep te verwijderen waardoor ik iets meer zie van het oprolmechanisme en wat er is fout gegaan.
De kabel zit dubbel en rond de as. Met een schroevendraaier en een smalle tang weet ik na lang peuteren de kabel los te wringen en er weer helemaal uit te trekken.
Het oprolmechanisme functioneert ook weer, jeetje, toch maar mooi zelf gefikst.
Ga weer naar boven en stofzuig de zolder, de slaapkamer, het trappenhuis en de badkamer.
Ziet er weer netjes uit, ons huisje.
Weer beneden pak ik me wat fruit en rust uit.
Omdat ik vanmiddag Linda ga interviewen pak ik de videocamera en ga die controleren op inzetbaarheid.
Alles doet het en dus ben ik er klaar voor.
Ga lunchen en na de lunch stap ik in de Croma en rij naar Linda Hennemann- Linda del Arte ->
http://www.linda-dell-arte.de/index.php - die in Merkstein werkt en woont.
Een ritje van circa 10 minuten.
Ik moet naar 3 hoog en geloof me, dat is een vreselijke tocht omhoog, want trappen op dat gaat heel erg moeizaam.
Ben blij als ik boven ben en effe kan uitpuffen voordat ik haar appartement en atelier binnen ga.
We beginnen met koffie en dan probeer ik haar zo goed als mogelijk vertrouwd te laten worden met de camera.
Als ze zover is, ga ik beginnen met het interview en ik moet zeggen, ze doet het goed.
Ik vraag naar haar jeugd, haar opleiding, wat ze zoals gedaan heeft en uiteraard praten we lang over haar kunst en haar schilderschooltje.
Bijna een half uur, dan voel ik dat het vuurtje langzaam dooft en dus beëindig ik het interview. Hoeft niet alles vandaag, we hebben de tijd.
We praten nog wat na, maken een afspraak voor de volgende keer en dan ga ik weer naar huis.
Weer thuis ga ik met wat fruit op de bank zitten, blij dat ik mijn lijf rust kan gunnen.
Marij is om half vijf thuis. Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Als Marij zich gaat omkleden begin ik met het eten, maak friet met een kroket, lekker.
Is ook een heerlijk eten.
Na het eten nog afwassen en dan kijken we de rest van de avond tv tot we naar bed gaan.

Dinsdag 27 november 2018 – Bloggen, bakker, KKS, bladblazen, koffie-uurtje en foto’s bewerken.

Vannacht weer vaak wakker geweest. Och ja, dan zoek ik een andere houding op en dan zakt de pijn weer ver genoeg weg om in slaap te vallen.
Nee, echt uitgerust ben ik niet als we om half zeven naast ons bed staan.
Maar goed, gelukkig is er op onze badkamer een hete regendouche en als ik daar onder sta, dan voel ik de spieren in mijn rug ontspannen en dan heb ik minder pijn.
Denk nu niet dat ik me zielig voel, nee, zeker niet. Ik tel elke dag mijn zegeningen en dat zijn er heel wat.
Ken trouwens heel wat mensen die met andere problemen kampen dan een vervelende hernia.
Weet je, al veertig jaar is rugpijn een onderdeel van mijn leven en daar heb ik echt mee leren leven.
Komt bij dat mijn lijf elke jaar minder kan hebben en dit maakt dat alles erger lijkt dan het is.
Probeer dan ook elke dag te leven alsof ik niets mankeer en dat lukt aardig, behalve als het gaat om langer staan en langere afstanden lopen, dat lukt niet meer.
Dus sta ik, zoals op elke werkdag in de keuken en maak ons ontbijt en de lunch voor Marij klaar.
Geef ook de katten te eten en dat is vanmorgen tonijn. Ze horen het al als ik het blikje open maak en als de geur van de tonijn hun neusje bereikt, ja dan rennen ze al naar de hal, leuk. Als ik eraan kom met de etensbakjes, dan miauwen ze, gaan de staartjes de lucht in met een krul op het uiteinde. Ja, ze laten op elke manier merken dat ze dit eten top vinden, leuk.
Samen ontbijten en dan lees ik al een deel van de VK.
Zwaai Marij na het ontbijt uit op de oprit en ga bloggen.
Na het bloggen lees ik de VK uit en ga dan naar bakker Kengen, het is vandaag namelijk brooddag. Rij er heen met de Croma en ben meteen aan de beurt als ik binnenkom. Wat wel opvalt sinds de doorstart na hun faillissement is dat er minder keuze is in de broden die te koop zijn. Voor het faillissement kocht ik 4 broden voor € 8,25, nu drie broden voor € 7,25.
Ze hebben dan wel minder keuze, maar hun brood is heerlijk, dus blijf ik klant.
Weer thuis leg ik de broden in de diepvries en maak me klaar voor de KKS.
Hoef niet veel mee te nemen, alleen 4 amuletjes die ik heb gemaakt.
Ik ga namelijk met een oud-lerares jureren op de school. Kinderen uit 4 klassen hebben namelijk tekeningen gemaakt voor kerst, verjaardag en Nieuwjaar en wij twee mogen van elke klas de mooiste tekening aanwijzen. Die 4 kinderen krijgen mijn amuletje als prijs!
Kort voor half tien ben ik er en kort daarna is Irmgard, het andere jurylid er ook.
We gaan naar het lokaal van Charlotte die dit allemaal organiseert en dan zijn we een half uur bezig met jureren, leuk.
Moet zeggen, de kinderen hebben heel goed werk geleverd en dus is het heel moeilijk om een keuze te maken. Gelukkig kennen Charlotte en Irmgard de kinderen en dan laten we meewegen wat het betekent voor dat kind om te winnen. Dit voelt goed wat we doen.
Het is al tien uur geweest als we de aula binnenkomen met de prijswinnende schilderijtjes. De 4 deelnemende klassen zijn er al en het is leuk om die gespannen kopjes te zien.
We leggen als jury uit hoe we te werk zijn gegaan en vinden eigenlijk dat iedereen een eerste prijs verdient, maar helaas gaat dat niet.

De winnaars worden een voor een op de buune geroepen om hun prijs in ontvangst te nemen.
Schitterend zoals de kinderen reageren.
Om elf uur zitten we weer in het lerarenlokaal, drinken een koffie, praten nog wat na.
Hoor dat het de bedoeling is dat van de winnende tekeningen/schilderijtjes kaarten worden gemaakt voor de school, kerst-, Nieuwjaars- en verjaardagskaarten.
Als ik hoor wat de plaatselijke drukker voor 1 kaart wil hebben, € 2 tot € 2,50, dan bied ik aan om die kaarten te maken en ze te bestellen bij een Nederlandse internetdrukkerij, die doet dit voor minstens de helft van die prijs. De leiding van de school is blij met mijn aanbod en accepteert dit graag.
Ik ga dus naar huis met de betreffende tekeningen en schilderijtjes.
Weer thuis ga ik als eerste lunchen.
Na de lunch ga ik foto’s maken van de tekeningen en schilderijtjes. Maak vervolgens het eerste ontwerp en stuur dat naar Charlotte om te bespreken met de directeur en zijn plaatsvervangster.
Stuur ook een schermafdruk van de kosten en die gaan maar € 0,70 per kaart bedragen bij een bestelling van 30 stuks.
De school mag blij zijn, zo besparen ze heel wat geld omdat ik zorg voor de opmaak en bestelling van de kaarten.
Om twee uur is Giel er. Hij blaast met zijn bladblazer alle bladeren op een hoop en ik doe ze dan ik de gft-bak. Ja, dit zal Marij fijn vinden, een mooie opgeruimde tuin.
Ben blij dat Giel met de bladblazer bezig is want die is me gewoon te zwaar.
Bijna een uur zijn we bezig, maar dan is ook bijna elk blad opgeruimd in onze tuin, mooi.
We zijn beide moe en ik maak uiteraard voor Giel een koffie met melk en voor mij een cappuccino. Hebben we toch nog ons koffie-uurtje, haha.
Als Giel weer naar huis gaat, ga ik met wat fruit op de bank zitten en kijk tv, blij dat ik rustig aan kan doen.
Marij is tegen half vijf thuis. Ze heeft geen fijne dag achter de rug en baalt. Ik maak twee cappuccino’s en laat haar stoom afblazen.
Ik luister en leef met haar mee, maar ben ook trots op haar, want ze pakt de zaken goed aan, ook als weleens, zoals vandaag, niet alles op rolletjes loopt.
We hebben nog chili con carne over van gisteren en dat ga ik opwarmen.
Na het eten wassen we af en dan doen we niet veel meer dan tv kijken tot we naar bed gaan.


Maandag 26 november 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, werken aan de website en de KKS.

Vannacht weer eens kunnen doorslapen en dat voelt fijn als ik wakker word.
Dat is weer voor de wekkerradio die om kwart over zes aanspringt.
Opstaan, douchen en dan maak ik ons ontbijt en de lunch voor Marij.
Natuurlijk is er ook ontbijt voor de katten, maar vanmorgen eten ze met lange tanden.
Zwaai na het ontbijt Marij uit op de oprit en ga bloggen.
Aansluitend aan het bloggen ga ik de krant lezen en ja, daar staan weer een paar interessante artikelen in.
Giel is er om half tien. We drinken koffie, wisselen nieuwtjes uit en discussiëren over de inhoud van krantenartikelen.
Ook wil Giel graag weten hoe dat precies zit met een hernia en de behandeling ervan.
Ik ben ervaringsdeskundige, heb al twee herniaoperaties achter de rug en weet dus van de hoed en de rand.
Vertel Giel uitvoerig en gedetailleerd wat een hernia is en hoe een ingreep eruit kan zien. Er zijn er twee en beide heb ik al aan den lijve ondergaan, haha.
Als Giel weer naar huis is, ga ik aan de slag met mijn website.
Ik heb gisteren op de laptop een mappenstructuur aangemaakt die gelijk is aan de structuur van de website en ik begin die nu te vullen.
Het eerst wat ik daarna echt af kan ronden in de website is de Homepagina. Dat is toch al wat want die is nu tweetalig!
Ga al aan het eten beginnen. Maak knoflook en uien schoon. Ben daar nog mee bezig als de glazenwasser er is.
Ik ga naar buiten, geef hem zijn geld en dan staan we nog kort gezellig te praten.
Ga daarna verder met het maken van de chili con carne.
Tegen twaalf uur, de chili con carne is dan al klaar, ga ik lunchen, uiteraard op de bank en met een film erbij.
Na de lunch pak ik mijn spullen en ga naar de KKS.
Verbaas me erover dat op onze oprit een stapel hout ligt die afkomstig is van een renovatie of verbouwing, oud hout.
Weet niet wie dit heeft laten komen, maar het is een hinderlijk opstakel op onze oprit waar je maar moeilijk met de auto langs kunt.
Straks maar eens bij Hans informeren, want het ligt op zijn deel van de oprit.
Op het schoolplein tref ik een juf waar ik een tijdje mee sta te praten. Fijn zulke contacten, want ik krijg hierdoor ook meer informatie over de kinderen in mijn groep.
Vandaag zijn er maar drie kinderen, de rest heeft een ander programma.
Ze gaan aan het werk en soms help ik een handje, leuk.
Met een van de meisjes kom ik in gesprek over haar thuis, haar problemen en haar medicatie. Dit zijn fijne gesprekken want als kinderen me in vertrouwen nemen, dan doe ik het goed en kan ik mijn werk nog beter doen. Ik geniet hiervan want ik ben nuttig en dat is heel wat voor een gepensioneerd oudje.
Om tien over drie ruimen we op en gaan we naar huis.
Ik ga lekker lui op de bank liggen en kijk een spannende actiefilm.
Marij is om half vijf thuis. Die komt binnen en is niet blij met die troep op de oprit waar ze amper langs kan om in de garage te komen.
Ik heb geen zin in ergernissen, maar Marij stapt meteen naar Hans.
Wat blijkt, die troep is van de buren van Hans en het is dus op de verkeerde oprit gegooid. Die buur gaat het meteen opruimen, mooi.
We drinken onze cappuccino en praten elkaar bij.
Tegen half zes gaan we eten, lekker.
Na het eten nog afwassen en dan doen we niet veel meer dan samen tv-kijken tot we gaan slapen.

Zondag 25 november 2018 – Bloggen, poetsen, vakantievoorbereidingen, Formule 1 en werken aan de website.

Begint een slechte gewoonte te worden, die slechte nachten van mij.
We staan om half negen op en ik voel me doodmoe. Niet vreemd als je een paar keer per nacht wakker wordt en moet opstaan om de pijn weer onder controle te krijgen.
Marij luistert aandachtig aan de ontbijttafel als ik haar dit vertel. Ze begrijpt best dat ik geen pijnstillers wil slikken, maar ze heeft wel grote zorgen over mijn slechte nachtrust.
Ik probeer optimistisch vooruit te kijken want begin januari ga ik naar de neurochirurg en dan hoop ik op een snelle afspraak voor een operatie.
Tot die tijd moet ik er maar mee leven en dat zonder pijnstillers want die maken dat je meer gaat doen dan eigenlijk kan en mag.
Klopt, ik ben bang voor een verergering van de hernia omdat ik uit ervaring weet dat de pijn dan onhoudbaar gaat worden. Dat wil ik voorkomen door zo te leven als ik nu doe, geen pijnstillers maar goed letten op de signalen van mijn lijf. Ik kan dit gelukkig omdat ik een hoge pijndrempel heb.
Na het ontbijt ga ik bloggen en Marij gaat poetsen, eerst beneden.
Als ze klaar is maak ik twee cappuccino en dan gaan we gezellig aan de eethoektafel zitten en praten.
Er is altijd wel wat om over te praten en dat verveelt ons nooit.
Marij gaat naar boven om te poetsen en ik aan de slag met de voorbereidingen voor onze kerstcruise.
We hebben in Excel een bestand dat we “Vakantiespullen” hebben genoemd. Dat was in de aanvang een klein bestand, toen we nog met de tent op vakantie gingen. Toen al hadden we een lijstje van wat allemaal mee moest wilden we niet op de camping wat missen. In de loop van de jaren is daar heel veel meer op komen te staan. We hebben 136 regels en noem maar op, je vindt het in die lijst terug van pleisters tot waterschoenen. Voor elke vakantie lopen we samen die lijst door en dan zet ik bij elke regel de “j” voor als het mee moet of een “n” als we dit niet nodig hebben. Dan ga ik sorteren en print het vakantielijstje voor deze reis.
Marij controleert uiteraard wat ik heb gedaan, als ze klaar is met boven poetsen, en dan pas print ik de lijst van mee te nemen kleren en spullen voor de cruise uit.
Nu we toch samen aan de laptop zitten, gaan we meteen aan de slag met ons huishoudboekje. Doen we regelmatig en hierdoor kennen we geen negatieve financiële verassingen.
Wij vinden het fijn om een goed zicht te hebben en te houden op onze maandelijkse uitgaven.
Hierdoor weten we steeds wat we te besteden hebben en kunnen we grotere uitgaven op tijd inplannen, want daar leggen we maandelijks geld voor opzij.
Ik weet dat sommige mensen het gek vinden dat we dit met twee inkomens nodig vinden, maar we leven zo wel zonder zorgen en dat telt!
Zo, we kunnen gaan douchen en dat is heerlijk.
Na het douchen gaan we beginnen met het eten. Ik maak zuurkoolstamppot met rookworst, lekker.
Marij schilt de aardappelen en dan doe ik de rest.
Het eten is heerlijk.
Zijn op tijd klaar voor de Formule 1. We zien een leuke race waarin veel gebeurt. Verrassend is de 3e plaats die Max Verstappen weer weet te behalen, geweldig.
Nog afwassen en dan doen we niets meer.
Kijken samen naar een spannende opgenomen aflevering van Tatort.
Als dat is afgelopen, ga ik voor elk drie knäckebröd smeren en maak een pot thee.
Opeten doen we dit zittend op de bank en kijken naar een andere aflevering van Tatort.
Als Boer Zoekt Vrouw begint, ga ik achter de laptop zitten. Moet nog veel doen, niet alleen het opschonen van de foto’s, maar ook alles klaar gaan zetten voor de nieuwe website. Natuurlijk heb ik daar de opgeschoonde foto’s bij nodig, maar ik mis een goed werkende structuur in mijn website en die ga ik maken. Nee, niet in de website, maar als Mappenstructuur op de laptop. Ik kan hierin straks de foto’s en teksten zetten en die vervolgens gaan kopiëren naar mijn website. Een megaklus, dat klopt, maar wel leuk. Zo heb ik ook altijd een back up van wat op mijn website staat.
De hoofdstructuur en de belangrijkste submappen heb ik klaar als ik bij Marij op de bank ga zitten om te kijken naar het nieuwe programma van de Postcodeloterij.
Als dat is afgelopen, gaan we naar bed en gaan slapen.

Zaterdag 24 november 2018 – Bloggen, poetsen en visite.

Opstaan en zien dat het regent, dat is geen goed begin van een nieuwe dag.
We zijn beide geen mensen die regen geweldig vinden, maar de heb je wel.
Op het CBS hadden we vroeger zo’n collega uit de Randstad. Die genoot alleen maar op die sombere regendagen en baalde op de zonnedagen.
Och ja, ieder het zijne.
We gaan ontbijten en met de kranten erbij, Giel heeft het LD al in de bus gegooid, zijn we niet zo snel klaar.
Hoeft ook niet want we hebben geen afspraken vandaag.
Na het ontbijt gaat Marij beneden poetsen en ik ga bloggen.
Natuurlijk is er een cappuccino als we klaar zijn.
Is toch altijd weer fijn, samen zitten aan de eethoektafel gezellig keuvelend met een cappuccino erbij.
We zien in de tuin de vogels aan en afvliegen. We hebben er meesbollen hangen en vogelpindakaas in een potje in een huisje.
Ook de bonte spechten laten zich weer zien, mooi.
Zo, nu kunnen we gaan douchen, lekker.
De morgen vliegt om, niet gek als je laat bent opgestaan.
We hebben nog geen trek en gaan op de bank zitten en kijken naar een spannende actiefilm.
Als er gebeld wordt, levert de Pakketpost een grote doos af met een bos bloemen erin. Die zijn niet voor ons, maar voor Jo.
Ik laat hem weten dat de bank een bos bloemen heeft bezorgd. Hij Appt terug, kreeg gisteren ook al een bos van de projectontwikkelaar omdat de koop van het nog te bouwen huis nu rond is. Hij gaat morgen met zijn camper naar Zuid Spanje en wil die bos die hij nog heeft liggen ook wel aan ons kwijt.
Omdat het regent stel ik voor dat ik hem tegen half vijf ophaal en dat hij met ons mee eet. Dat vindt hij een prima voorstel.
Wij gaan door met het kijken naar de films dan nog een tweede erachteraan.
Om tien over vier trek ik schoenen en een regenjack aan en stap in de Croma.
Jo staat al klaar bij zijn camper, sluit af en stapt in.
Marij krijgt die mooie bos van hem als we weer thuis zijn.
Ik ga het eten opwarmen, de nasi, de boontjes, de varkenshaasstukjes in satésaus en de kipfilet in zoutzure saus.
Klopt, ik had gisteren weer eens veel te veel eten gemaakt.
Als het eten warm is, schep ik voor iedereen op en dan zijn alle pannen leeg, mooi.
Of Jo het eten smaakt weet ik niet, maar hij heeft zijn bord razendsnel leeggegeten.
We hebben nog pudding met slagroom en dat gaat er bij hem ook snel in.
Na het eten blijft hij nog kort napraten terwijl Marij de afwas doet.
Als Marij klaar is breng ik hem terug naar de camper die op de camperplaats aan de Tunnelweg staat.
Wens hem voor morgen een goede reis naar Spanje en ga weer naar huis.
Ook de rest van de avond kijken we naar films en gaan dan naar bed.

Vrijdag 23 november 2018 – Bloggen, boodschappen, koken en visite.

Altijd fijn, wakker worden zonder dat we meteen moeten opstaan.
Heerlijk om te blijven liggen, te luisteren naar de geluiden die van buiten naar binnen komen.
Lotje en Noortje komen al kijken, die vinden het te lang duren, die willen naar beneden.
Ok, staan we op en gaan met ze naar beneden.
Ik geef ze eten en dan dekken we de tafel. Vandaag knäckebröd en geen broodjes of boterhammen, ook lekker.
Gezellig en lekker om zo de dag te beginnen.
Natuurlijk hebben we de krant erbij en dus zeggen we niet veel.
Na het ontbijt gaan we douchen en dan naar de Lidl.
Redelijk druk is het op de parkeerplaats en in de winkel.
Voor mij onbegrijpelijk dat een winkelende moeder haar kind, zittend in de winkelwagen, gewoon midden op een pad laat staan. Ze is in geen velden of wegen te bekennen. Marij schuift de winkelwagen met kind aan de kant zodat we langs kunne. Als je dan het gezicht van dat kind ziet, dan begrijp ik helemaal niet wat dit voor moeders zijn. Zal wel meer aandacht voor haar gsm hebben dan voor haar kind.
Blij dat we aan de kassa staan, er zijn me teveel van dit soort mensen in de winkel.
Nog naar AH waar het gelukkig niet zo druk is en ook geen mensen met hinderlijk gedrag rondlopen.
Staan snel bij de kassa waar een leuke jonge knul ons snel en klantvriendelijk helpt. Ja, zo kan het ook aan de kassa!
Weer thuis ruimen we alles op en gaan lunchen.
Na de lunch begin ik koken. Phil en Wiel komen vanavond eten en ik wil een Indische maaltijd op tafel zetten.
Soep hoef ik niet te maken, we hebben twee pakken Chinese tomaten/groentesoep en die doe ik in de soepketel.
Ga de bonen klaarmaken met wat olie, ketjap, sambal, knoflook en suiker.
Als dat staat te garen ga ik de kipfilet aanbraden, daar gaat straks een zoet/zure saus overheen.
Snij ook nog een varkenshaas in schijfjes die ik ook ga braden in olie, ketjap en sambal, daar gaat straks satésaus overheen.
Tussendoor moet ik wel gaan zitten, dat wil mijn rug graag en dan doe ik dat ook.
Tot slot maak ik de nasi. Begin met het braden van blokjes kipfilet, daar komt dan de nasigroente bij en tot slot de gekookte rijst.
Tegen half vijf ben ik klaar en bekaf.
Ga bij Marij op de bak zitten, kijken samen naar Bares für Rares.
Phil en Wiel zijn er kort na half zes. Voel me dan weer heerlijk uitgerust.
Natuurlijk praten we elkaar bij en willen ze alles weten van mijn rugklachten en van de mogelijke operatie. Ik heb er al twee achter de rug en weet dus van de hoed en de rand.
De eerste operatie, nu meer dan 35 jaar geleden was een heftige en bijna traumatische ervaring door de narcose.
De tweede, een paar jaar terug in Genk was heel anders, dankzij de nieuwe narcose- en operatietechnieken. Je bent namelijk zo weer wakker na de operatie en na drie dagen alweer thuis. Dus kijk ik niet op tegen wat me mogelijk weer te wachten staat want dan ben ik ook van de pijn verlost!
Ik ga de soep en de andere gerechten opwarmen.
Phil, een groot liefhebber van soep, vindt de soep uit de pakken ook lekker, gelukkig. Meestal maak ik ze zelf, maar nu hebben we die zakken bij AH gekocht omdat we zo’n tegoed hadden van de Postcodeloterij en daar kun je maar een beperkt soort producten mee kopen, vandaar die pakken soep.
Voor het opdienen van de overige gerechten neem ik de tijd, zo moet dat ook bij een diner, haha.
Doe de verschillende gerechten in kommen en zet die op de rechauds zodat ze warm blijven.
Er wordt goed gegeten en ik ben blij te horen dat het eten heel goed smaakt.
Ja, welke kok wil dat niet horen?
Ik ben er blij mee. Heb mijn best gedaan en dan zijn tevreden eters een groot compliment.
We zetten alles in de keuken en zitten weer, met een drankje erbij, gezellig na te tafelen.
Marij en Wiel willen na het toetje nog een cappuccino. Ok, ga ik die maken.
Phil en Wiel bieden aan om te helpen met de afwas, maar dat hoeft niet, is gezellig zo en dat fijne hiervan willen we niet met een afwas doorbreken.
Tot kwart voor elf zitten we te praten en te lachen. Geweldig om Phil te horen vertellen over haar werk. Ze doet dat met zoveel humor en mimiek dat we het soms gewoon voor ons zien. Ook Marij kan er wat van en ja, dan vliegt de tijd.
Als we ze uitzwaaien kijken we terug op een hele gezellige ontspannende avond met fijne vrienden.
We laten de boel de boel en gaan naar bed. Beide vinden we het mooi geweest, opruimen en afwassen is iets voor morgenvroeg als we uitgerust zijn.
Marij gaat meteen slapen en ik kijk nog naar een aflevering van The Flying Doctors en ga dan pas slapen.

Donderdag 22 november 2018 – Bloggen, afwassen, opschonen fotoarchief en luieren.

Je hebt van die morgens die je zou willen overslaan, deze is er een van.
Gewoon een slechte nacht achter de rug en dat kan gebeuren als de rug niet meewerkt.
Opstaan, douchen en dan de normale ochtenddingetjes doen en zorgen dat Marij op tijd naar haar werk kan.
Dat lukt en dus ga ik bloggen als ze is vertrokken.
Na het bloggen ga ik als eerste de krant lezen en wat me opvalt, is dat artikel over dat eiland bij India. Hier woont nog een stam helemaal afgesloten van de buitenwereld, die ook niemand toelaat. Wie aan land gaat wordt gedood met speren. Niet te geloven dat zoiets in onze tijd nog bestaat.
Ga afwassen en als ik klaar ben beneden stofzuigen.
Zo, de huishoudelijke klusjes zijn gedaan, ik kan met wat fruit uitrusten.
Ga weer verder met mijn foto’s. Nee, ik ben nog lang niet klaar, dit is een project van weken.
Ben bezig met bewerkingen als de bel gaat.
Jo is er, hij komt weer zijn post halen. Hij is met de fiets en ja dat is koud.
Hij is er net als ik word gebeld door het afsprakenbureau van het Zuyderland, als ik wil kan ik al op de 19e december terecht bij de neurochirurg.
Mooi, maar dan zitten we al op Mein Schiff 6 in het Caribisch gebied.
Geen probleem, vinden snel een datum begin januari.
Jo vertelt nog over de laatste ontwikkelingen rond zijn nog te bouwen huis en dan vertrekt hij weer.
Ik ga door met de foto’s.
Tegen twaalf uur ga ik lunchen, op de bank en met een film erbij.
Na de lunch ga ik nog tot drie uur door met de foto’s en dan vind ik het mooi geweest.
Giel komt nog even binnenwippen om te informeren naar het gesprek met de neuroloog van gisteren.
Ik kijk tv tot Marij thuis komt.
Maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Klopt, ik heb niet zoveel te vertellen en luister vooral naar Marij.
Tegen half zes zet ik een pizza in de oven, lekker.
Nog afwassen na het eten en dan kijken we tv to we naar bed gaan.

Woensdag 21 november 2018 – Heerlen, bloggen, afwassen, koffie-uurtje, poetsen, opschonen fotoarchief en naar het Zuyderland.

Helaas vanmorgen is het wakker worden met pijn.
Zo gaat dat als je een ouder en haast versleten lijf hebt, haha.
Onder de douche zorgt het hete water ervoor dat de rugspieren zich ontspannen en dus is er minder pijn, fijn.
Het lopen en stilstaan is nog steeds kl…. , maar ja, ik moet wel de trap af en de keuken in, niet alleen Marij moet worden verzorgd, ook onze twee lieve huisgenootjes.
Ze krijgen weer tonijn en dan is het schitterend om te zien hoe ze genieten van hun ontbijt.
Dan is ons ontbijt en de lunch voor Marij aan de beurt.
Ben blij als ik daar mee klaar ben en aan de eethoektafel kan gaan zitten om samen met Marij te ontbijten.
Doet me goed om te zien hoe mooi mijn jonge vrouwtje eruit ziet, een fijn gevoel krijg ik als ik naar haar kijk.
Na het ontbijt breng ik Marij in de Croma naar het CBS want ze gaat vanmiddag mee naar de neuroloog in het Zuyderland.
Het is rustig op de weg en dat rijdt fijn. Onderweg zitten we gezellig te keuvelen over van alles en nog wat, gezellig.
Zet Marij af en rij weer terug naar huis.
Weer thuis ga ik meteen bloggen en dan is het alweer tijd voor ons koffie-uurtje.
Ga na het lezen van de krant meteen afwassen, hou niet van een onopgeruimde keuken als iemand komt.
Giel is er rond half tien. Ik maak voor hem een koffie met een beetje melk en voor mij een cappuccino.
Hoor Giel graag vertellen over zijn kinderen en kleinkinderen. Hij kan er helemaal vol van zijn en dat is niet gek.
Dat zijn van die momenten dat ik wel een steekje jaloezie voel. Wie wil dat nou niet, vader en opa zijn en samen nuttige en gezellige dingen doen met je kinderen en kleinkinderen.
Ik in elk geval wel, maar helaas hebben mijn kinderen mij en ook Marij buitengesloten. Dat doet altijd nog pijn, maar ik heb ermee leren leven.
Gelukkig zijn er andere mensen die ons beide veel aandacht en liefde geven en dat maakt heel veel goed.
Natuurlijk praten we ook over de politiek en het sluiten van de ziekenhuizen elders in het land.
Vooral dat laatste raakt ons beide. Je zult er maar wonen en in behandeling zijn of acute zorg nodig hebben, dan sta je toch maar vreselijk in de kou.
Wordt de hoogste tijd dat de politiek de marktwerking in de zorg een halt toe gaat roepen, want dit gaat mensenlevens kosten!!!
Als Giel naar huis is, ga ik de sokkel in de woonkamer schuren. Gisteren heb ik de randen geplamuurd.
Is niet veel werk en dus kan ik al snel daarna beneden gaan stofzuigen.
De morgen rent zo door de tijd heen, het is alweer lunchtijd.
Lunchen doe ik op de bank met een spannende film erbij.
Ga daarna weer aan de slag met het opschonen van mijn digitale fotoarchief. Wat leuk die oude foto’s die ik tegenkom.
Om half drie ga ik me omkleden, geef de katten nog wat te eten en stap in de Croma.
Ben kort na drie uur in Heerlen bij het CBS. Marij staat al buiten en stapt in en dus kan ik meteen door naar het Zuyderland.
Daar is het zoeken naar een parkeerplaats. Die vind ik uiteindelijk op de hoogste etage, op het dak van de parkeergarage.
We gaan naar binnen en ja, we hebben nog een half uur en dus gaan we bij het Wevertje zitten en haal ik twee cappuccino’s.
Wel duur en in bekers, maar wel lekker.
Twintig voor vier zitten we in de wachtkamer bij de neuroloog en geloof het of niet, maar precies om kwart voor vier, het afgesproken tijdstip, gaat de deur open en worden we naar binnen geroepen. De neuroloog komt meteen ter zake, laat de scan zien en dan is het meteen duidelijk ik heb weer eens een flinke hernia, maar nu hoger in de rug. Hij legt uit dat de pijn die ik heb, bij deze hernia past en dat is echt nieuwe voor me. Ik heb namelijk geen moment de pijn die ik dag en nacht heb geassocieerd met een hernia, die pijn was en is me vreemd. Goed om nu te horen dat de uitstraling van de pijn afhangt van de plek van de hernia in de rug, weer wat geleerd.
Moet zeggen dat deze neuroloog een verademing is vergeleken met die ik hier vroeger heb ontmoet. Toen ben ik naar Genk “gevlucht” voor een behandeling en operatie.
Nu lijkt me dat niet nodig want deze specialist luistert en legt alles heel goed uit, heel fijn.
Hij geeft door dat ik een afspraak ga krijgen met de neurochirurg voor een operatie.
Met een goed gevoel gaan we de deur uit. We weten wat ik mankeer en deze neuroloog is een fijne arts!
Onderweg naar huis praten we beide nog over alles wat we gezien en gehoord hebben. Kan gevolgen hebben voor een van de reizen die we al geboekt hebben.
Dat zien we wel, meestal gaat het niet zo snel, wordt morgen gebeld voor een afspraak met de neurochirurg.
We gaan nog naar AH voor wat fruit en pas daarna naar huis.
Weer thuis drinken we een cappuccino en dan stappen we in de cabrio, gaan naar het Griekse restaurant Odessa in Übach Palenberg, een ritje van ruim een kwartier.
Het is er al redelijk druk als we om zes uur aankomen.
Bestellen eten en drinken en praten en praten.
Als het eten komt zijn we stil en genieten van wat ons is voorgezet, lekker.
Na het eten gaan we naar huis en dan kijken we naar het nieuws en aansluitend naar Het Perfecte Plaatje. Echt iets voor ons beide want we fotograferen zelf ook hele graag.
Omdat Marij moe is, gaan we naar bed als het is afgelopen.
In bed kijken we samen nog kort na het nieuws en dan gaat Marij slapen.
Ik kijk nog, ja precies, nog naar een aflevering van The Flying Doctors en ga dan ook slapen.

Dinsdag 20 november 2018 – Bloggen, afwassen, koffie-uurtje, poetsen en opschonen fotoarchief.

Een redelijk goed begin van de dag, als ik zonder pijn wakker word.
Zulke morgens wil ik wel elke dag, haha.
Douchen en dan geef ik de katten hun ontbijt, ze zitten er al op te wachten.
Ja, ze hebben zo hun maniertje en miauwtjes om me te laten weten wat ze willen. Beide gaan naast de lege voerbakjes zitten als ze honger hebben. Lotje komt ook vaak naar me toe, kijkt me aan, ziet dat ik naar haar kijk en loopt dan naar de keuken of naar de achterdeur en ja, dan weet ik genoeg. Je mag wel zeggen dat ik goed afgericht ben, haha.
Na het ontbijt zwaai ik Marij uit op de oprit en ga bloggen.
Is toch elke morgen weer leuk om te doen, dat bloggen en ook goede geheugentraining, niet verkeerd op mijn leeftijd.
Ga de VK lezen en ja, daar staan weer een paar interessante artikelen in.
Dan afwassen en dan is het tijd voor ons koffie-uurtje.
Om half tien ga ik naar Giel. Het is koud dus trek ik een regenjack aan over mijn vest.
Ga wel op de slippers, maar dat is niet zo’n beste keus, is koud aan de voeten.
Giel maak twee koppen koffie en dan zitten we ruim een uur gezellig te praten. Vanmorgen vooral over de politiek en dat komt door de geldstroom die voor de Parkstad en voor een wijk van Kerkrade is geopend door de Minister van Binnenlandse Zaken. Mij zal echt benieuwen of de bestuurders, en dat zijn toch in de eerste plaats de wethouders van de Parkstad, deze uitdaging aankunnen. Willen ze succes hebben en goede plannen aanreiken voor het besteden van al die miljoenen, dan moeten ze hun heilige huisjes thuis laten en met open mind samen op zoek gaan naar nieuwe structuren voor de ambtelijke samenwerking.
Eerlijk gezegd, ik zie ze dat niet doen. Om twee redenen, ze hebben er het niveau niet voor en ze zitten te vast in hun heilige huisjes omdat hun topambtenaren niet gaan meedenken, die zijn te bang voor hun baantje.
Maar goed, het voordeel van de twijfel mag ik ze wel geven, meer ook niet.
Ik ga na het koffie-uurtje weer naar huis en ga meteen beginnen met stofzuigen, eerst beneden en dan de rest van het huis.
Een redelijke zware klus voor een oudje, maar ons huisje ziet er wel netjes uit als ik klaar ben.
De tijd vliegt en dus is het weer tijd om te gaan lunchen. Doe ik weer op de bank en kijkend naar een spannende film.
Na de lunch ga ik weer verder met het opschonen van mijn digitale fotoarchief.
Daar ben ik mee bezig tot na vier uur, dan vind ik het mooi geweest. Nee, ik ben nog lang niet klaar, ben nog niet op de helft!
Ga wat tv kijken tot Marij thuis komt en schil de aardappelen.
Die is laat vandaag, ze is om vier uur nog naar een jubileumreceptie geweest van een collega.
Omdat het al half zes geweest is, begin ik meteen met het eten. Maak friet met een kroket.
Ik heb geen zin in afwassen, doe ik morgenvroeg wel.
Gaan met een cappuccino op de bank zitten en kijken de rest van de avond naar Bares für Rares en een spannende Franse thriller.
Pas tegen elf uur gaan we naar bed.

Maandag 19 november 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, opschonen fotoarchief, de KKS, AH en Duitsland - Nederland.

Vanmorgen voelt het opstaan goed en ja, dan hoop ik dat dit blijft.
Douchen en dan zorgen dat Marij op tijd naar haar werk kan.
Lotje en Noortje hebben geen trek in ontbijten, die hebben vanmorgen al vroeg in het trappenhuis zitten braken. Ze hebben gisteravond van die dunne grastakjes gegeten die bij de bloemen in de vaas staan. Katten doen dat, eten gras en dat is meestal om de haarballen uit de maag te braken.
Niet smakelijk, maar gelukkig doen ze het beide altijd op een plek waar het gemakkelijk op te ruimen is.
Schiet me te binnen dat het braaksel van een kat voor menige hond en warme hap is.
Geloof je niet.
We hebben het zelf gezien bij vrienden die zowel honden als katten hadden.
Klopt, er zijn fraaiere onderwerpen zo vroeg in de morgen, haha.
Marij kan in elk geval op tijd naar haar werk, mooi.
Ik ga bloggen en aansluitend lees ik de VK.
Waar ik me steeds meer aan erger is het optreden van de tegenstanders van Zwarte Piet. Ze roepen zoveel onrust en zelfs geweld op, dat ik me echt afvraag waar die mensen mee bezig zijn.
Zie ik filmpjes op tv en op het internet van de intocht van Sinterklaas van overal vandaan en nergens zie je rotzooi rond de aanwezigheid van Zwarte Piet, zoals we hier nu al een paar jaar over ons heen moeten laten gaan.
Welk kind is bezig met racisme?
Ik ken er geen!
Waarom dan al die toestanden????
Ga alles klaarzetten voor ons koffie-uurtje. Nee, is niet veel werk, maar wel fijn als de koffie meteen gezet kan worden als Giel eraan komt.
Om half tien is hij er.
Een uurtje zitten we weer gezellig te praten over tal van onderwerpen.
Niet alles waarover we praten vermeld ik in mijn blog. Logisch toch, je zet toch ook niet alles in de krant.
Sommige onderwerpen zijn gewoon privé en dat moet ook zo blijven wil het koffie-uurtje voortbestaanrecht hebben!
Maar politiek, zorg en geloof zijn toch de hoofdonderwerpen waar we nooit over uitgepraat raken, denk ik.
Vanmorgen een goed gesprek over de zin van het leven en dat zijn de fijne momenten in ons koffie-uurtje, het gefilosofeer over een onderwerp.
Als Giel weer naar huis gaat, ga ik verder met het opschonen van ons fotoarchief.
Tot half twaalf ben ik ermee bezig, dan heb ik weer een hoofdmap klaar, namelijk Uitstapjes in Nederland.
Weet je, het is monnikenwerk, maar het zien van vooral de oude foto’s maken dit werk toch weer tot iets leuks.
Ga, de spullen voor de KKS klaarzetten en dan ga ik lunchen, natuurlijk met een spannende film erbij.
Om kwart voor twee ga ik naar de school.
Er zijn maar weinig kinderen op het schoolplein. Niet gek, er waait een harde koudewind.
Ik heb vier kinderen in de groep, de overige drie hebben weer elders opdrachten.
Dit zijn rustige kinderen die ook wat willen leren en dat is heel fijn.
Zo’n workshopuurtje vliegt dan om.
Kort na drie uur laat ik ze alles opruimen en dan gaan we naar huis.
Ik ga niet rechtstreeks, maar via AH naar huis.
Ga voor de aanbiedingen en wat fruit.
Het is niet druk in de winkel, mooi, sta snel weer bij de kassa. Betalen en naar huis.
Ruim alles op en ga lekker lui op de bank liggen tot Marij thuiskomt.
Maak twee cappuccino en dan praten we elkaar bij.
Altijd weer een fijn moment van de dag.
Om half zes ga ik het eten maken. Warm de goulash op en kook pasta.
Een heerlijke combinatie.
Omdat we beide geen zin hebben in afwassen, laten we die staan, doe ik morgenvroeg wel.
We kijken naar Bares für Rares totdat het Nederlands elftal gaat spelen tegen de Duitsers.
Wat speelt het Nederlands elftal voor de rust futloos. Ze verliezen vrijwel elk duel en staan al binnen 10 minuten met 1-0 achter.
Als niet lang daarna in de twintigste minuut ook nog 0-2 gescoord wordt, ben ik bang dat we een afgang gaan beleven.
Gelukkig gaan ze na deze treffer wat meer de wedstrijd controleren, maar toch weten de Duitsers zeer gevaarlijk te blijven.
Na de rust is er een wat sterker spelend Nederlands elftal, maar het sprankelende en flitsende voetbal dat ze lieten zien tegen Frankrijk blijf ik missen.
Pas in de 85e minuut weet Oranje een mooie tegengoal te scoren en kijk, ze krijgen vleugels. Weten zelfs in de blessuretijd de gelijkmaker te scoren.
Geweldig dat ze dit gelukt is. Natuurlijk verdienden de Duitsers het om te winnen, maar ik ben toch heel blij met het gelijkspel!
Wij gaan met een goed gevoel naar bed.
Marij gaat weer meteen slapen en ik kijk eerst nog naar een aflevering van The Flying Doctors voordat ik ook ga slapen.


Zondag 18 november 2018 – Bloggen, poetsen, douchen, pannenkoeken bakken, op visite en updaten fotoarchief.

Weer heerlijk uitgeslapen staan we tegen half negen op.
Gaan op ons gemak ontbijten en overleggen ook wat we vanmorgen allemaal gaan doen.
Daar zijn we snel uit en dus ga ik na het ontbijt bloggen en begint Marij beneden met poetsen.
Dan is er natuurlijk, als we klaar zijn, een cappuccino die we opdrinken aan de eethoek. We praten en kijken naar buiten, genieten.
Boven gaan we samen poetsen, Marij stoft af en maakt de badkamer schoon en ik stofzuig alle vertrekken en het trappenhuis.
Gaat goed en snel als je dit samen doet. Klopt we zijn na al die jaren ook een goed op elkaar ingewerkt stel, haha.
Douchen en dan is het alweer tijd om te gaan lunchen.
Ik heb nog pannenkoekenbeslag en dus maak ik dat op, lekker.
Nog afwassen en dan gaan we samen op de bank zitten met een cappuccino en kijken naar de voetbalwedstrijd MVV - Roda JC.
Wat een verschil, ik zie elf gemotiveerde Maastrichtenaren die dan ook vrijwel elk duel in de lucht of op de grond winnen. De elf van Roda JC stralen niets uit, jammer.
Terecht dat ze verliezen!
We kijken nog tot vier uur naar een film.
Als die is afgelopen geven we de katten te eten en stappen in de cabrio, rijden naar Sittard, gaan naar Sjaak en Marianne.
Marij rijdt over de Buitenring en bij Brunssum gaan we door met die te vervolgen en kijk waar we uitkomen, bij de afslag naar de provinciale weg over de Windraak naar Sittard.
Vreemd, dit is voor ons de eerste keer en dan is het best spannend om te ontdekken waar je uitkomt.
We zijn binnen een kwartier bij Sjaak en Marianne en dat was vroeger, toen moesten we door het centrum van Brunssum, een half uur.
Het is lekker warm bij hun binnen, fijn. Ze zitten voor de tv en kijken naar een documentaire over een streek in Spanje, mooi.
Natuurlijk praten we elkaar bij en dan gaat Marianne het eten opwarmen.
We beginnen met een heerlijke kippensoep en daarna is er Knien in ’t zoer met gekookte aardappelen en warme groentes, heerlijk.
Tot slot nog pudding met slagroom.
Ja, Marianne weet hoe ze gasten moet verwennen met eten.
Tot half negen zitten we nog gezellig na te tafelen en dan wil ik naar huis, ben moe.
Begrijpen ze en dus nemen we afscheid, geven Marianne nog eens complimenten voor het heerlijke eten en dan rijdt Marij ons weer over de Buitenring naar huis.
Weer thuis gaat Marij Boer Zoekt Vrouw kijken. Niks voor mij en dus ga ik weer verder met het opschonen/updaten van ons digitale fotoarchief.
Kom toch vaak verkeerd gearchiveerde foto’s tegen en die gaan natuurlijk naar de goede plek.
Heb ook veel foto’s in verschillende formaten. Dat was bij de oude website nodig, toen moest ik elke foto die ik wilde uploaden in een kleiner formaat omzetten en opslaan.
Al die aangepaste foto’s kan ik nu weggooien en dat doe ik dan ook.
Om half elf is Marij klaar met Boer Zoekt Vrouw en gaan we naar bed.
Marij gaat weer meteen slapen en ik kijk naar een documentaire over de 2e WO en ga pas tegen twaalf uur slapen.

Zaterdag 17 november 2018 – Bloggen, pannenkoeken bakken, updaten fotoarchief en tv-kijken.

Opstaan na een fijne nacht rust, dat is wat iedereen zich wenst, ik ook.
Vanmorgen is dit het geval en dus lig ik nog effe na te genieten.
Niet te lang want Marij heeft al om half negen een afspraak met Miriam de schoonheidspecialiste.
Dus douchen en dan ontbijten.
Nee, hoeft niet gehaast, we zijn op tijd opgestaan.
Marij vertrekt na het ontbijt en ik ga bloggen.
Aansluitend ga ik de VK en het LD lezen, die laatste ligt ook al vroeg in de bus.
Gooi de VK, als ik die gelezen heb, met de zaterdagbijlagen bij Giel in de bus.
Ben nog het LD aan het lezen als ik een Appje van Marij krijg, of ik naar de garage wil komen.
Ik kijk en ja, daar staat ze in onze garage met de garagepoort open.
Het eerste wat ik denk is: “Shit, die garagepoort wil niet meer sluiten!”.
Dus snel naar buiten, maar het is voor iets heel anders dat ik naar buiten moet.
Buurman Hans is met de winterbanden bezig en wil graag weten hoe die erop gelegd moeten worden.
Ik weet dat ook niet, maar kijkend naar het profiel durf ik wel te zeggen hoe ik het zou doen.
Hans gaat het op internet opzoeken voordat hij begint aan het wisselen van zijn banden.
Wij gaan naar binnen en dan maak ik twee cappuccino’s.
Marij praat me bij en dan gaat ze zich omkleden.
Omdat we beide nergens zin in hebben zet ik een spannende film op, die we samen kijken.
Als de film is afgelopen ga ik pannenkoeken bakken, Marij is er gek op.
Fijn om haar zo te zien smullen.
Als we klaar zijn met eten, gaan we op de bank zitten, kijken samen naar een film, ook spannend.
Omdat ik aansluitend nog wat anders wil doen ga ik weer verder met het updaten van mijn fotoarchief.
Pas vroeg in de avond kan ik Marij vertellen dat nu ook de wandelfoto’s klaar zijn.
Ik maak nog voor elk een broodje met beleg klaar en dan gaan we verder met weer een film kijken.
Tegen tien uur is die afgelopen en gaan we naar bed.
Lotje en Noortje liggen als eerste op het dekbed, leuk.
Voor mij is het dan altijd niet zo eenvoudig om in bed te komen, maar het lukt wel zonder dat die twee hoeven op te staan, haha.
Marij gaat slapen en ik kijk nog naar een aflevering van The Flying Doctors en ga dan ook slapen.

Vrijdag 16 november 2018 – Bloggen, poetsen, boodschappen en Büt in de Buun.

Fijn om nog eens wakker te worden, gewoon zonder wekkerradio en zonder pijn.
Maar ja, lang duurt het wegblijven van de pijn niet, maar ik geniet ervan, hoe kort het ook is.
We staan op en gaan ontbijten.
Fijn zo’n vrije dag, dan is er heel veel tijd voor ons ontbijt en die tijd gebruiken we dan ook. Staan pas op als de VK helemaal gelezen is.
Ik ga bloggen en Marij ruimt de tafel af en gaat beneden poetsen.
Natuurlijk maak ik twee cappuccino’s als we beide klaar zijn.
Nee, we hebben vandaag geen druk programma en dus hebben we het erover hoe we de dag gaan invullen.
Als eerste maar eens gaan douchen.
Dan met de Croma naar de Lidl.
Het is er niet druk en vandaag hebben we ook vrijwel geen last van die treuzelende oudjes, haha.
Door naar de Action.
Hoeven niet veel en staan snel weer bij de kassa, mooi.
Nog naar AH en ook hier hoeven we niet veel.
We zetten de Croma voor en gaan als eerste de boodschappen opruimen.
Ik zet daarna de oven aan, dek de tafel en dan kunnen we lunchen.
Hebben beide niet veel zin om wat anders te doen en dus gaan we met een cappuccino op de bank zitten en kijken naar een spannende film.
Ja, ook dit is een gezellige manier om een vrije middag in te vullen als je beide niet zo mobiel bent.
Tegen vijf uur zet ik een pizza in de oven.
Dan nog samen afwassen als de pizza op is en dan kunnen we ons klaarmaken voor de buutereedners.
Om kwart zeven stappen we in de Croma, rijden naar het theater De Buun bij Rolduc en dan is het zoeken naar een parkeerplaats.
Een straat verder vinden we die, mooi.
We zijn nog te vroeg, de zaal gaat pas om zeven uur open en de hal staat al helemaal vol, dus wachten we buiten.
De rij achter ons wordt alsmaar langer, fijn als de zaal open gaat en we naar binnen kunnen.
We zijn mooi op tijd voor een prima plek en nemen met z'n twee zes stoelen “in beslag” want Wil en Wilma komen met nog twee kennissen uit Holtum.
De zaal loopt vol en ook onze tafel, mooi.
Om acht uur begint het met de Piloot, een geweldige buut van Jan Gereadts.
Dan Ger Frenken als Meteropnemer, ook mooi, maar geen topper deze keer.
Als laatste voor de pauze, Theo Nellen als Clochard, ook mooi.

n de pauze speelt een band carnavalsliedjes en de zaal zingt mee, geweldig.

We zien ook wat bekenden, zoals Jessie de vriendin van Giel en René een oude klasgenoot van de MULO.
Ja, de sfeer is geweldig, de mensen komen om zich te amuseren en dat doen ze ook. Overwegend ouderen in de zaal en die kunnen alles meezingen!
Na de pauze is de buun vrij voor Peter Vaassen als de Asociale, een top van een buut. Hij sleept de zaal mee van het ene in het andere lachsalvo, geweldig.
Dan komt Jack Vinders als Sjonnie d’r Postbül, de wat simpele postbode. Schitterend stukje cabaret wat zeer goed past in deze avond, we genieten.
De avond wordt afgesloten door Frank Schrijen als de Zatlap. Dat doet hij fantastisch en de manier waarop hij de zaal deel laat uitmaken van zijn buut is werkelijk top.
Ja, ik mag wel zeggen dat de organisatoren een dik compliment verdienen met deze avond.
We praten nog wat na en dan gaan we naar huis.
Lotje wil nog kort naar buiten en dat mag.
Als ze weer binnen is, gaan we naar bed. Marij gaat meteen slapen.
Ik kijk nog naar een samenvatting van Nederland-Frankrijk en ga dan ook slapen.

Donderdag 15 november 2018 – Bloggen, updaten fotoarchief, koffie-uurtje en op visite.

Er is wat aan het veranderen in mijn rug. Wat weet ik niet, maar een tijdje terug had ik altijd fijne, bijna pijnloze nachten. Sinds kort word ik vaak wakker van de pijn.
Vreemd, benieuwd naar de uitleg van de scan van de neuroloog volgende week, hoop echt dat die duidelijkheid kan geven over de oorsprong van de pijn.
Onder de douche voel ik ook weer wat verlichting als ik de hete straal op mijn onderrug neer laat komen, wie weet gaat het langzaam de goede kant op.
Na het ontbijt loop ik met Marij naar de garage, leg de zak met plastic buiten en zwaai haar uit.
Ga bloggen en na het bloggen ga ik als eerste een afspraak inplannen voor de Croma, die moet voor de APK en een beurt.
Inloggen op de site van de garage en dan een datum en tijdstip kiezen, makkelijk zat, maar er is geen plaats meer in december, wel in de 1e week van januari. Prima, is nog net op tijd voor de APK.
Ga de VK en het LD, die krant heeft Giel al in de bus gegooid, lezen.
Natuurlijk gooi ik, als ik ze uit heb, de VK bij Giel in de bus zodat hij de vindt als hij weer thuis is.
Er is nog veel werk te doen in mijn fotoarchief en dus ga ik daar weer verder mee.
Weet je, heel vroeger nummerde ik altijd elke submap, dat was het gevolg van hoe het downloadprogramma vroeger de foto’s wilde gaan opbergen. Maar ergens, een paar jaar terug, ging Windows het weer anders doen, namelijk op datum downloaden in plaats van op onderwerp en nu zit ik dus met een archief met twee ingangen. Lastig, ga nu alles op datum zetten en dat moet handmatig gebeuren. Een hele klus want na de hoofdmap (= een onderwerp) volgen soms tientallen submappen en daaraan gekoppeld weer sub-submappen. Maar goed, als gepensioneerde heb ik gelukkig tijd genoeg hiervoor.
Waarom ik dit werk doe?
Simpel, ik wil een overzichtelijk en gemakkelijk toegankelijk fotoarchief. Dus de hoofdmap, bijvoorbeeld Foto’s, kent diverse submappen, zoals Wandelen, Fietsen, Familie en die hebben dan weer sub-submappen op datum, jaar-maand-dag. De oude sub-submappen staan deels op onderwerp op nummer en deels op datum en die moeten allemaal op datum worden gezet.
Begrijp je het nog?
Ik wel, gelukkig, anders werd het helemaal een zooitje, haha.
Tegen half twaalf ga ik mijn lunch klaarmaken en lunch weer met een spannende actiefilm erbij.
Giel is er om twee uur voor ons koffie-uurtje. Een tijdje zitten we gezellig koffie te drinken te praten en dan gaat Giel weer naar huis.
Ik ga nog wat opruimen.
Geef de fotoalbums een andere plaats nadat ik een boekenplank deels heb leeggehaald met oude boeken die van mij weg mogen.
Marij is om half vijf thuis. We drinken een cappuccino en dan praat Marij me bij. Ik heb niet zoveel te vertellen, dus luister ik aandachtig.
Vandaag is ze thuis gekomen met een mooie bos bloemen, gekregen van haar collega’s van een andere divisie. Die waren buiten het CBS aan het vergaderen en Marij had al hun telefoons doorgezet gekregen. Attent die bloemen.
Ik ga het eten maken, Warm de boerenkoolstamppot op en braad daar een kalkoenschnitzel bij, lekker.
Na het eten wassen we af, drinken nog een cappuccino en dan ga ik me omkleden.
We gaan naar Jo en Diny op Ubachsberg.
Marij rijdt ons in de cabrio snel en veilig erheen.
Ze hebben de open haard aan, gezellig en warm.
Tot elf uur zitten we gezellig te drinken en vooral te praten. Ja, dit bevalt me heel goed, lekker ontspanen en gezellig met de familie.
Weer thuis wil Lotje nog kort naar buiten. Dat mag, maar ze is snel weer binnen, is haar te koud.
We gaan naar boven, kijken samen nog naar het nieuws en dan gaat Marij slapen.
Uiteraard kijk ik daarna nog naar ene aflevering van The Flying Doctors en pas dan ga ik slapen.

Woensdag 14 november 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, stofzuigen, updaten fotoarchief en draaiboek voor een film.

Mag niet klagen als ik ’s morgens wakker wordt met goed te verdragen pijn.
Zo begint de dag toch wat rooskleuriger, ook al is het geen zomer, haha.
Je weet, ik hou van de zon omdat ze me optimistischer en vrolijker maakt dan het sombere herfstweer.
Douchen en dan is het weer zorgen dat Marij op tijd naar haar werk kan en dat lukt, zonder problemen. We zijn per slot va rekening geen amateurs op dit gebied, maar echte professionals, haha.
Ook de katten zitten klaar om te ontbijten en die krijgen uiteraard ook wat.
Zwaai Marij uit op de oprit en ga bloggen.
Na het bloggen ga ik de VK en het LD lezen. Het LD is al door Giel in de bus gegooid, die is vanmorgen als vroeg op pad.
Vandaag eens geen politiek, maar veel aandacht in de krant voor het drama van de failliete ziekenhuizen.
Als ik dat allemaal lees, dan is het voor mij onbegrijpelijk dat niet eerder is ingegrepen en dat niet gezorgd is voor continuïteit voor de patiënten en de artsen en verplegenden in opleiding. We hebben al grote problemen in de zorg en dan komt dit er erbij in een regio waar mensen nu verstoken zijn van snel bereikbare 1e hulpposten. Moet je je voorstellen, je hebt een acute opname nodig en dan moet je kilometers verder naar een ander ziekenhuis. Het kan gewoonweg je dood betekenen, omdat je niet op tijd geholpen kunt worden. Onbegrijpelijk dat de minister niet op tijd heeft ingegrepen.
Krijg om negen uur een Appje van Giel, hij is alweer thuis en heeft tijd voor ons koffie-uurtje.
Ok, doe ik dat en een half uurtje later ga ik met de VK onder de arm naar Giel.
We drinken koffie, praten over de commissievergadering van de Raad van Kerkrade en andere onderwerpen. Die zijn er genoeg, denk maar eens aan die man die na zijn scheiding naar de bijstand moet en dan te horen krijgt dat hij zijn Disneyverzameling moet gaan verkopen voordat hij in aanmerking komt voor bijstand.
Zet je dit af tegen het gemak waarmee asielzoekers geld krijgen, dan is het te triest voor woorden.
Weer zo’n voorbeeld waarom de mensen zich steeds meer afkeren van de politiek en het steunen van mensen in nood, elders in de wereld.
Ik ga na ons koffie-uurtje weer naar huis en ga stofzuigen van de zolder tot in de keuken.
Klopt, moet gebeuren, ook al is het geen klus waar mijn rug gelukkig mee is. Maar een beetje kerel bijt op zijn tanden en zet door, zodat zijn werkende vrouw bij thuiskomst heerlijk kan ontspannen bij een cappuccino.
Na die klus pak ik me wat fruit, ga aan de eethoek zitten en kijk de tuin in. De zon is er en de vogels ook, leuk om t zien.
Tijd om te gaan lunchen en dat doe ik op de bank, kijkend naar een schitterende film over het ontstaan van de CIA.
Pas tegen half drie is die afgelopen.
Ik ga een draaiboek opstellen voor de film die ik ga maken van Linda, een kunstenares die ik heb leren kennen in de Villa en waar we nu al een paar jaar mee omgaan.
Omdat ze nog nooit zoiets gedaan heeft, maak ik een uitvoerig draaiboek zodat ze straks goed voorbereid aan de film over haar kan beginnen.
Stuur haar het draaiboek op en dan is Marij alweer thuis.
Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Ga daarna voor het eten zorgen, boerenkoolstamppot met een rookworst lekker.
Na het eten nog afwassen en dan kijken we samen tv tot we gaan slapen.

Dinsdag 13 november 2018 – Bloggen, afwassen, koffie-uurtje, bladruimen, AH en updaten fotoarchief.

Wakker worden van de pijn en dan, zomaar vanuit het niets, zakt de pijn weg tot een heel goed te verdragen niveau.
Tel je zegeningen zeg ik altijd en dit is er een van, een cadeautje, zo voelt dat aan.
Douchen en dan zorg ik weer voor het ontbijt van de katten, ons ontbijt en de lunch voor Marij.
Gaat goed allemaal, fijn, en dus kan Marij op tijd naar haar werk.
Ik ga bloggen en aansluitend ga ik afwassen.
Daarna ga ik de VK lezen, altijd goed om op de hoogte te zijn van de laatste ontwikkelingen in de politiek, techniek en wetenschap.
Ja, ben dik tevreden met deze krant en het LD. De krant die ik elke dag met Giel verruil voor onze VK, die vult het plaatselijke nieuwsdeel uitstekend aan.
Wat ik wel bij mezelf bemerk, en dat komt haarscherp naar voren als ik de enquête van Een Vandaag invul over Zwarte Piet, dat ik van een links jongen ben opgeschoven naar een behoorlijke rechts oudje.
Als Giel er is praat ik ook met hem hierover en al pratende constateer ik voor mezelf dat dit komt omdat de politiek te vaak de gewone burger in de steek laat. Dat de zorg om anderen in landen waar rampen waren, de aandacht en zorg voor de vluchtelingen in ons land ten koste gaat van de zorg voor de eigen behoeftigen. Die zijn er genoeg, maar steeds weer laten Den Haag en de Gemeente deze mensen in de steek en moet particulier initiatief deze mensen bijstaan. Ik zeg niet Nederland First, maar zeg wel dat het niet kan dat de zorg voor mensen uit andere landen ten koste gaat van de zorg voor het eigen volk.
Dit wordt me allemaal duidelijk als ik Giel uit probeer te leggen waarom ik zo naar rechts opgeschoven ben.
Zo zie je maar weer waar ons koffie-uurtje goed voor is, elk van ons kan zonder schroom zijn visie/mening op tafel leggen. We hoeven het niet met elkaar eens te zijn, maar wij beide gaan respectvol om met de mening/ontboezemingen van de gesprekspartner, van welke aard dan ook.
Na het koffie-uurtje gaat Giel en zijn bladblazer met me mee.
Giel blaast bij ons in de tuin de bladeren naar de garage waar ik ze opveeg en in de gft-bak doe.
Half uurtje, dan zijn we klaar.
Giel gaat weer naar huis en ik ga met wat fruit uitrusten aan de eethoektafel, lees het LD.
Ga naar AH.
Hoef niet veel, maar neem toch een boodschappenwagen, heb ook een lege bierkrat bij me.
Die ga ik als eerste inleveren en dan werk ik mijn boodschappenlijstje af. Hoef niet veel en het is niet druk in de winkel, mooi, ware het niet dat toch weer een paar oudjes er voortdurend in slagen anderen voor de voeten te lopen of de weg te blokkeren. Lijkt wel alsof ze hun dagelijkse uitje hebben bij AH, niet te geloven.
Zo, ik ben bij de kassa, heb geen last meer van die treuzelende oudjes, betaal en ga naar huis.
Weer thuis, ruim ik de boodschappen op en ga lunchen.
Dat doe ik op de bank en kijkend naar de film Mongol, prachtige film over Dzjengis Khan.
Het is een lange film, pas tegen half drie is die afgelopen.
Ik ruim op en ga nog op de laptop een draaiboek maken voor Linda Dell’ Arte.
Ben er nog mee bezig als Marij plots binnenkomt. Ze is eerder van het werk vertrokken, was nog bij de Chocolaterie Bruns en het Kruidvat in Eygelshoven en moet nog naar de podotherapeut in de Markstraat, maar ze is te vroeg. We hebben dus tijd voor een cappuccino.
Gezellig en vind dit heel leuk en fijn.
Na de cappuccino is het tijd voor de podotherapeut.
Ik maak het draaiboek af en stuur dat naar Linda.
Marij is weer terug en dus is het weer tijd voor een cappuccino en dan praat ze me bij.
Gaat gelukkig goed met haar voeten. Is nog niet beter, maar wel veel beter dan het was.
Ik ga voor het eten zorgen en Marij gaat naar de zolder voor de was.
Maak gekookte aardappel met een gemende salade en forel, de laatste twee die ik van Peter heb gekregen.
Na een half uurtje, Marij is dan ook weer beneden, is het eten klaar en we smullen. Ook de katten vinden de forel heerlijk, haha,
Nog afwassen en dan doen we niets meer, kijken alleen nog maar tv tot we gaan slapen.


Maandag 12 november 2018 – Bloggen, afwassen, stofzuigen, koffie-uurtje, KKS en updaten fotoarchief.

Niet gek dat we, zoals op elke maandagmorgen, geen zin hebben om op te staan.
Ben al wel wat langer wakker dan Marij, oorzaak daarvan was pijn in mijn rug.
Douchen en dan beginnen we aan een nieuwe werkweek voor Marij.
Ze kan op tijd naar haar werk, mooi.
Ik geef de katten te eten en ga bloggen.
Na het bloggen ga ik afwassen en stofzuigen. Ook dat hoort bij mijn dagelijkse klusjes. Nee, vervelend vind ik ze niet, moet gewoon gebeuren.
Daarna lees ik de VK en dan is het alweer tijd voor het koffie-uurtje.
Voor Giel maak ik een koffie met melk en voor mij een cappuccino met een bonbon erbij.
Natuurlijk praten we veel over de politiek, vanmorgen de plaatselijke, daar kun je altijd wel over praten, haha.
Als Giel weer naar huis is, ga ik de spullen voor de KKS klaarmaken.
Moet ook nog de kleine camcorder gereed zetten, daar komt vanmiddag een koper voor.
Loop nog eens alles langs en laat dan de potentiële koper weten dat ik me vergist heb, mijn camcorder heeft een stick als opslagmedium en ik dacht een mini-bandje.
Laat hem dat weten en dat betekent dat hij niet komt, jammer.
Ga lunchen en na de lunch ga ik naar de KKS.
Het is gelukkig droog en ik kan bijna naast de trappen parkeren, mooi.
Er zijn niet veel kinderen op het schoolplein maar de begroeting is zoals altijd vriendelijk.
Slecht drie van de zeven komen vandaag, de anderen hebben een practicum.
Is dus een rustig kunstuurtje, fijn.
Na afloop ruimen de kinderen op en dan gaan we naar huis.
Weer thuis eet ik me wat fruit en ga dan het fotoarchief op de laptop updaten.
Voor Marij thuis is, ben ik klaar met het onderdeel Carnaval.
Is toch wel leuk om te zien, die carnavalsfoto’s vanaf 1999. We zien er elk jaar weer mooi uit. Prachtige herinneringen.
Maak twee cappuccino’s als Marij er is en dan praten we elkaar bij.
Tegen half zes ga ik het eten maken, goulash met friet. De goulash hoef ik maar op te warmen, de friet maak ik zelf.
Een heerlijke maaltijd.
Omdat we beide geen zin hebben in afwassen laten we die staan, die ik morgenvroeg wel.
Kijken samen tv tot we naar bed gaan.


Zondag 11 november 2018 – Bloggen, 11e van de 11e, Formule 1 en 11e van de 11e.

We staan, voor ons doen, redelijk laat op. Niet erg want we hebben vandaag geen enkele afspraak.
Gaan met de katten naar beneden en terwijl Marij de kattenbakken schoonmaakt, dek ik de ontbijttafel.
Helaas alles wat krant is, hebben we al gelezen, maar er liggen nog 2 tijdschriften van Giel. Leuk, lees ik die tijdens het ontbijten.
Nee, dat gaat niet vanzelf, want vanmorgen heeft mijn vrouwtje zin in een praatje en ja, dan laat ik de tijdschriften liggen.
Die lees ik na het ontbijt.
Ik ga bloggen en Marij gaat opruimen en beneden stofzuigen.
Kijk eens aan, het is al tien uur geweest, we zetten de WDR aan en dan vallen we al midden in de carnavalsliedjes en sketches.
Met een cappuccino gaan we op de bank zitten en kijken, luisteren en soms zingt Marij zelfs mee. Ja, ze is een echte carnavalsvierder, jammer dat haar oudje niet meer kan wat ze zou willen, namelijk ook op het Vrijthof staan en meevieren. Zo gaat dat in het leven als je ouder wordt, steeds meer leuke dingen moet je op een andere manier gaan benaderen om er nog plezier in te hebben. Voor mij betekent dat de weg van de carnavalsvierder, naar de carnavalskijker, haha.
Och ja, een ramp is dit niet, maar wel jammer voor dat lieve vrouwtje van me die zo gek is op carnaval.
Nee, alleen gaat ze niet, dan doen we nooit, alleen uitgaan, dat doen we samen of we doen het niet. Belangrijk voor ons is dat we zoveel als mogelijk in ons leven samen doen, daar genieten we beide van en dat houdt ook onze relatie jong en mooi.
Ik maak, al kijkend en luisterend, de knoflook, uien en paprika schoon. Ga Hongaarse goulash maken, altijd heerlijk.
Het vlees braad ik met knoflook aan in de hoge braadpan. Dan gaan er de uien, paprika en blokjes tomaat in. Zo nu kan het op een kleine pit in anderhalf uur garen.
Wij kijken intussen naar de opening van de carnaval in Keulen en Maastricht, zappen tussen de zenders WDR en L1.
Moet zeggen, net als vorig jaar, dat Keulen ruimschoots wint van Maastricht als het gaat om de kwaliteit van de zangers en hun liedjes.
We zien wel dat het in beide plaatsen, in Keulen op de Heumarkt en in Maastricht op het Vrijthof afgeladen vol en gezellig is. Gelukkig blijft de voorspelde regen weg. In Maastricht helemaal, maar in Keulen gaat het tegen vijf uur toch regenen.
Tegen twee uur is de goulash klaar. Ik kook nog pasta en dan kunnen we genieten van een heerlijke maaltijd.
Na het eten nog afwassen en dan weer verder kijken en luisteren.
Natuurlijk kijken we om zes uur naar de Formule 1 en zien Max Verstappen weer eens geweldig rijden, zelfs voor de overwinning. Helaas is er een achterblijver, Ocon, die Max in de flank rijdt, weg 1e plaats, maar gelukkig behoudt hij nog de 2e plek.
Jammer dat Max zich na afloop van de race laat gaan tegenover Ocon. Dat hij zegt wat hij van hem denkt, ok, maar hou dan wel je handjes thuis, ook dat hoort bij een volwassen racer!
We gaan terug naar de carnaval en kijken tot kwart voor tien naar de WDR.
Gaan naar bed, kijken daar naar de hele korte Sportschau en aansluitend weer naar de liedjes uit het Keulse Palladium.
Marij gaat tegen half twaalf slapen. Ik kan dat nog niet. Kijk nog een tijdje tv en ga pas kort na twaalf uur slapen.

Zaterdag 10 november 2018 – Bloggen, poetsen, boodschappen, Formule 1 en theater Heerlen.

We staan weer heerlijk uitgeslapen op, zo tegen half negen.
Gaan op ons gemak ontbijten en zitten dan nog een tijdje gezellig te praten.
Dan is het tijd voor actie, gaan samen afwassen en pas daarna ga ik bloggen.
Marij gaat dan al beginnen met poetsen, eerst beneden en dan boven.
Als ik klaar ben met bloggen ga ik ook naar boven, pak de stofzuiger en begin vanaf de zolder omlaag te stofzuigen.
Samen de klus klaren is wel zo fijn, want huishoudelijk werk moet, maar is niet leuk, maar nuttig, haha.
Dan is er een cappuccino die we gezellig pratend opdrinken aan de eethoek.
Omdat we laat zijn opgestaan vliegt de tijd en is de morgen om voor je het weet.
We gaan douchen en aansluitend aan de lunch gaan we naar AH, hebben nog wat nodig.
Het is geen fijn weer, het regent, maar dat kan ons niets schelen, we zitten droog in de Croma.
Hebben het oude papier bij ons, maar de papiercontainer op de hoek zit propvol, mensen hebben er al van alles naast gezet, treurig.
Helaas niet alleen papier, maar een fietskinderstoeltje, een deel van een bank en oud hout, niet te geloven. Die moeten met een aanhanger zijn gekomen.
Zou willen dat deze plaatsten, waar de containers staan voor glas, papier en kleding, voorzien zouden zijn van bewakingscamera’s zodat die asocialen gepakt worden.
Begrijp zo’n gedrag echt niet want het vervuilt onze woonomgeving op een hoogst onplezierige manier.
We kunnen ons oud papier kwijt in de container bij AH, mooi.
Wij zijn dan van die mensen die het mee terug zouden nemen als ook deze containers vol zouden zijn.
Zijn snel klaar bij AH en gaan weer naar huis.
Drinken een cappuccino op de bank terwijl we kijken naar de kwalificatie van de Formule 1.
Helaas geen topplek voor Max Verstappen, slechts een 5e startplaats, meer zit er niet in.
Om half zes leg ik een pizza in de oven en tien minuten later is die gaar, heerlijk.
Kort voor zeven uur rijden Giel en Jessie voor, ze brengen ons naar het theater in Heerlen.
Omdat op het Schouwburgplein Oad op Nuj is, verwachten we een groot parkeerprobleem en Giel is zo aardig om ons af te zetten en straks op te halen.
We zijn er om kwart over zeven, fijn en Giel kan ons probleemloos afzetten bij de achterkant van het theater.
Mogen we blij mee zijn dat hij dit doet want het is druk en er is inderdaad een parkeerprobleem.
We halen een drankje aan de bar en tegen kwart voor acht gaan we naar de voorstelling Ladysmith Black Mambazo.
Om acht uur begint het en we zien 9 mannen die zonder instrumenten hun liedjes en dansen uit Zuid Afrika laten zien en horen.
Geweldige voorstelling, alleen jammer dat ze zo kort duur want om twintig over negen gaan we weer naar buiten.
Kijken op de Apollolaan op de trappen van de flat uit op het Schouwburgplein, zien een gezellige boel, leuk.
Marij krijgt de kriebels en staat mee te zingen en te sjoenkele, leuk.
Jammer dat ik daar niet meer uren tussen kan staan, maar gelukkig begrijpt Marij dit en gaan we naar de opstapplaats, iets verderop.
Ik App Giel en een kwartiertje later worden we weer opgepikt achter bij het theater.
Fijn dat het zo kan, we zijn er blij mee en zijn Giel dankbaar voor zijn service.
Weer thuis drinken we nog wat, praten en gaan naar bed.
Marij gaat meteen slapen en ik kijk nog kort tv en ga dan ook slapen.

Vrijdag 9 november 2018 – Kapper, koffie-uurtje, bloggen, boodschappen en luieren.

We staan laat op, gaan meteen douchen en dan pas ontbijten.
Nee, haast hebben we niet, maar om half tien hebben we een afspraak bij het kapsalon HeigAnk in Nieuwenhagen. Eigenaresse is de dochter van Giel.
We hebben na het ontbijt zelfs nog tijd voor een cappuccino en dan stappen we in de Croma. Rijden via de SW26 en de Buitenring naar Nieuwenhagen omdat we niet weten of het kruispunt bij Eijgelshoven nog is afgesloten.
Daar rijden we met op de Buitenring overheen en zien dat dit Kruispunt weer open is. Dan was de route over Eijgelshoven sneller geweest, maar ja, ook nu zijn we gewoon op tijd, kwestie van op tijd weggaan, haha.
Anke heeft een mooi ingericht en ruim kapsalon. Ja, hier kom je graag.
Ik ben als eerste aan de beurt en dan Marij.
Ze knipt ons snel en goed. We zijn beide dik tevreden.
We zijn net weer thuis als de bel gaat, Giel staat voor de deur, brengt de krant en laat weten dat hij ons morgen naar het theater in Heerlen kan brengen.
Uiteraard nodigen we hem uit op de koffie. Ik maak voor Giel een koffie met een beetje melk en voor ons een cappuccino, lekker.
We zitten ruim een uur gezellig te praten.
Fijn dat Giel ons kan brengen en halen want bij het bestellen van de kaartjes voor de voorstelling hebben we geen rekening gehouden met de aftrap van de Carnaval in Heerlen. Die gaat zaterdag plaatsvinden op het schouwburgplein en geloof maar dat het dan een probleem wordt om te parkeren.
Klopt, we hadden de kaartjes nooit gekocht als we dat geweten hadden.
Ik ga bloggen en als ik daar mee klaar ben help ik Marij met het klaarmaken van een postpakket.
Zo, nu is alles gereed en stappen we weer in de Croma.
Gaan als eerste naar het postkantoor in de Jumbo, geven dat pakket af en dan door naar de Action.
Ook hier zijn we snel klaar.
Mooi, gaan we tanken, maar dat is eigenlijk niet meer nodig, de benzineprijs in Duitsland blijkt nog maar 3 eurocent goedkoper dan bij ons. Wordt weer tanken in Nederland, haha.
Nog naar de Lidl.
Het is er niet druk en we hoeven niet veel, dus staan we snel bij de kassa. Ja, natuurlijk zijn er weer van die oudjes die de weg blokkeren, maar vandaag kan ik er beter tegen.
Weer thuis ruimen we alle boodschappen op en dan ga ik de bami opwarmen en bananen bakken.
Een heerlijk etentje.
Nog afwassen en dan gaan we samen met een cappuccino op de bank zitten en kijken naar een spannende actiefilm.
Tegen zeven uur maak ik nog voor elk een tosti, maar we blijven tv-kijken, hebben geen zin in wat anders.
Tegen half elf gaan we naar bed. Kijken samen nog naar de sport en dan gaat Marij slapen.
Ik kijk weer naar een aflevering van The Flying Doctors en dan ga ik ook slapen.

Donderdag 8 november 2018 – Bloggen, apotheek, huisarts, afwassen, stofzuigen, koken, website actualiseren, GGD Easy Travel en luieren.

Zal het maar niet meer hebben over hoe ik me ’s morgens voel, dat gaat ook vervelen.
Leuker zijn de katten als die ’s morgens in de gaten krijgen dat ik wakker ben. Dan komen ze beide de slaapkamer in en springt Lotje links van me op het voeteneinde en Noortje rechts.
Komen dan wel zover naar boven dat ik ze kan aaien en dan hoor ik ze snorren, leuk.
Als de wekkerradio aanspringt maak ik het licht aan en dan kijken twee poezen samen met mij naar Marij die langzaam wakker wordt.
Pas als Marij het dekbed terugslaat om op te staan, springen ze van het bed en lopen het trappenhuis in, zitten daar klaar voor wat kattensnoepjes. Die krijgen ze ook.
Ik ga douchen en Marij gaat met de beide katten naar beneden, laat ze de tuin in en maakt de kattenbakken schoon.
Als ze ook de badkamer in komt, ben ik net klaar met douchen.
Ik ga beneden ons ontbijt en de lunch voor Marij klaarmaken nadat ik de katten eten heb gegeven.
Na het ontbijt zwaai ik Marij uit op de oprit en ga ik bloggen.
Kost me een half uurtje en dan staat de blog op mijn website.
Pak me wat fruit en ga de kranten lezen, want het LD van Giel ligt al in de bus, die is al vroeg op pad vandaag.
Tegen tien uur stap ik in de Croma en ga naar de apotheek. Haal mijn medicijnen op en rij door naar de huisarts in Eijgelshoven.
Heb een afspraak met de assistente voor het weghalen van de hechtingen in de linkerhand.
Ben snel aan de beurt, maar de assistente die eraan begint krijgt de klus niet geklaard, de hechtingen zitten zo strak dat ze niet durft door te duwen.
De andere assistente vraagt, als ze er mee bezig is of ik het nog kan volhouden, maar die pijn van het trekken aan de hechtingsdraad stelt niets voor.
Het is gelukt, pleister erop en dan kan ik weer naar huis.
Weer thuis, ga ik stofzuigen.
Maak wel foto’s van de schitterende bos lelies, geweldig zoals die er na een weke nog bijstaan!

Zo, nu heb ik wel een langere pauze verdiend en dan kan want het is lunchtijd.
Ik maak me een uitsmijter en een glas warme chocomel, lekker.
Begin na de lunch aan het eten, maak bami.
Doe het gehakt in een pan en ga dat braden met wat ketjap erbij. Zet de bami in kokend water en giet die af als die gaar is.
Intussen heb ik de bamigroenten al bij het vlees gedaan.
Alles is gaar en kan nu bij elkaar en gemengd worden.
Nog afwassen en dan is er weer een pauze met fruit.
Ga nog wat gedichten op mijn website plaatsen en dan vind ik het voor vandaag mooi geweest.
Kijk tv tot Marij thuis komt.
We drinken een cappuccino, praten elkaar bij. Ik heb niet veel te vertellen, maar Marij wel en dus luister ik voornamelijk.
Om kwart over vijf rijden we naar Heerlen. Parkeren de auto in de parkeergarage onder Het Loon en wandelen naar het GGD-gebouw aan de overkant.
We zijn wat te vroeg en moeten wachten.
Om zes uur worden we opgehaald door een verpleegkundige. Samen bekijken we de reisroute van de cruise in december en dan geeft ze aan welke risico’s in welk gebied we tegen gaan komen. In twee landen is het risico voor gele koorts aanwezig, dus dat wordt inenten en dan nog de DTP, de vorige is verlopen.
Twee gemene spuitjes in de bovenarm en dan nog een noodrecept voor malaria en dan zijn we klaar.
Betalen en naar huis.
Weer thuis warm ik de bami op en ja, die smaakt heerlijk.
De afwas laten we staan, hebben we geen zin meer in.
Kijken naar het nieuws en aansluitend naar KLEM, spannend.
Als KLEM is afgelopen kijken we nog naar een Bares Für Rares en dan gaan we naar bed.
Gelukkig doet de Horizon op de slaapkamer het vanavond wel en kunnen we samen nog naar het laatste nieuws kijken voordat Marij gaat slapen.
Ik kijk nog naar The Flying Doctors en ga dan ook slapen.

Woensdag 7 november 2018 – Bloggen, afwassen, stofzuigen, koffie-uurtje, garage, Heerlen en uit eten.

Wakker worden en dan gefeliciteerd worden is niet niks.
Vandaag weer een jaartje ouder geworden en dat mag van mij zo nog heel lang doorgaan.
Opstaan, douchen en dan zorg ik ervoor dat Marij op tijd naar haar werk kan.
Vanmorgen hoef ik geen lunch voor haar klaar te maken, ze neemt vanmiddag vrij.
Bij mijn plek aan de eethoektafel staat een cadeautje, een doos met lekkere bonbons, heerlijk. Heb ook een fles Franse cognac gekregen, dus voel ik me verwend.
Ga weer met Marij naar de garage en als ze vertrokken is, ga ik bloggen.
Direct daarna ga ik afwassen en aansluitend stofzuigen van de zolder tot in de keuken. Gaat allemaal niet vanzelf want soms moet ik effe rusten want dan speelt de pijn zo op, dat ik gewoon niet verder kan. Maar ik heb het redelijk onder controle en dat zonder pijnstillers. Dat kan omdat ik goed pijn kan verdragen en als die onverdraaglijk wordt, zoek ik een houding op die de pijn verlicht. Zitten helpt dan ook en dan kan ik weer verder, zo doe ik dat.
Lees de VK en dan is Giel er al. Wat attent, hij brengt een cadeautje mee, After Eight, lekker.
Ruim een uur zitten we gezellig te praten en dan gaat Giel weer naar huis.
Ik lees het LD en ruim dan op.
Marij is kort na twaalf uur thuis. We dekken de tafel en gaan lunchen, lekker en gezellig.
Na de lunch stappen we in de Croma en rijden naar de Fiat-garage in Heerlen. Ze hebben gebeld dat de autosleutel klaar is, die was kapot.
Bij de receptie moet ik effe wachten en dan betalen. Probeer de sleutel natuurlijk uit, maar krijg hem niet in het startslot. Krijg hulp van de receptionist en dan lukt het wel. De nieuwe sleutel is ietsje dikker dan de oude die afgesleten was en moet nog met wat meer kracht in het startslot gedrukt worden.
Ok, nu kunnen we door, gaan naar C&A in Het Loon.
Parkeren de auto in de parkeergarage en gaan met de roltrappen omhoog.
We gaan meteen naar de damesafdeling maar ook hier kan Marij niet slagen in het vinden van een nieuwe winterjas.
Jammer, dan gaan we maar weer naar huis.
Weer thuis maakt Marij twee cappuccino’s en daar eten we een bonbon bij, heerlijk.
Zitten dan nog een hele tijd gezellig te praten.
Tegen half zes geven we de katten te eten en stappen in de cabrio, rijden naar Übach Palenberg, gaan uit eten.
Vandaag wil ik naar niet naar de Griek maar naar de Italiaan, iets verderop bij de kerk.
Helaas wordt er aan de weg gewerkt. We volgen de omleiding maar bij de achterkant van het restaurant is geen parkeerplaats meer vrij.
Dan maar terug, via de omleiding de andere kant op, weer terug en dan toch naar de Griek.
Het is er redelijk druk en vandaag krijgen we een tafeltje aan het raam, leuk.
We bestellen drinken en eten.
Praten heel wat af tot het eten komt, dan vallen we stil en genieten van een heerlijke maaltijd.
Betalen en dan rijden we terug naar huis. Niet rechtstreeks want Marij wil nog tanken. Dus rijden we via Haanrade naar het centrum van Herzogenrath, tanken en dan rijden we naar huis.
Weer thuis, kleden we ons om en kijken samen naar het Perfecte Plaatje, een mooi programma.
Als het is afgelopen, gaan we naar bed.
Marij gaat meteen slapen en ik wil nog tv-kijken, maar krijg de Horizon niet aan de praat, dus ga ik ook maar slapen.

Dinsdag 6 november 2018 – Bloggen, stofzuigen, koffie-uurtje, lezen en luieren.

Voordat de wekkerradio aanspringt ben ik al wakker. Lotje en Noortje komen meteen, springen op bed en gaan beide aan een kant van me zitten om geaaid te worden.
Lief zoals ze me opzoeken. Na een tijdje gaan ze languit liggen. Nee, nooit naast of heel kort bij elkaar, mijn benen zitten ertussen en soms is dat maar goed ook want dan wil Noortje nog weleens vervelend gaan doen tegen Lotje. De dochter laat de moeder dan voelen dat ze haar de baas is, ja ja, net als bij mensen, haha.
De wekkerradio springt aan, ik maak het licht aan en dan zie ik hoe mijn schone slaapster langzaam wakker wordt, mooi.
Douchen en dan zorg ik er weer voor dat Marij op tijd naar haar werk kan.
Na het ontbijt zwaai ik haar uit en borstel, binnen uiteraard, Lotje die er om komt vragen. Ja, die weet precies wat ze wil en hoe ze me dat duidelijk moet maken.
Bloggen en dan ga ik beneden stofzuigen, is echt nodig.
De VK lezen en dan is het alweer koffietijd. Ik ga naar Giel.
Lotje loopt mee, wil in de tuin blijven en dat begrijp ik, het is zacht en mooi weer.
We drinken koffie bij Giel aan de keukentafel, gezellig en lekker. We hebben weer veel om over te praten en ja, dan vliegt de tijd.
Weer thuis lees ik het LD en dan zitten we alweer bijna tegen de lunch aan.
Ga twee sneetjes brood uit de diepvries halen, maak me een mok warme chocomel en dan kan ik gaan lunchen.
Dat doe ik met een spannende horrorfilm, schitterend. Nee, dat is niks voor Marij, dan slaapt die niet meer.
Als het is afgelopen ga ik op de laptop voor de KKS uitzoeken wat de mogelijkheden, formaten en kosten zijn voor het maken van een kaart.
Charlotte organiseer eind november een wedstrijd op de KKS, alle kinderen mogen dan een tekening maken en van elke klas wordt door een jury, waar ik deel van uitmaak, een tekening gekozen en daar wordt dan een kaart van gemaakt. Deze wordt als Kerst-/Nieuwjaarsgroet gestuurd naar sponsoren en anderen die de school steunen. Leuk idee, werk ik graag aan mee.
Ben effe bezig en dan weet ik wat ik weten moet, mooi.
Heb geen zin meer om nog wat te doen en ga nog een film kijken, altijd leuk, nu een actiefilm.
Marij is tegen half vijf thuis. Ik maak twee cappuccino’s en dan praten we elkaar bij.
Ben trots op mijn mooie jonge vrouw, ze werkt hard, toont initiatief en zorgt geweldig goed voor de drie managers waar ze voor werkt. Ja, Marij is een echte kanjer op het werk.
Ga voor het eten zorgen, maak shoarma met friet, lekker.
Half uurtje en dan is het eten klaar.
We genieten van deze heerlijke maaltijd.
Omdat ik er geen zin in heb, laten we de afwas staan, doe ik morgenvroeg wel.
Samen kijken we naar een spannende thriller en als die is afgelopen gaan we naar bed.
Marij gaat meteen slapen, ze is moe. Niet gek, ze werkt hard en heeft de slaap nodig.
Ik kijk nog naar een aflevering van The Flying Doctors en ga dan ook slapen.


Maandag 5 november 2018 – Bloggen, koffie-uurtje, lezen, KKS, boodschappen en theater Kerkrade.

Vanmorgen valt het opstaan voor de eerste keer sinds weken weer mee. Dat is een meevaller die zeer welkom is in mijn dagelijkse leven.
Douchen, de katten te eten geven en dan zorg ik voor ons ontbijt en de lunch voor Marij.
Gaat allemaal prima want ik heb niet veel last meer van de operatie aan mijn linkerhand. De hechtingen zitten er nog in, maar ik heb er geen pleister meer op, dat hindert alleen maar.
Moet alleen voorzichtig zijn dat ik me niet stoot want het is nog behoorlijk gevoelig.
Kan Marij op tijd uitzwaaien op de oprit en ga bloggen.
Na het bloggen wil Lotje geborsteld worden en dat doe ik dan ook, binnen want buiten is me te koud.
Ga de VK lezen en wat me het meest treft is het artikel over een jonge vrouw uit Pakistan. Ze is christen, getrouwd met kinderen en heeft volgens twee andere vrouwen, beide moslims, de profeet beledigd. Die jonge vrouw zat acht jaar in een dodencel in afwachting van de rechtszaak want ben je schuldig bevonden dan volgt in Pakistan de doodstraf op die belediging van de profeet.
Nee, ik verzin dit niet, het is 2018, maar daar in Pakistan leven de moslims nog in de middeleeuwen, wat veel zegt over dat geloof.
Begrijpen kan ik dit niet, ook niet dat daar een imam de gemoederen zo kan opzwepen dat bijna een heel land die vrouw en haar advocaat wil vermoorden.
En wij maar moslims die naar ons land komen de ruimte geven. Niet verstandig vind ik steeds meer want dat geloof evolueert niet, maar blijft hangen in haar ouderwetse opvattingen. Mag, maar dat kan en mag niet ten koste gaan van anders gelovenden.
Tijd voor het koffie-uurtje. Giel komt eraan en ik maak voor hem koffie met een beetje melk en voor mij een cappuccino.
We praten weer een uur over politiek, maar ook over wat ons bezig houdt, leuk, nuttig en gezellig.
Als Giel weer naar huis is ga ik het LD lezen en dan ga ik de spullen voor de KKS klaarzetten.
Lunchen en dan op naar de KKS.
Het is schitterend weer en ik hoor de kinderen al op de speelplaats als ik geparkeerd heb.
Trek mijn gereedschapskist, vastgemaakt op de steekkar, vol spullen de trap en daarbij maak ik zo’n herrie dat een juf komt kijken. Ze dacht dat een kind die herrie maakte, maar als ze me ziet en hoort zeggen dat dit voor mij de minst zware manier is, lacht ze.
Sta dan nog een tijdje met Charlotte, de coördinerende juf, te praten en dan ga ik weer aan de slag met de kinderen, vandaag 1 jongen en 3 meisjes.
Is weer een heerlijk rustig uurtje, de kinderen zijn goed bezig.
Om tien over drie mogen ze naar huis, nadat ze alles hebben opgeruimd.
Ik ga op weg naar huis nog bij het Kaufland binnen en verbaas me over de drukte. Heb niet veel nodig en kan snel naar de kassa’s.
Weer thuis moet ik toch het eerst effe uitrusten want het binnendragen van twee zware boodschappentassen is een aanslag op mijn zwakke rug.
Zit nog uit te puffen als Marij er is.
Samen ruimen we de boodschappen op en dan maak ik twee cappuccino’s.
We hebben elkaar weer genoeg te vertellen en zitten dan ook een hele tijd te praten aan de eethoektafel.
Maak het mezelf makkelijk met eten maken, doe een pizza in de oven.
Na het eten nog afwassen en dan is het tijd om naar het theater te gaan.
Het begint pas om acht uur de voorstelling Kirchröatsjer Sjpetsiejalietète, maar ik wil vroeg weg, zeven uur, omdat ik kortbij een parkeerplek wil.
Via de Koestraat rij ik naar de Van Beethovenstraat en daar vind ik de laatste vrije parkeerplaats tegenover de ingang van het theater, mooi.
We laten onze jassen in de auto en wandelen het korte stukje naar het theater.
Vinden een leuke plek met drie stoelen en dan gaat Marij voor ons een cappuccino halen. Ik stuur Wilma een Appje dat we er zijn.
Niet lang daarna, we zitten dan al aan de cappuccino, komt Wilma eraan. Marij haalt voor haar ook een cappuccino.
Tot kwart voor acht zitten we gezellig te praten en dan gaan we de zaal in.
We hebben mooie plekken en genieten voor de pauze van de oude Kerkraadse carnavalsliedjes. Natuurlijk zingen wij, net als bijna iedereen in de zaal, mee, geweldig.
Om half tien is pauze en kijk, we kunnen weer op “ons” plekje terecht en drinken wat, Marij een pilsje, ik een icetea en Wilma een cappuccino.
Na de pauze gaat het nog een half uur door en ja, we genieten volop, dat is een schitterende manier om carnaval te beleven!!!
Natuurlijk gaan we na afloop Wilma het eerst thuis afzetten, is maar een kleine omweg, en dan rijden we naar huis.
Lotje komt nog naar beneden en mag nog kort naar buiten en dan gaan we slapen.
Marij gaat natuurlijk meteen slapen en ik kijk het eerst weer naar een aflevering van The Flying Doctors en ga dan pas slapen.

Zondag 4 november 2018 – Bloggen en werken aan mijn website.

Nee, helaas, veel verbetering is er nog niet met mijn rugklachten. Opstaan gaat moeizaam, maar het gaat en dat is dan toch ook weer een positief iets om de dag mee te beginnen.
We gaan naar beneden, doen afbakbroodjes in de oven en dekken de tafel.
Ja, is gezellig en luxe zo ’s morgens ontbijten met de geur van vers gebakken broodjes.
Na het ontbijt ga ik bloggen en Marij gaat beneden stofzuigen.
Uiteraard is er daarna een cappuccino. We zitten een tijdje gezellig te praten en te genieten van onze cappuccino.
Tijd voor Marij om zich te gaan douchen want ze gaat naar een mis in Heerlen op het Pancratiusplein, daar worden alle overledenen van die parochie vandaag herdacht, dus ook de moeder van Marij. Ik heb niets met de kerk en ga bijna altijd alleen met Marij mee omdat ik weet dat ze dit heel erg fijn vind. Maar vanmorgen kan ik het gewoon niet opbrengen, heb geen zin om mijn lijf nog meer te kwellen met een kerkdienst die me totaal niets meer zegt. Gelukkig begrijpt Marij dit en gaat ze vanmorgen alleen.
Om elf uur is ze vertrokken en ik ga me dan douchen.
Na het douchen ga ik weer verder met het werken aan en voor mijn website. Werken aan de website is het plaatsen van teksten en foto’s. Werken voor de website is het zodanig ordenen van foto’s en teksten op mijn laptop dat deze overzichtelijk en gemakkelijk toegankelijk zijn en blijven voor het updaten van de website.
Ik heb alles al geordend, maar omdat ik op deze website meer wil gaan werken vanuit de datum van een onderwerp vergt dat een aanpassing van de inhoud van mijn mappen op de laptop.
Nu is dit op naam en het moet naar datum. Is een omvangrijke klus als je ziet wat ik allemaal in mappen heb staan. Vooral mijn fotoarchief is heel omvangrijk.
Nee, vervelend vind ik dit werk niet want zo ontdek ik ook weer wat ik allemaal bewaar. Kan mijn fotoarchief ook meteen opschonen want voor mijn oude website moest ik alle foto’s die ik plaatste in een ander, kleiner formaat omzetten en nu hoef ik dat niet meer. Dus al die aangepaste foto’s kan ik weggooien want ik bewaar ook altijd het origineel.
Tegen half een ga ik de rundervinken braden, schil aardappels en maak de spruiten schoon.
Als Marij tegen half twee thuis komt ga ik de aardappels en spruiten koken.
Marij vertelt hoe het gegaan is. Alleen Wilma en Wil waren ook in de kerk en na afloop zijn ze bij de Kromme Toeter op het terras een kop koffie gaan drinken. Leuk en gezellig was dit en ja, ik gun haar dit van harte, een gezellig uurtje na de mis met familie. Marij is ook nog naar Berden geweest, haar bestelling was binnen gekomen.
Terwijl we zo praten controleer ik af en toe of alles gaar is en als dat het geval is, schep ik het eten op de borden.
Het smaakt heerlijk.
Na het eten nog afwassen en dan besluiten we niets meer te doen want mijn rug laat weinig activiteiten toe.
Dus wordt het de rest van de middag tv-kijken, wielrennen en schaatsen. Ja, een prima manier om de middag sportief door te brengen, haha.
Als Boer Zoekt Vrouw begint ga ik weer aan de laptop zitten en ga verder met het opschonen en aanpassen van de inhoud van mijn fotomappen.
Soms zie ik foto’s langskomen die maken dat ik niet kan nalaten Marij te vertellen wat ik zie, vooral oudere foto’s van ons beide. Soms zijn ze om te lachen, maar vaker is het met verbazing kijken naar hoe we er jaren geleden uitzagen. Durf te zeggen dat we nu nog steeds goed uitzien, soms beter dan op de oudere foto’s.
Weet je, die oude foto’s zien maakt ook wat anders los, een fijn gevoel, want zo zie ook weer hoe goed we en fijn we het hebben.
Als Boer Zoekt Vrouw is afgelopen kijken we samen naar Philippe Geubels, de Belgische komiek.
We hebben hem al vaker aan het werk gezien en het gaat eigenlijk alleen maar over plas, poep en seks. Nee, dat verveelt nooit, vooral als het zo gebracht wordt als hij dat doet.
Om elf uur, tijdens een reclameblok, gaan we naar bed en kijken daar verder tot het is afgelopen.
Eerlijk gezegd, ik zou geen kaartje kopen om hem in het theater te zien en te horen, dat is me het geld niet waard.
Tegen half twaalf is het afgelopen en gaan we slapen.

Zaterdag 3 november 2018 – Zuyderland, bloggen en poetsen.

Dat lange staan van gisteren is me heel slecht bekomen. Wat heb ik een last van mijn rug. De laatste tijd werd ik altijd wakker en had een heerlijke pijnloze nacht achter de rug, maar dat lijkt afgelopen. Weer wakker geworden van de pijn en ’s morgen volop pijn. Ja, dan wil je graag wat en dan lijkt het alsof je ervoor wordt gestraft.
Nee, ik heb er geen spijt van, was een fijne en gezellige avond, had ik niet willen missen.
Douchen, ontbijten en dan stappen we weer in de cabrio, we rijden naar het Zuyderland.
Het is vanmorgen, in tegenstelling tot gistermorgen heel erg rustig op de weg. We komen dan ook veel te vroeg aan, maar dat vind ik niet erg.
We wandelen op ons gemak via de ingang naar het souterrain en dan is het heel wat gangen door voordat we bij radiologie zijn.
Er zit nog niemand als we er eindelijk zijn. Na ons druppelen langzaam mensen naar binnen en die zijn allemaal voor ons aan de beurt.
Kort na negen uur word ik binnengeroepen mag mijn schoenen en spijkerbroek uittrekken en dan door naar de ruimte waar de scanner staat.
Ik krijg de kriebels als ik dat ding zie staan omdat ik een lichte vorm van claustrofobie heb. De verpleegkundige ligt alles rustig uit en al pratende gaan we naar het apparaat zodat ik kan gaan liggen. Krijg een alarmbel in de hand gedrukt en dan ga ik langzaam omhoog. Mijn hartslag versnelt want nu gaat het gebeuren en nadat ze mij oordopjes heeft ingedaan schuif ik langzaam in de buis van de scanner. Mijn ogen houd ik angstvallig gesloten, wil niets zien want dan slaat de paniek toe.
Marij mag erbij zijn en staat achter me en houdt me vast bij mijn schouders. Ik hoor dat ze geruststellend praat, maar ik kan niets verstaan omdat ik en de oordopjes in heb en de scanner een hard hammerend geluid maakt. Marij moet af en doe rechtop gaan staan want om mij te kunnen aanraken moet ze diep bukken, ik lig helemaal in die buis. (Nu ik dit schrijf, krijg ik weer hartkloppingen en hap ik naar adem om op rust te komen.) Blij dat ik de alarmknop in mijn rechterhand vast heb. Ik voel dat ik doornat ben van het zweten, maar wil niet opgeven, die scan is belangrijk, kan misschien zichtbaar maken wat er in mijn rug fout zit. Ja, ik moet door en dus spreek ik mezelf moed in en ga dat hammerende geluid een functie geven, ik ga ermee etsen. In mijn gedachten wordt zo de scan geëtst van mijn rug. Is goed om zo bezig te zijn.
Na een eeuwigheid hoor ik, als het gehamer stopt, Marij zeggen dat ik klaar ben en dan doe ik de ogen open, Wat stom ik lig nog in die buis en de paniek slaat toe. Kost me heel veel moeite maar het lukt me om rustig te blijven liggen en dat is maar goed ook, het gehamer is weer begonnen en dus ga ik weer etsen.
Eindelijk, eindelijk hoor ik dat de verlossing nabij is. Ik glijd langzaam uit de buis, de oordopjes worden weggepakt en nu open ik weer mijn ogen.
Moeizaam en geholpen door de verpleegkundige ga ik zitten, ben duizelig en doornat.
Blij dat ze zo’n geduld met me hebben gehad bij aanvang en ook nu en dat zeg ik dan ook aan de verpleegkundige, ze heeft mij heel goed geholpen!
Mag me weer aankleden en dan rijdt Marij ons snel naar huis.
Weer thuis drinken we als eerste een cappuccino en praten dan natuurlijk over wat nu achter me ligt. Ben blij dat Marij me zo geweldig heeft gesteund.
Marij gaat zich omkleden en gaat poetsen. Ik hoef niets te doen, heb teveel last van mijn rug. Wil wel wat doen en dat wordt dus afwassen.
Is wel wat onhandig omdat ik maar met een hand in het water kan/mag vanwege die hechting aan mijn linkerhand, maar het lukt.
Aansluitend ga ik bloggen, want dat heb ik nog niet gedaan.
Maak weer een cappuccino als Marij wil pauzeren en ook dan zitten we samen gezellig te praten.
Als Marij klaar is met poetsen gaan we lunchen. Ik leg drie afbakbroodjes in de oven en samen dekken we de tafel. Ik pers voor ieder van ons een glas sinaasappelsap, lekker bij de lunch.
We hebben beide de krant nog niet gelezen en dat doen we dan nu, tijdens het lunchen.
Na de lunch is Marij nog heel kort bezig en dan komt ze bij me op de bank zitten, is ook moe en heeft ook last van haar rug.
Gaan niets meer doen, alleen nog tv-kijken. Ik heb een aantal spannende films opgenomen en een ervan kijken we en dan is de middag om.
Ik ga het eten maken, kook vier maïskolven en dat is het.
Als ze gaar zijn steek ik er van beide kanten een prikker in, strooien we er zout en ik ook nog peper op en dan kluiven we ze af, heerlijk.
Nee, we gaan niet afwassen na het eten, maar zetten een andere film aan, een mooi drama.
Ik maak de brander aan met bio-ethanol, dat geeft altijd een bijzonder gezellig sfeertje, vinden we beide. We genieten altijd van vlammen, haha.

Ze vliegt de avond om, met tv-kijken en fruit eten, gezellig en lekker.
Om half elf gaan we naar bed en ja, Marij gaat meteen slapen, ze is moe.
Ik kijk nog naar een aflevering van The Black List en ga dan ook slapen.

Vrijdag 2 november 2018 – Bloggen, Kaufland en opening centrum Kerkrade.

We zijn pas laat wakker, niet te geloven. Half acht is het als we na het douchen gaan ontbijten.
Natuurlijk krijgen Lotje en Noortje het eerst hun ontbijt en dan pas schuiven we aan aan de ontbijttafel.
We doen rustig aan.
Kan nog rustiger want als ik bezig ben met bloggen hoor ik dat onze afspraak van 11 uur bij de garage Welling niet doorgaat. Ok, dan hebben we opeens een zee van tijd.
Na het bloggen pakken we ons boodschappenbriefje en gaan we naar het Kaufland.
We zijn niet de enige die op dit idee is gekomen, veel Duitsers zijn vrij vandaag en dan is het druk bij het Kaufland.
Vinden een parkeerplek en een winkelwagen en gaan als eerste naar de aanbieding van het kattenvoer. Helaas hebben ze niet alle favoriete smaken meer van onze katten, maar er zijn nog genoeg andere die ze ook lekker vinden. Dan natuurlijk chocolade, fruit afbakbroodjes en mag ik ook nog zelf mijn verjaardagscadeautje uitzoeken bij de sterke drank. Dat wordt een heerlijke Franse cognac.
Alle kassa’s zijn open en toch staan er lange rijen. Gaat gelukkig snel en dan alles in de auto leggen en door naar de Lidl.
Ook hier is het best druk. Gewoon lastig en vervelend zijn de oudere dames die zo nodig moeten gaan staan bijpraten in het looppad waardoor we steeds weer moeten vragen of we door mogen. Stoort me altijd dit winkelgedrag, niemand houdt meer rekening met een ander.
Blij dat we bij de kassa’s zijn. Betalen en dan naar huis.
Laden bij de voordeur de boodschappen uit. Ik laat de Croma voor staan, gaan straks toch nog weg.
Als eerste ruimen we de boodschappen op en dan gaan we lunchen.
Marij gaat na de lunch afwassen en ik lees de kranten.
Zo, ik ben weer bijgelezen en Marij is klaar met haar klusjes, ze heeft de bladeren in de tuin geveegd en in de gft-bak gegooid.
We gaan samen kijken naar een spannende opgenomen thriller en als die is afgelopen ga ik de pastasaus opwarmen en macaroni koken.
Het eten is heerlijk, maar voor afwassen hebben we geen tijd meer.
We kleden ons warm aan, stappen in de Croma en rijden naar Kerkrade. Parkeren de Croma bij de Rodahal en wandelen het centrum in.
Bij de Galerie in de Niersprinkstraat hebben we afgesproken met Wilma en Peter.
Ze zijn daar binnen, is nog een vernissage aan de gang van 6 kunstenaars uit de regio.
Wilma haalt ons naar binnen en dan kijken we als eerste wat rond. Zien een paar oude bekenden en dan praat je natuurlijk bij.
Tegen zeven uur gaan we naar de Markt.
Er is veel volk op de been. Niet gek, het weer werkt mee en men zegt dat de opening spectaculair zou worden.
Om zeven uur begint het, een show van muziek, vuur, vuurwerk en licht. Als ze een andere muziek zouden kiezen, ja dan zou het meer indruk op me maken.
Eerlijk gezegd vind ik de muziek niet om aan te horen. Wat we te zien krijgen is niet spectaculair, maar gewoon mooi om te zien. Ik fotografeer en film dat soms met mijn gsm.

Na een half uurtje moeten we ruilen met de mensen die op het Martin Buberplein staan.
In het donker met weinig licht, geen fijn gedoe, ook omdat alles via een smalle doorgang moet, geen pretje voor iemand die niet tegen enge ruimtes kan.
Kom ook nog bijna ten val omdat een vrouw met een kinderwagen me probeert in te halen. Ze blokkeert hiermee een voet van mij en struikelend kan ik nog net overeind blijven.
Eindelijk, we zijn om het Martin Buberplein en vinden een plekje waar ik op een muurtje kan gaan zitten. Fijn want ik heb veel pijn.
Ook hier duurt de show een half uur. De muziek is gewoonweg afschuwelijk en de bas doet alle pacemakers op hol slaan. Het licht, vuur en vuurwerk is aardig, minder dan op de Markt.
Ben bij dat het is afgelopen.
Wilma en Peter nodigen ons en hun vrienden Dree en Mia uit op een kop koffie bij hun. Doen we, maar eerst halen we de auto op.
Vinden een parkeerplek bij hun appartementencomplex, bellen aan en gaan naar hun flat.
Het is er warm, gezellig en Peter zorgt voor de koffie.
Natuurlijk kijken we met z’n zessen terug op het openingsspektakel, maar niemand van ons was echt onder de indruk. De muziek vond geen van ons mooi.
Tot tien uur zitten we nog gezellig over van alles te praten en ja, Peter is weer op dreef en dus wordt er heel wat afgelachen.
Om half elf zijn we thuis, kijken terug op een gezellige avond met fijne mensen.
Heb wel heel veel pijn en hoop dat die na een nachtje slapen minder is.
Met de pijn in mijn geopereerde hand gaat het goed, heb er niet veel last van en ook niet gehad. Heb nu wel wat meer pijn, maar de pijn in de rug is erger.
De katten krijgen nog te eten, gaan nog de tuin in en pas een tijdje later roep ik ze naar binnen en dan gaan we naar bed.
Marij gaat meteen slapen. Ik kijk nog naar een aflevering van The Flying Doctors voordat ik ook ga slapen.

Donderdag 1 november 2018 – Zuyderland en de hand laten rusten.

We staan op tijd op, douchen, gaan ontbijten en dan geven we de katten nog te eten voordat we in de cabrio stappen.
Het is kwart over acht als we op weg zijn naar het Zuyderland in Heerlen.
Kort na half negen rijden we de parkeergarage in, blij want wat is het druk op de weg.
Gaan op de begane grond naar Vleugel B en daar vinden we de balie van chirurgie.
Omdat de baliemedewerkster nog bezig is aan de telefoon moeten we effe wachten en dan kan ik me melden voor de ingreep.
Ze haalt mijn gegevens en foto op in het systeem en dan gaan we naar de wachtruimte, een lange gang. Kun je niet zo maar in, dat kan alleen met hulp van het pasje van de baliemedewerkster.
Zal wel zijn omdat achter die deur een lange gang is met stoelen en links van die gang allemaal kleine operatiekamers zijn.
Hoef niet lang te wachten, wordt om kwart voor negen al opgehaald, mooi want de afspraak stond voor vijf voor negen!
Een verpleegster komt me ophalen en dan controleert ze als eerste weer mijn gegevens, waarvoor ik kom en of ik gestopt ben met een bepaalde bloedverdunner.
Alles is zoals het hoort en nu mag ik op de operatietafel gaan liggen. Met mijn pijnlijke rug vraag ik om het hoofdstuk wat hoger te zetten en als dat niet genoeg is wordt er een kussen onder mijn hoofd geschoven. Fijn, dat ligt toch aangenamer en zonder pijn.
Twee chirurgen, een oude ervaren rot en een jongere in opleiding, geassisteerd door een operatieverpleegster gaan aan de slag met mijn linkerhand.
Die ligt op een lang uitklapbaar verlengstuk van de operatietafel zodat het ganglion, dat aan de zijkant van de hand ter hoogte van het gewricht van de linkerpink en handpalm zit, goed bereikbaar voor ze is. De hand wordt ontsmet en dan komen ze met die vervelende prikjes van de plaatselijke verdoving. De eerste is altijd heel vervelend, een fijne dunnen naald dringt in de hand en ja, dat is best pijnlijk. De tweede prik is al minder pijnlijk en de derde voel ik al niet meer.
Een operatiekleed wordt over de hand en arm gelegd en dan beginnen ze. Overleggen waar ze gaan snijden, want er zit nog een oud litteken van de vorige keer, jaren en jaren geleden, toen ik aan hetzelfde werd geholpen. Ik zie niets, maar hoor alles en ja, ze zijn eruit waar en hoe gesneden wordt. Daar voel ik zelf helemaal niets van. Zijn ze al bezig en dan ontdekt de verpleegster die alles in de gaten houdt dat de arm niet is afgekneld, dat moet om het bloeden tegen te gaan. Ze doet dat alsnog en eerlijk gezegd, dat is het pijnlijkst van alles. Omdat ik bloedverdunners slik moeten ze dit wel doen. Terwijl ze bezig zijn vraag ik hoe ze het gaan doen omdat er twee opties zijn, weglepelen van het ganglion of het wegsnijden. Het wordt het laatste verteld de oudere chirurg omdat het ganglion verkleeft zit aan het bot, de aderen en de huid. Ik voel er niets van, gelukkig.
Een dik kwartiertje zijn ze met me bezig en als de wond gehecht is, gaat er een pleister en een drukverband omheen.

Ik mag naar huis. Ga naar de wachtruimte en dan ontdekken we dat ik niet met de linkerarm, in het vest en jas kan, het verband is te dik. Dan maar over de schouder slaan en dan ritst Marij het vest en de jas dicht, kan ik zelf niet. De arm gaat in een mitella, de hand moet hoog gedragen worden.
We gaan naar de cabrio, betalen het parkeren en rijden naar huis.
Weer thuis kleden we ons om, nou ja, ik word geholpen met omkleden en dan gaat Marij aan het werk, ze werk de rest van de dag thuis.
Om half een onderbreekt ze het werken aan de laptop en gaan we lunchen.
Na de lunch gaat Marij verder met werken en pas tegen vier uur stopt ze ermee, ons weekend is begonnen.
Ik kan niet zo gek veel en dus moet Marij voor het eten zorgen. Ze warmt pastasaus op en kookt kleine penne, lekkere maaltijd.
De afwas moet ze alleen doen, ik kan en mag nog niets doen.
De rest van de avond kijken we tv en gaan op tijd naar bed.